föstudagur, janúar 30, 2004
Á leið í bíóið í gær löbbuðum við framhjá búð sem heytir "Candy Mountain"... Þvílíkt og annað eins úrval...! Nammi frá mörgum löndum í úrvali frá hinu hefðbundna (M&M, Snickers) til eitthvað sem ég myndi hugsa mig tvisvar um að éta (og samt ekki éta) eins og súkkulaði húðaðir maurar og sleikjóar með stórum engisprettum og ormum...
Í búðinni var líka allskonar úrval af 80's memerobilia og vörur í gömlum pakkningum... Það var eins og að stíga aftur í æsku mína úti í U.S.A... Ég fann sælgæti sem ég át alltaf þar en hef ekki séð í 15 ár... Það var svo gaman þarna... I felt like a kid in... um... some kind of store...
Í búðinni var líka allskonar úrval af 80's memerobilia og vörur í gömlum pakkningum... Það var eins og að stíga aftur í æsku mína úti í U.S.A... Ég fann sælgæti sem ég át alltaf þar en hef ekki séð í 15 ár... Það var svo gaman þarna... I felt like a kid in... um... some kind of store...
Á undan myndinni fórum við nokkur fyrst á Sushi stað ("All you can eat" (þurfti ég að taka það fram?))... Þar voru nokkrir "sushi newbies" (nokkur skipti áður) og hinir voru "virgin sushi eaters"... Það var þá fínt að geta kennt þeim á þetta eftir um 20 ára reynslu (jamm, byrjaði snemma í U.S.A. sem krakki)...
Ég að vísu spilaði mig aðeins meiri með því að stanslaust minnast á allt með japanska nafninu til að rugla félagana þannig ég var alltaf sá eini sem vissi hvað var að gerast...
Ég: "Oh, order the Tekka Maki..."
Cliff: "What's a Tekka Maki..."
Ég: "Tuna fish in a roll..."
Cliff: "Why don't you call it a Tuna Roll like it say's here...?"
Ég: "Um... because that might confuse you with the Spicy Tuna Maki..."
Cliff: "What's a Spicy Tuna Maki...?
Ég: "Spicy tuna in a roll..."
Svo náttúrulega er regla á "All you can eat" stöðum að maður verður að éta það sem maður pantar annars er maður rukkaður auka fyrir það... Fyrst þetta voru allt nýgræðlingar þá varð ég svona "backup" kerfi ef þeim líkaði ekki við eitthvað... Fyrir vikið voru þau til í að prófa að panta fleiri tegundir af hlutum... að vísu endað helmingurinn síðan á disknum mínum, munni og maga...
En allir höfðu mikla ánægju af þessu og fundu eitthvað sem þeim líkaði við... Að vísu fannst þeim 25$ (með þjórfé) pínu mikið því náttúrulega fyrir Kanadamenn er þetta hlutfallslega meira en venjulega máltíð (en ekki ég (25$ er um 1.300 íslenskar krónur (hamborgari á Hard Rock Reykjavík og gos)))... svo var það líka ekki alveg eins mett og ég... Þrýstingurinn í maganum var svo mikill að ég myndaði demanta...
Ég að vísu spilaði mig aðeins meiri með því að stanslaust minnast á allt með japanska nafninu til að rugla félagana þannig ég var alltaf sá eini sem vissi hvað var að gerast...
Ég: "Oh, order the Tekka Maki..."
Cliff: "What's a Tekka Maki..."
Ég: "Tuna fish in a roll..."
Cliff: "Why don't you call it a Tuna Roll like it say's here...?"
Ég: "Um... because that might confuse you with the Spicy Tuna Maki..."
Cliff: "What's a Spicy Tuna Maki...?
Ég: "Spicy tuna in a roll..."
Svo náttúrulega er regla á "All you can eat" stöðum að maður verður að éta það sem maður pantar annars er maður rukkaður auka fyrir það... Fyrst þetta voru allt nýgræðlingar þá varð ég svona "backup" kerfi ef þeim líkaði ekki við eitthvað... Fyrir vikið voru þau til í að prófa að panta fleiri tegundir af hlutum... að vísu endað helmingurinn síðan á disknum mínum, munni og maga...
En allir höfðu mikla ánægju af þessu og fundu eitthvað sem þeim líkaði við... Að vísu fannst þeim 25$ (með þjórfé) pínu mikið því náttúrulega fyrir Kanadamenn er þetta hlutfallslega meira en venjulega máltíð (en ekki ég (25$ er um 1.300 íslenskar krónur (hamborgari á Hard Rock Reykjavík og gos)))... svo var það líka ekki alveg eins mett og ég... Þrýstingurinn í maganum var svo mikill að ég myndaði demanta...
Fór aftur til Toronto í gær til að sjá annan "viðburð" fyrir eitt fagið hér... Að þessu sinni var það einhver mynd frá litlu landi sem kallast Englar Alheimsins (myndir heitir það (ekki landið)), sem er skifuð eftir einhverri bók undir nafni (og myndin (ekki landinu))...
Ég hafði séð hana áður en minnti að hún var ekki alveg svona þung... Ég var búinn að lýsa henni sem tragic comedy eins og "One Flew Over The Cuckoo's Nest" nema á Íslandi þannig þetta er í raun "One Flew Over The Penguin's Nest" (þau vita ekkert hvar finna skal mörgæsir)...
Mér fannst hún góð en hinsvegar fannst öllum hún verulega þung og langdreginn... Ég vona að ég nái fólki aftur út í næsta mánuði til Toronto á Börn Náttúrunnar...
Ég vorkenni samt félaga mínum sem sat við hlið mér því ég gat ómögulega stoppað mig í að gefa honum "running commentary" yfir allt sem var í myndinni... "That's my neighborhood", "That's our City Hall", That's where I go for hamburgers 6:00am"... Hefði hann ekki verið sofandi hefði þetta verulega truflað hann...
Ég hafði séð hana áður en minnti að hún var ekki alveg svona þung... Ég var búinn að lýsa henni sem tragic comedy eins og "One Flew Over The Cuckoo's Nest" nema á Íslandi þannig þetta er í raun "One Flew Over The Penguin's Nest" (þau vita ekkert hvar finna skal mörgæsir)...
Mér fannst hún góð en hinsvegar fannst öllum hún verulega þung og langdreginn... Ég vona að ég nái fólki aftur út í næsta mánuði til Toronto á Börn Náttúrunnar...
Ég vorkenni samt félaga mínum sem sat við hlið mér því ég gat ómögulega stoppað mig í að gefa honum "running commentary" yfir allt sem var í myndinni... "That's my neighborhood", "That's our City Hall", That's where I go for hamburgers 6:00am"... Hefði hann ekki verið sofandi hefði þetta verulega truflað hann...
fimmtudagur, janúar 29, 2004
Fór til Toronto í dag til að fara á tvo viðburði... Við þurfum að fara á fjóra til að fá "A" einkun í einu verkefni...
Fyrst sá ég "a panel discussion" um heimildarmyndir þar sem var borið saman heimildarmyndir sem eru skipulagðar fyrir fram og oft með "thesis" á móts við heimildarmyndir sem voru teknar upp um eitthvað þannig þær þróuðust eftir því hvernig viðfangsefnið varð (lélegar útskýringar hjá mér (sorry))...
Eftir það sá ég heimildarmyndinar "The Corperation" þar sem talað var um stór fyrirtæki, kostir og gallar (aðallega gallar)...
Hlutir sem ég lærði...
Coca-Cola fyrirtækið bjó til Fanta (í fyrsta sinn) í seinni heimstyrjöldinni til þess að selja Þjóðverjum sérstaklega því það gat ekki selt þeim Kók... Þannig Fanta er í raun Nasista drykkurinn...
IBM seldi Nasistum (í seinni heimstyrjöldinni) stimpilkort skráningarvélar til þess að þeir gæti haldið upplýsingar um alla gyðinga sem voru að fara til (og voru í) útrýmingarbúðum... Það var ein í hverri útrýmingarbúð og lestarstöð... svo sendu þeir mann mánaðarlega til þess að viðhalda hverri vél, meira segja til Auswitch (hvernig sem það er nú stafað)...
Merkilegt nokk...
Fyrst sá ég "a panel discussion" um heimildarmyndir þar sem var borið saman heimildarmyndir sem eru skipulagðar fyrir fram og oft með "thesis" á móts við heimildarmyndir sem voru teknar upp um eitthvað þannig þær þróuðust eftir því hvernig viðfangsefnið varð (lélegar útskýringar hjá mér (sorry))...
Eftir það sá ég heimildarmyndinar "The Corperation" þar sem talað var um stór fyrirtæki, kostir og gallar (aðallega gallar)...
Hlutir sem ég lærði...
Coca-Cola fyrirtækið bjó til Fanta (í fyrsta sinn) í seinni heimstyrjöldinni til þess að selja Þjóðverjum sérstaklega því það gat ekki selt þeim Kók... Þannig Fanta er í raun Nasista drykkurinn...
IBM seldi Nasistum (í seinni heimstyrjöldinni) stimpilkort skráningarvélar til þess að þeir gæti haldið upplýsingar um alla gyðinga sem voru að fara til (og voru í) útrýmingarbúðum... Það var ein í hverri útrýmingarbúð og lestarstöð... svo sendu þeir mann mánaðarlega til þess að viðhalda hverri vél, meira segja til Auswitch (hvernig sem það er nú stafað)...
Merkilegt nokk...
mánudagur, janúar 26, 2004
Eftir veggjatennis brá ég mér aðeins í ræktina... eitthvað sem ég hef ekki gert lengi... Ég nennti ekki að fara í nein tæki þannig ég brá mér á hlaupabrettið, eitthvað sem ég stundaði mikið áður...
Ég nenni ekki að fara í neitt "program" þannig ég stilli á "manual" og lagaði hraðann eins og ég var vanur... Nú var spennandi að sjá hvort ég væri í eins góðu formi og síðast þegar ég var á svona bretti...
Ég byrja á hraða 6 (6 km/klst) til að hita upp í tvær mínútur... Svakalega var hraði sex eitthvað hraður... vanalega gat ég labbað í takt við "6" en núna varð ég að skokka... Jæja, best að demba sér í þetta... Ég skelli á "8" (8 km/klst) í smá stund til að vinna mig upp... Brettið fer hraðar og hraðar og ég er aldeilis hissa hvað hraðinn er mikill... Er ég virkilega í svona lélegu formi að ég get ekki haldið í við "8"... Þetta dugar ekki... ég er búinn að hlaupa þarna á "8" í smá stund og er ekki sáttur... ég verð að ná árangri þannig best að skella sér á "12" eins og ég hljóp alltaf vanalega...
Brettið fer hraðar og hraðar... Ég held áfram... það fer hraðar og hraðar... hraðar og hraðar... hraðaroghraðar... HRAÐAROGHRAÐAR...!!! Andskoti er ég í lélegu formi... Held varla í við "12"...
Ég staulast áfram á brettinu á meðan ég reyni að hægja á mér... Ég loksins kemst á skikkjalegan hraða og næ andanum...
Ég trúi ekki að ég sé svona slappur... En...! Þá fattaði ég...! Ég er í raun ekki svona slappur...!
Nú spyr ég kæru lesendur... Hvað fattaði ég...?
Ég nenni ekki að fara í neitt "program" þannig ég stilli á "manual" og lagaði hraðann eins og ég var vanur... Nú var spennandi að sjá hvort ég væri í eins góðu formi og síðast þegar ég var á svona bretti...
Ég byrja á hraða 6 (6 km/klst) til að hita upp í tvær mínútur... Svakalega var hraði sex eitthvað hraður... vanalega gat ég labbað í takt við "6" en núna varð ég að skokka... Jæja, best að demba sér í þetta... Ég skelli á "8" (8 km/klst) í smá stund til að vinna mig upp... Brettið fer hraðar og hraðar og ég er aldeilis hissa hvað hraðinn er mikill... Er ég virkilega í svona lélegu formi að ég get ekki haldið í við "8"... Þetta dugar ekki... ég er búinn að hlaupa þarna á "8" í smá stund og er ekki sáttur... ég verð að ná árangri þannig best að skella sér á "12" eins og ég hljóp alltaf vanalega...
Brettið fer hraðar og hraðar... Ég held áfram... það fer hraðar og hraðar... hraðar og hraðar... hraðaroghraðar... HRAÐAROGHRAÐAR...!!! Andskoti er ég í lélegu formi... Held varla í við "12"...
Ég staulast áfram á brettinu á meðan ég reyni að hægja á mér... Ég loksins kemst á skikkjalegan hraða og næ andanum...
Ég trúi ekki að ég sé svona slappur... En...! Þá fattaði ég...! Ég er í raun ekki svona slappur...!
Nú spyr ég kæru lesendur... Hvað fattaði ég...?
Það þekkja allir regluna í sambandi við líkamsrækt: "No Pain? No Gain!"...
Ég tryggi sjálfum mér nógu miklum kvölum til að ná árangri með því að henda mér eins oft og ég get í gólfið og í veggina í veggjatennis... Hinsvegar sé ég að herbergisfélagi minn stendur alltaf í báðar lappirnar... Hvernig ætlar hann eiginlega að ná árangri með því...
Ég náttúrulega tók mig þá til að negldi boltanum í lærið á honum (óvart, en það er hugsunin sem skiptir máli)... Hann fann ekki nógu lengi til, þannig næst skaut ég í gagnaugað á honum... það var það minnsta sem ég gat gert fyrir drenginn...
Ég tryggi sjálfum mér nógu miklum kvölum til að ná árangri með því að henda mér eins oft og ég get í gólfið og í veggina í veggjatennis... Hinsvegar sé ég að herbergisfélagi minn stendur alltaf í báðar lappirnar... Hvernig ætlar hann eiginlega að ná árangri með því...
Ég náttúrulega tók mig þá til að negldi boltanum í lærið á honum (óvart, en það er hugsunin sem skiptir máli)... Hann fann ekki nógu lengi til, þannig næst skaut ég í gagnaugað á honum... það var það minnsta sem ég gat gert fyrir drenginn...
Þvílíkt óveður... O.K., ekki beint "þvílíkt, en samt óveður... Það er skíta kuldi, það snjóar og er ansi hvasst sem gerir kuldann enn kaldari (eðlisfræðingar útskýrið af hverju, ef agnir á hreyfingu skapa hita)... Skólanum var lokað klukkan 3:00 en sem betur fer þá var ég akkúrat bara í tíma til 3:00 þannig ég missti ekki af neinu (nei, það er ekki nördaskapur að vera leiður yfir að missa af tíma, þetta eru allt bara svo góðir tímar)...
Ég lagði hinsvegar í það að labba í ræktina með herbergisfélaga mínum til þess að spila smá veggjatennis... Á leiðinni var ég að tala um snjóengla (veit ekkert hvernig það komst í umræðuna) og þá viðurkenndi hann að hann vissi ekki hvað snjóenglar voru (!)...
Þá náttúrulega henti ég mér á næsta osnotna svæðið og bjó til þennan myndarlega snjóengil handa honum...
Mental Note: Ef þú ætlar að búa til snjóengil í íþróttafötum vertu viss um að vera vel girtur og búinn að herða reimina/teyguna um mittið... Mér tókst nefnilega að veita sjálfum mér þarna "snow wedgie"...! *BRRRrrrr!!!*
Ég lagði hinsvegar í það að labba í ræktina með herbergisfélaga mínum til þess að spila smá veggjatennis... Á leiðinni var ég að tala um snjóengla (veit ekkert hvernig það komst í umræðuna) og þá viðurkenndi hann að hann vissi ekki hvað snjóenglar voru (!)...
Þá náttúrulega henti ég mér á næsta osnotna svæðið og bjó til þennan myndarlega snjóengil handa honum...
Mental Note: Ef þú ætlar að búa til snjóengil í íþróttafötum vertu viss um að vera vel girtur og búinn að herða reimina/teyguna um mittið... Mér tókst nefnilega að veita sjálfum mér þarna "snow wedgie"...! *BRRRrrrr!!!*
föstudagur, janúar 23, 2004
Mjög ánægður... Er ennþá ekki búinn að kveikja á sjónvarpinu síðan ég kom til þess að horfa á almennt sjónvarpsefni... Ég kveikti hinsvegar á því þegar ég var að tengja DVD spilarann minn því ég nota hann sem tónlistargræjur... Hann spilar nefnilega MP3 diska (lög úr tölvu) þannig ef ég er með sjónvarpið í gangi sé ég hvaða lag er að spila...
Ég ætla að vísu á sunnudaginn að horfa á sjónvarpið í fyrsta skiptið... Ástæðan er Golden Globes verðlauna afhendingin... Ég hef bara horft á Golden Globes tvisvar eða þrisvar en það er mjög skemmtilegt... ekki eins formlegt og Óskarsverðlaunin (sem ég hef horft á síðustu 12 árin)...
Mikið er gott að vera á stað þar sem þessar hátíðir eru sýndar á góðum tíma (20:00) frekar en eins og heima þegar maður varð alltaf að vaka eftir þeim því þær byrjuðu ekki fyrr en 1:00...
Eins mikill vökugaur og ég er, þá verð ég samt að viðurkenna að ég hef sofnað yfir þessum hátíðum (kannski tvisvar *hneyksl* (eða þrisvar *hneyksl**hneyksl*)) og ekki séð endinn þar sem aðal verðlaunin eru... en ég ætti ekki að hafa áhyggjur yfir því núna...
Ég ætla að vísu á sunnudaginn að horfa á sjónvarpið í fyrsta skiptið... Ástæðan er Golden Globes verðlauna afhendingin... Ég hef bara horft á Golden Globes tvisvar eða þrisvar en það er mjög skemmtilegt... ekki eins formlegt og Óskarsverðlaunin (sem ég hef horft á síðustu 12 árin)...
Mikið er gott að vera á stað þar sem þessar hátíðir eru sýndar á góðum tíma (20:00) frekar en eins og heima þegar maður varð alltaf að vaka eftir þeim því þær byrjuðu ekki fyrr en 1:00...
Eins mikill vökugaur og ég er, þá verð ég samt að viðurkenna að ég hef sofnað yfir þessum hátíðum (kannski tvisvar *hneyksl* (eða þrisvar *hneyksl**hneyksl*)) og ekki séð endinn þar sem aðal verðlaunin eru... en ég ætti ekki að hafa áhyggjur yfir því núna...
miðvikudagur, janúar 21, 2004
Í gær bað einn félagi minn um pínu hjálp í heimasíðugerð og spurði hvort að við gætum gært þær á sama tíma... Ég játaði náttúrulega og við mæltum okkur mót... Aðeins seinna hrindi annar félagi minn í mig og vildi líka vera með... svo annar og annar og annar... Jamm, allir að gera heimasíðu saman... Haha...! Ég endaði með að kenna fimm glórulausum (algjörlega) gaurum á Dreamweaver (sem er heimasíðuforrit) í nokkra tíma á meðan ég var að reyna að vinna að minni heimasíðu... Ekki nóg með að þeir kunnu ekkert á Dreamweaver, heldur voru þeir búnir að gleyma öllu sem þeir kunnu í Photoshop frá síðustu önn... Ég sýndi þolinmæði á heimsmælikvarða...
Ég nennti samt ómögulega að finna fimm mismunandi (plús mína svo) hugmyndir að útliti þannig í dag skiluðu fimm gaurar ískyggilega svipuðum síðum... Þeir áttu sjálfir erfitt með að reyna að sjá og muna hver gerði hverja...
Ég nennti samt ómögulega að finna fimm mismunandi (plús mína svo) hugmyndir að útliti þannig í dag skiluðu fimm gaurar ískyggilega svipuðum síðum... Þeir áttu sjálfir erfitt með að reyna að sjá og muna hver gerði hverja...
þriðjudagur, janúar 20, 2004
Ótrúlegt en satt þá fékk ég mér kjúklingavængi í gær... Ég veit ég sagði í síðustu viku að ég væri orðinn alveg vængefinn á því að borða þá á hverjum einasta mánudegi síðan ég kom (í haust)... en við förum alltaf nokkrir saman og þetta er skemmtileg og ódýr hefð... ég ætlaði að fá mér bara einhvern annan rétt en um leið og ég steig inn var svo rosalega góð lykt... Svo sá maður hrúgu eftir hrúgu af vængjum hjá öllum þannig maður gat ekki staðist þetta... og ég er alveg viss um að ég fæ mér vængi aftur næsta mánudag...
Fyrir utan hvað þeir eru bragðgóðir, þá hef ég svo rosa gaman að gera grín af hvað félagarnir naga vængina ílla... ég meina það er ennþá eftir brjóskið hjá þeim... Fékk fólkið tennurnar eitthvað seint á ævinni...?
Fyrir utan hvað þeir eru bragðgóðir, þá hef ég svo rosa gaman að gera grín af hvað félagarnir naga vængina ílla... ég meina það er ennþá eftir brjóskið hjá þeim... Fékk fólkið tennurnar eitthvað seint á ævinni...?
mánudagur, janúar 19, 2004
Ég var að rabba aðeins við leigubílstjóra um helgina... Það var snjór úti og bíllinn hans var svo svakalega sleypur á götunni... Ég spurði hann hvort hann þyrfti ekki að fá sér ný vetrardekk því bíllinn var varla ökuhæfur og fyrir vikið keyrði hann svo afskaplega hægt (ef það hefði ekki verið fyrir meðvind værum við ennþá á götunni)... Þá sagði hann mér að leigubílafyrirtækið setur ekki vetrardekk á bíla sína heldur lætur þá vera á slöppum sumardekkjum...
Ástæðan... Þannig endurnýja þeir bílaflotann... Bíllinn lendir í slysi, þeir hirða tryggingarnar og kaupa nýjan bíl... á meðan þarf greyið bílstjórinn að keyra um í slysagildru... Þvílíkt rugl...
Ástæðan... Þannig endurnýja þeir bílaflotann... Bíllinn lendir í slysi, þeir hirða tryggingarnar og kaupa nýjan bíl... á meðan þarf greyið bílstjórinn að keyra um í slysagildru... Þvílíkt rugl...
Hitti loksins Lindy frænda aftur í gær... Hann sótti mig á heimavistina og við keyrðum til Toronto... Ég tók við hann viðtal heima hjá honum og svo fórum við á bar sem heytir The Only þar sem hann tróð upp ásamt full af öðrum snillingum (vægt til orða tekið)...
Þetta eru svo frábær tónlistarkvöld... Vanalega fer einhver einn upp og flytur eitthvað frumsamið lag á gítar, eftir smá stund kemur einhver og bætir inn bassa, svo trommum, öðrum gítar, hljómborði, tamborínu, trompet, básúnu, fiðlu, fólk byrjar að syngja bakraddir... Svo fer næsti maður upp með gítar og aftur fylla allir uppí nema núna er fiðluleikarinn kominn á hljómborðið, hljómborðsleikarinn á trommur, trommuleikarinn á bassann, bassaleikarinn á gítar, gítarleikarinn á tamboríu, o.s.frv....
Því ver og miður varð ég að ná síðustu lestinni aftur til Oakville þannig ég náði ekki loka laginu sem er alltaf algjör chaos og snilld þegar Lindy syngur "Á Sprengisandi" með ýmsum öðrum hljóðfæraleikurum til að loka kvöldinu...
Ég reyndi að vera samt eins lengi og ég gat til að taka upp meira myndefni, pakkaði svo saman og æddi út til að ná tveimur neðanjarðarlestum til að fara á aðallestastöðina sem mér tókst á síðustu stundu (eins og vanalega)... Og fyrir ykkur sem lesið bloggið reglulega þá þarf ég náttúrulega ekki að segja hvað gerðist eftir ég var hlaupandi um með fullan farm af kvikmyndagerðadóti til að ná síðustu lestinni heima á síðustu sekúndinni... fyrir ykkur hin, þá var hálftímaseinkunn á lestinni... en þið vissuð það eflaust líka...
Þetta eru svo frábær tónlistarkvöld... Vanalega fer einhver einn upp og flytur eitthvað frumsamið lag á gítar, eftir smá stund kemur einhver og bætir inn bassa, svo trommum, öðrum gítar, hljómborði, tamborínu, trompet, básúnu, fiðlu, fólk byrjar að syngja bakraddir... Svo fer næsti maður upp með gítar og aftur fylla allir uppí nema núna er fiðluleikarinn kominn á hljómborðið, hljómborðsleikarinn á trommur, trommuleikarinn á bassann, bassaleikarinn á gítar, gítarleikarinn á tamboríu, o.s.frv....
Því ver og miður varð ég að ná síðustu lestinni aftur til Oakville þannig ég náði ekki loka laginu sem er alltaf algjör chaos og snilld þegar Lindy syngur "Á Sprengisandi" með ýmsum öðrum hljóðfæraleikurum til að loka kvöldinu...
Ég reyndi að vera samt eins lengi og ég gat til að taka upp meira myndefni, pakkaði svo saman og æddi út til að ná tveimur neðanjarðarlestum til að fara á aðallestastöðina sem mér tókst á síðustu stundu (eins og vanalega)... Og fyrir ykkur sem lesið bloggið reglulega þá þarf ég náttúrulega ekki að segja hvað gerðist eftir ég var hlaupandi um með fullan farm af kvikmyndagerðadóti til að ná síðustu lestinni heima á síðustu sekúndinni... fyrir ykkur hin, þá var hálftímaseinkunn á lestinni... en þið vissuð það eflaust líka...
laugardagur, janúar 17, 2004
Í gær var einhver svaka ljósmyndari fengin til að taka ljósmyndir af alþjóðlegu nemunum í Sheridan... Hann tók eina mynd af hverjum nemanda og svo voru þeir bestu valdir úr til að koma aftur í dag... Náttúrulega (náttúrulega) var ég valinn og ég var að koma inn úr tökunum... Þessar myndir á að nota í bækling og svo á heimasíðuna...
En þvílík svipbrigði sem hann bað um... Maður átti að vera hissa, svo hrokafullur, svo viðkvæmur, svo "How you doing" og fleira og fleira... Af einhverjum ástæðum stein gleymdi hann sér með mér.. tók um 80 myndir á meðan hinir nemanir voru bara um 20... Þannig allar þessar stundir sem maður hefur æft sig í að geifla sér í speglinum yfir æfina voru þess virði...
En þvílík svipbrigði sem hann bað um... Maður átti að vera hissa, svo hrokafullur, svo viðkvæmur, svo "How you doing" og fleira og fleira... Af einhverjum ástæðum stein gleymdi hann sér með mér.. tók um 80 myndir á meðan hinir nemanir voru bara um 20... Þannig allar þessar stundir sem maður hefur æft sig í að geifla sér í speglinum yfir æfina voru þess virði...
föstudagur, janúar 16, 2004
Var að koma úr hljóðverinu þar sem ég var að setja hljóð við einhvern kvikmynda "trailer" (Kill Bill)... Sem betur fer gat ég labbað innandyra frá hljóðverinu til heimavistarinnar án þess að stíga skrefi út því það er 32 stiga frost... Það er hinsvegar ekki hægt að labba frá heimavistinni til hljóðversins innandyra því dyrnar eru læstar í þá átt og maður verður að labba í langan hring kringum allan skólann til að komast aftur inn...
Þegar ég var að ganga frá tólunum og fara labba tilbaka sagði bekkjarfélagi minn: "I hope you forget something here" sem brandara...
Þarf ég að klára þessa sögu...?
Þegar ég var að ganga frá tólunum og fara labba tilbaka sagði bekkjarfélagi minn: "I hope you forget something here" sem brandara...
Þarf ég að klára þessa sögu...?
fimmtudagur, janúar 15, 2004
Einhver kall hringdi í félaga minn (vitlaust númer) í tíma áðan og spurði hvort þetta væri J.P. Warehouse... Hann rétti mér símann og ég byrjaði aðeins að bulla:
Ég (með indverksum hreim): J.P. Warehouse... How can I help you...?
Kall: Yeah, I need to check out why my account is so high... The account number is 548H...
Ég: 5488...
Kall: No "H" as in "Harry"...
Ég: Ah, you name is Harry...?
Kall: No, I'm saying it's "H" as in "Harry"...
Ég: What can I do for you Harry...?
Kall: No, I need to check out my account... 548H...
Ég: 54H8...
Kall: 8H...! 345
(þetta rugl gékk um góða stund... loksins...)
Ég: OK, Mr. Harry, I got you account here...
Kall: No... My name is Mr. Herring...
Ég: Herring is a fish...! We have no fish Harry...
Kall: My name is Herring...! Not Harry...!
Ég: Oh, is that how you pronounce it...
Kall: Yes, so why is my account balance so high?
Ég: Well, you bought 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: What...?!?
Ég: 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
(fast forward 5 mín af rugli)
Kall: Can I talk to someone else...?
Ég (með kúreka hreim): Hello, how can I help you...?
Kall: Yeah, I need to check out why my account is so high... The account number is 548H...
Ég: 5488...
Kall: No "H" as in "Harry"...
Ég: Ah, so your name is Harry...?
Kall. No...! "H" as in "Harry"...
Ég: So, how can I help you Harry...?
Kall: No, I'm saying it's "H" as in "Hospital"... 548H
Ég: 5488
Kall: "H"...!
Ég: I said "H"... as in "Haahhh!"
(þetta rugl gékk um aðra góða stund... loksins...)
Ég: OK, Mr. Herring, I got you account here...
Kall: Yes, so why is my account balance so high?
Ég: Well, you bought 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: What...?!?
Ég: 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: No, this is a real estate fund... I don't buy nuts and bolts...
(fast forward aðrar 5 mín af rugli)
Kall: Can I talk to you manager...
Ég (með mína venjulega rödd): How can I help you...?
(aftur langt rugl með númerin)
Ég: I see you bought 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: No I didn´t...! This is a real estate fund...
Ég: Well, someone bought it to put up some walls on a house at Trafalgar Road...
Kall: I don´t have a house at Trafalgar Road...
Ég: Is you wife building a house...?
Kall: No...!
Ég: Every wife needs an extra house...
Kall: She's not building an extra house...!
(fast forward 5 mín)
Ég: Well, if this is a computer error call our main hotline, open 24 hours a day...
Kall: What is your name sir...?
Ég: Mike Johnsson... double "s"... The number is (ég gaf honum númer hjá pízza stað)...
Alltaf gaman að fá vitlaus númer...
Ég (með indverksum hreim): J.P. Warehouse... How can I help you...?
Kall: Yeah, I need to check out why my account is so high... The account number is 548H...
Ég: 5488...
Kall: No "H" as in "Harry"...
Ég: Ah, you name is Harry...?
Kall: No, I'm saying it's "H" as in "Harry"...
Ég: What can I do for you Harry...?
Kall: No, I need to check out my account... 548H...
Ég: 54H8...
Kall: 8H...! 345
(þetta rugl gékk um góða stund... loksins...)
Ég: OK, Mr. Harry, I got you account here...
Kall: No... My name is Mr. Herring...
Ég: Herring is a fish...! We have no fish Harry...
Kall: My name is Herring...! Not Harry...!
Ég: Oh, is that how you pronounce it...
Kall: Yes, so why is my account balance so high?
Ég: Well, you bought 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: What...?!?
Ég: 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
(fast forward 5 mín af rugli)
Kall: Can I talk to someone else...?
Ég (með kúreka hreim): Hello, how can I help you...?
Kall: Yeah, I need to check out why my account is so high... The account number is 548H...
Ég: 5488...
Kall: No "H" as in "Harry"...
Ég: Ah, so your name is Harry...?
Kall. No...! "H" as in "Harry"...
Ég: So, how can I help you Harry...?
Kall: No, I'm saying it's "H" as in "Hospital"... 548H
Ég: 5488
Kall: "H"...!
Ég: I said "H"... as in "Haahhh!"
(þetta rugl gékk um aðra góða stund... loksins...)
Ég: OK, Mr. Herring, I got you account here...
Kall: Yes, so why is my account balance so high?
Ég: Well, you bought 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: What...?!?
Ég: 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: No, this is a real estate fund... I don't buy nuts and bolts...
(fast forward aðrar 5 mín af rugli)
Kall: Can I talk to you manager...
Ég (með mína venjulega rödd): How can I help you...?
(aftur langt rugl með númerin)
Ég: I see you bought 20.000 nuts and bolts of chrome and silver...
Kall: No I didn´t...! This is a real estate fund...
Ég: Well, someone bought it to put up some walls on a house at Trafalgar Road...
Kall: I don´t have a house at Trafalgar Road...
Ég: Is you wife building a house...?
Kall: No...!
Ég: Every wife needs an extra house...
Kall: She's not building an extra house...!
(fast forward 5 mín)
Ég: Well, if this is a computer error call our main hotline, open 24 hours a day...
Kall: What is your name sir...?
Ég: Mike Johnsson... double "s"... The number is (ég gaf honum númer hjá pízza stað)...
Alltaf gaman að fá vitlaus númer...
Sagan af hjólastólagaurnum...
Miðvikudagar eru "Pub Night" á skólakránni og fer maður stundum þá til að aðeins fá sér einn, tvo...
Í gær fór hann með okkur á djammið gaur í hjólastól og það var þessi þvílíka snjókoma... Það var allavega tveggja feta dýpt á snjónum (heyra í mér, tala í "feta" mælieiningum (60.96 cm sem sagt (nákvæmnlega)))... Ég varð að draga gaurinn nokkur hundruð metra í gegnum snjóinn til að komast á kránna...
Svo erum við þar að súpa öl þegar einhver hringur fer að myndast á dansgólfinu... Þá eru þrír gaurar að skiptast á að "breika" á gólfinu í svona keppni við hvorn annan... Ég fylgist aðeins með en skyndilega hverfur hjólastólagaurinn... Allt í einu æðir hann inná mitt dansgólfið, gerir þessa fínu snúninga í stólnum, rís upp, skellur á gólfið og byrjar að "breika" svo margfallt betra en nokkur annar þarna... Hann bindur lappir sínar í hnút (no joke), lyftir sér upp á hendurnar, stendur á haus og tekur snúninga... Hann gerir þessa þvílíka snilld á dansgófinu að allt varð brjálað... Svo fer hann í stólinn og út úr hringnum... Það vildi engin fara aftur inn... það þorði enginn að gera betur en þetta...
Svo klárast kvöldið og við verðum að fara heim á leið en það er búið að snjóa stanslaust þannig snjórinn er enn dýpri... Þá vippa ég gaurnum uppá aðra öxlina og ber hann þannig... Eftir smá stund sný ég honum einhvernveginn þannig hann endar á háhest...
Þannig var það klukkan 2:30 í nótt... Ég spígsporandi pínu kenndur á leið heim með snjó uppá hnjám og hálf lamaðan og fullan gaur á öxlunnum... Me without my camera...!
P.S. Nei! Við gleymdum ekki stólnum...
Miðvikudagar eru "Pub Night" á skólakránni og fer maður stundum þá til að aðeins fá sér einn, tvo...
Í gær fór hann með okkur á djammið gaur í hjólastól og það var þessi þvílíka snjókoma... Það var allavega tveggja feta dýpt á snjónum (heyra í mér, tala í "feta" mælieiningum (60.96 cm sem sagt (nákvæmnlega)))... Ég varð að draga gaurinn nokkur hundruð metra í gegnum snjóinn til að komast á kránna...
Svo erum við þar að súpa öl þegar einhver hringur fer að myndast á dansgólfinu... Þá eru þrír gaurar að skiptast á að "breika" á gólfinu í svona keppni við hvorn annan... Ég fylgist aðeins með en skyndilega hverfur hjólastólagaurinn... Allt í einu æðir hann inná mitt dansgólfið, gerir þessa fínu snúninga í stólnum, rís upp, skellur á gólfið og byrjar að "breika" svo margfallt betra en nokkur annar þarna... Hann bindur lappir sínar í hnút (no joke), lyftir sér upp á hendurnar, stendur á haus og tekur snúninga... Hann gerir þessa þvílíka snilld á dansgófinu að allt varð brjálað... Svo fer hann í stólinn og út úr hringnum... Það vildi engin fara aftur inn... það þorði enginn að gera betur en þetta...
Svo klárast kvöldið og við verðum að fara heim á leið en það er búið að snjóa stanslaust þannig snjórinn er enn dýpri... Þá vippa ég gaurnum uppá aðra öxlina og ber hann þannig... Eftir smá stund sný ég honum einhvernveginn þannig hann endar á háhest...
Þannig var það klukkan 2:30 í nótt... Ég spígsporandi pínu kenndur á leið heim með snjó uppá hnjám og hálf lamaðan og fullan gaur á öxlunnum... Me without my camera...!
P.S. Nei! Við gleymdum ekki stólnum...
miðvikudagur, janúar 14, 2004
Magnað... Kíkti í gær til bekkjarsystur minnar... Á leiðinni heim í lyftunni kom einhver mjög furðulegur gaur inn... Hann var svona "goth" pönkari... Fyrir utan svarta klæðnaðinn og gadda hálsól þá var gaurinn með hring í nefinu (í miðjunni) sem í hékk silfur kross þannig það leit út eins og það var danglandi hor grýlukerti...
Ég er í lyftunni á leið niður, reynandi að glotta ekki en skyndilega rek ég upp stór (mjög stór) augu... Ég sé einhverja hreyfingu í hettu hans sem hengur aftur um hálsinn (þar sem hettur hanga vanalega)... Hélt kanski að hann var með lítinn kettling (líklegt (yeah, right)) eða hamstur... Það sést svo í pínu loðinn feld (er ekki allur feldur loðinn) úr hettunni, snjó gráan (það er til (svona slabb snjór (sem maður á ekki að borða (ekki frekar en þann gula))))... Þetta hlýtur að vera mús... Ég bíð forvitin á meðan dýrið er eitthvað að snúa sér...
Loksins sé ég að þetta er forljót stór rotta með gular tennur...! Og gaurinn með horgrýlukertið er með hana í rólegheitunum í hettunni eins og ekkert sé... Það getur líka verið að hann hafi ekki vitað af rottunni í hettunni og að hún hafi bara komist þangað þegar hann hengdi jakkan frá sér fyrr um kvöldið... Ef svo væri þá var ég ekkert að vara hann við... Ég gáði hinsvegar strax í hettu mína... sem betur fer var bara hamstur þar...
Ég er í lyftunni á leið niður, reynandi að glotta ekki en skyndilega rek ég upp stór (mjög stór) augu... Ég sé einhverja hreyfingu í hettu hans sem hengur aftur um hálsinn (þar sem hettur hanga vanalega)... Hélt kanski að hann var með lítinn kettling (líklegt (yeah, right)) eða hamstur... Það sést svo í pínu loðinn feld (er ekki allur feldur loðinn) úr hettunni, snjó gráan (það er til (svona slabb snjór (sem maður á ekki að borða (ekki frekar en þann gula))))... Þetta hlýtur að vera mús... Ég bíð forvitin á meðan dýrið er eitthvað að snúa sér...
Loksins sé ég að þetta er forljót stór rotta með gular tennur...! Og gaurinn með horgrýlukertið er með hana í rólegheitunum í hettunni eins og ekkert sé... Það getur líka verið að hann hafi ekki vitað af rottunni í hettunni og að hún hafi bara komist þangað þegar hann hengdi jakkan frá sér fyrr um kvöldið... Ef svo væri þá var ég ekkert að vara hann við... Ég gáði hinsvegar strax í hettu mína... sem betur fer var bara hamstur þar...
þriðjudagur, janúar 13, 2004
Þá er það formlegt... Ég er kominn með ógéð á kjúklingavængjum...! Ég hef borðað kjúklingavængi á kránni hér við skólann á hverjum mánudegi síðan ég kom (í haust) en núna er ég kominn með alveg nóg... Í gær góndi ég bara á diskinn á meðan ég reyndi að klára þennan venjulega skammt sem ég panta mér alltaf... Vissuði að það er búið að slátra meira en 100 kjúklingum út af mér og mánudagshefðinni...!
Ég hef alltaf verið gefinn fyrir vængi en núna eru þeir að gera mig vængefinn...!
Ég hef alltaf verið gefinn fyrir vængi en núna eru þeir að gera mig vængefinn...!
Þá er það ákveðið hvert ég vill flytja á næsta ári... Hinu meginn við götuna er blokk sem margir nemar búa í, en efsta hæðin er jafn dý og algjör snilld... Það er fjagra metra lofthæð, risa svefnherbergi með "walk in closet" (fullkomið fyrir þennan gífurlega fjölda af fötum sem ég á (HAHA)), svalir, eldhús með eldavél (YES!), hellum (YES!, YES!) og uppþvottavél (Yes Ultra Plús með sítrónuilm)... Að auki er arinn í stofunni með on/off takka...! Í kjallaranum er svo sundlaug og heitur pottur...! Getur varla gerst betur...
Hinsvegar (alltaf hinsvegar)... Þá fylgja engin húsgögn... og ef ég þekki mig þá verður svefnpoki rúmið mitt, pappakassi borðið mitt og svo gólfið náttúrulega glæsilegt sófasett í japöskum stíl... Ég á hinsvegar heimabíó sem er eftir að njóta sín mjög vel í rýminu... Jafnvel enn betur ef ég gæti reddað mér sjónvarpi...
Hinsvegar (alltaf hinsvegar)... Þá fylgja engin húsgögn... og ef ég þekki mig þá verður svefnpoki rúmið mitt, pappakassi borðið mitt og svo gólfið náttúrulega glæsilegt sófasett í japöskum stíl... Ég á hinsvegar heimabíó sem er eftir að njóta sín mjög vel í rýminu... Jafnvel enn betur ef ég gæti reddað mér sjónvarpi...
Mikið er svo ósköp svakalega ofur kalt...! Síðasta sinn sem ég reyni að stytta mér leið á milli bygginga bara á stuttermabol...
Maður klæðir sig alltaf núna svo ROSALEGA vel þegar maður rétt kíkir út... Fyrsta sinn á ævinni sem ég virkilega set eitthvað fyrir munn og nef mér... Hinsvegar er mjög pirrandi þegar maður er að labba til dæmis eins og í Toronto um helgina þar sem maður er uppdúðaður, fer svo inní verslun, rífur af sér húfu, trefil, vetlinga, hneppir frá jakka, rennir niður peysu... svo skoðar maður sig aðeins um, rennur upp peysu, hneppir jakka, setur upp húfu, trefil og vetlinga og labbar út... Rétt labba aðeins, fer inní aðra verlsun og geri það sama aftur... fer út, pakka mér inn aftur... og svo framvegis og svo framvegis... í, úr, í, úr... Svo er alltaf einhver tónlist í búðunum þegar ég er að afklæðast... Mér líður eins og heimsins minnst spennandi fatafellu... Það er bara því enginn "tippsar" mér...
Maður klæðir sig alltaf núna svo ROSALEGA vel þegar maður rétt kíkir út... Fyrsta sinn á ævinni sem ég virkilega set eitthvað fyrir munn og nef mér... Hinsvegar er mjög pirrandi þegar maður er að labba til dæmis eins og í Toronto um helgina þar sem maður er uppdúðaður, fer svo inní verslun, rífur af sér húfu, trefil, vetlinga, hneppir frá jakka, rennir niður peysu... svo skoðar maður sig aðeins um, rennur upp peysu, hneppir jakka, setur upp húfu, trefil og vetlinga og labbar út... Rétt labba aðeins, fer inní aðra verlsun og geri það sama aftur... fer út, pakka mér inn aftur... og svo framvegis og svo framvegis... í, úr, í, úr... Svo er alltaf einhver tónlist í búðunum þegar ég er að afklæðast... Mér líður eins og heimsins minnst spennandi fatafellu... Það er bara því enginn "tippsar" mér...
mánudagur, janúar 12, 2004
Verð að klára í kvöld einfallt verkefni fyrir "klippingu"... Á að taka saman ljósmyndir og raða í takt við einhvert lag... Það er náttúrulega mikið hægt að gera og spurning hvort maður á að fara út í þjóðar stoltið mitt og taka myndir af landinu og setja við eitthvað íslenskt lag... Það mun allavega engin annar gera eins verkefni (nema kanski um Kanada)...
Verð bara að finna góðar myndir... það ætti að vera til eitthvað á netinu (held ég)... það minntist einhver á að þar væri hægt að finna allskonar myndir... Samt, ég gæti eflaust laumað inn mörgum myndum frá öðrum löndum og þeir myndu aldrei komast að því að þetta væri ekki Ísland... "Our Taj Mahal is made of snow...!"
Verð bara að finna góðar myndir... það ætti að vera til eitthvað á netinu (held ég)... það minntist einhver á að þar væri hægt að finna allskonar myndir... Samt, ég gæti eflaust laumað inn mörgum myndum frá öðrum löndum og þeir myndu aldrei komast að því að þetta væri ekki Ísland... "Our Taj Mahal is made of snow...!"
Bévítans internetið er búið að vera bilað í skólanum og á heimavistinni í allan gærdag og í dag þangað til núna... Mjög pirrandi þegar maður þarf að nota það... og mér hefur langað svo mikið að blogga einmitt á þessum tíma...
Hinsvegar hef ég ekki ennþá kveikt á sjónvarpi mínu síðan ég kom hingað (merkilegt nokk) og hef kosið að lesa í staðin fyrir að glápa... Las því meira en vanalega í gær fyrst ég eiddi ekki tíma mínum í netinu... Spennandi að sjá hverslu lengi ég held út án sjónvarpsgláps... Einhver veðmál...?
Hinsvegar hef ég ekki ennþá kveikt á sjónvarpi mínu síðan ég kom hingað (merkilegt nokk) og hef kosið að lesa í staðin fyrir að glápa... Las því meira en vanalega í gær fyrst ég eiddi ekki tíma mínum í netinu... Spennandi að sjá hverslu lengi ég held út án sjónvarpsgláps... Einhver veðmál...?
Átti mjög góðan laugardag... Fór mjög snemma í veggjatennis og svo í bæjarferð til Toronto með kóreskri bekkjarsystir minni (ættleiddri (ekki af mér)) til að taka nokkrar myndir... Ég ætlaði að taka viðtal við Lindy frænda en náði svo aldrei í hann... Hinsvegar tók ég með cameru, þrífót, tvo míkrafóna og ljósakitt og dröslaðist með það um Toronto að ástæðulausu... Skil ekki af hverju þetta er kallað "light kit" það er mjög mjög þungt...
Við fórum í Kínahverfið (sem hún hafði aldrei séð) og ég sýndi henni þar Asíu "mall" þar sem var með vörum frá Japan, Kína og Kóreu... Við vorum svo að tala um kóreskan mat þegar við akkúrat römbuðum á kóreskan veitingarstað sem var með "all you can eat Korean Barbeque" á 13 dollara...
Það var stór hóla í borðinu sem var með kúptu grilli inní... Svo fékk maður nautakjöt (3 gerðir), svínakjöt (2 gerðir), kjúkling, lax, þorsk og smokkfisk sem við grilluðum í holunni... Mjög gaman... Ég náði mjög góðum myndum þar fyrir ljósmyndaverkefni um "portraits" þar sem verður að vera "setting" og "props" í stíl við manneskjuna... Ég var með kóreskri stelpu á kóreskum veitingarstað að éta með prjónum, fullkominn "portrait" held ég...
Svo var farið meira um borgina áður en við sáum að við vorum að missa af lestinni okkar heim... Þá varð maður að hlaupa með allan þennan útbúnað, stútfullur af Kóreskum mat að næstu lestarstöð þar sem við rétt náðum á teinanna á síðustu sekúndu sem lestin átti að fara... Hinsvegar eins og svo oft áður (ef ekki alltaf) þegar ég verð að flýta mér til að ná einhverju á tíma þá var lestin sein og ég varð að bíða eftir henni í 10 mínútur...Maginn á mér er ennþá eftir að fyrirgefa mér þetta...
Við fórum í Kínahverfið (sem hún hafði aldrei séð) og ég sýndi henni þar Asíu "mall" þar sem var með vörum frá Japan, Kína og Kóreu... Við vorum svo að tala um kóreskan mat þegar við akkúrat römbuðum á kóreskan veitingarstað sem var með "all you can eat Korean Barbeque" á 13 dollara...
Það var stór hóla í borðinu sem var með kúptu grilli inní... Svo fékk maður nautakjöt (3 gerðir), svínakjöt (2 gerðir), kjúkling, lax, þorsk og smokkfisk sem við grilluðum í holunni... Mjög gaman... Ég náði mjög góðum myndum þar fyrir ljósmyndaverkefni um "portraits" þar sem verður að vera "setting" og "props" í stíl við manneskjuna... Ég var með kóreskri stelpu á kóreskum veitingarstað að éta með prjónum, fullkominn "portrait" held ég...
Svo var farið meira um borgina áður en við sáum að við vorum að missa af lestinni okkar heim... Þá varð maður að hlaupa með allan þennan útbúnað, stútfullur af Kóreskum mat að næstu lestarstöð þar sem við rétt náðum á teinanna á síðustu sekúndu sem lestin átti að fara... Hinsvegar eins og svo oft áður (ef ekki alltaf) þegar ég verð að flýta mér til að ná einhverju á tíma þá var lestin sein og ég varð að bíða eftir henni í 10 mínútur...Maginn á mér er ennþá eftir að fyrirgefa mér þetta...
föstudagur, janúar 09, 2004
Mikið var gott að komast í stóra matvöruverslun og fylla ísskápinn... Gerði náttúrulega ekki þau mistök eins og vanalega að versla á tómum maga (Yeah, I'd like 25kg of that ham)... Núna ætti ég að geta borðað þrjár máltíðir á dag og engin þeirra "Maccaroni and Cheese" sem ég át full oft í fyrra... Verð samt með mikið af pasta engu að síður (maður síður samt pasta)... Svo samanstendur morgunmaturinn vanalega af beyglum og áleggi... Samt, ef "Bagels" eru kallaðar heima "Beyglur", mætti ekki þýða "Donuts" þá sem "Dældir"...?
fimmtudagur, janúar 08, 2004
Fann íþrótt þar sem ég eyði meiri tíma á gólfinu en þegar ég spilaði badmington... Jamm, ég spilaði veggjatennis... en ólíkt badmington hef ég líka núna líka fjóra veggi til þess að henda mér á (en ekki bara gólfið)... Tilgangur leiksins er að sá bolt í vegg (með spaða sem er vont að láta slá í sig) þannig að andstæðingurinn verður að skutla sér eftir honum af öllu afli án þess að hirða um eigin velferð (eða byggingarinnar)... Fyrr eða seinna finna þeir upp íþrótt þar sem ég á eftir að geta hent mér á loftið líka (graviti ball anyone?)...
Ég er samt ekki viss hvort við spiluðum Racquetball eða Squash... Í raun held ég að ég hafi bara spilað Crash...
Ég er samt ekki viss hvort við spiluðum Racquetball eða Squash... Í raun held ég að ég hafi bara spilað Crash...
Fer í dag að kaupa matvörur... Mjög tómur ísskápurinn (og þar af leiðandi maginn)... Það kemur strætó sérstaklega fyrir okkur á heimavistina og skutlar okkur í Dominion matvöruverlsunina... Samt, sökum veðurs er ég viss um að alveg sama hvað ég kaupi þá kem ég bara heim með frosnar matvörur...
Mikið er gott að vera á heimavist sem er tengt skólanum... Ég get farið hvert sem er innan hans án þess að stíga skrefi út... Ég hélt að ég þurfti að stíga út til að komast í eina nýja stofu í annari byggingu en með leit fann ég göng í gegnum kjallarann sem liggur þangað... Það vill nefnilega svo til að það er -15 stiga hiti núna (Celsius) og í vikunni verður víst -20... Maður gæti lifað þessu moldvarparlífi frekar lengi (uns þiðnar) en hungrið mitt er alltaf sterkara og mun það draga mig út í hvaða veðri sem er sem verður jafnvel -30, hitastigið þar sem augun þín frjósa... Eins gott það gerist ekki þegar maður er að blikka kvennmenn... *blikk**frjós**staur**klonk*...
Ég er hinsvegar svo rosa heitfengur að ég ætti ekki að þjást...
Ég er hinsvegar svo rosa heitfengur að ég ætti ekki að þjást...
þriðjudagur, janúar 06, 2004
Magnað... Ég kem hérna í skólann og það fyrsta sem allir (ALLIR) segja við mig er: "Hey! You cut your hair!" (eða einhver útgáfa af sömu setningu (meira segja á tálkmáli (no joke)))... Ennþá verra er þegar fólk gerir þetta að spurningu: "Hey! Did you cut your hair?"... (DUH!)... Allir aðrir fá "How was your break?" en ég er spurður um hárið... Ég meina var hárið mitt svona mikið "issue" fyrir jól... Einn meira segja sagði leiður "The Icelander is gone!"... Af hverju spyr mig engin um ævintýri mín á Íslandi fyrst (þau enda náttúrulega á því að gera það)...
Þannig náttúrulega þegar fólk loks spyr: "So how was Iceland...?"
Svara ég: "I got my hair cut..."
Þannig náttúrulega þegar fólk loks spyr: "So how was Iceland...?"
Svara ég: "I got my hair cut..."
mánudagur, janúar 05, 2004
Þá er ég allavega eins og flestir bjuggust við kominn aftur til Kanada... Hvernig ég komst hingað er annað mál...
Þetta hefst í gær (sunnudagurinn 4.1.2004 (finnst svo gaman að skrifa 2004 (2004, 2004 vei)))... Ég vakna mjög mjög þreyttur um 10:00... Ég pakka öllu mínu dóti saman í tvær stút fullar töskur og fer svo vel og vandlega yfir að ég sé ekki að gleyma neinu... Til að vera alveg viss þá fer ég aftur yfir allt, sérstaklega pappírana sem ég þarf til að komast inní Kanada... Það er ekki hægt að vera of viss þannig ég fer aftur yfir þá... Fer svo út á flugvöll og er kominn á mjög góðum tíma þar... Ég labba um rólegur, kaupi mér brennivín til að gefa fólki smakk af hérna (náttúrulega), fer í gegnum allt vegabréfa eftirlit og sit svo við hliðið lengst í enda nýju (nýlegu) viðbyggingarinnar... Til að drepa tímann þá tek ég upp bók úr bakpoka mínum... Ákvað samt í leiðinni að kíkja ENN og aftur á pappírana mína sem ég geymdi þar... sem ég geymdi... um... hmm... sem ég geymdi...???... sem ég gleymdi... GLEYMDI...!!!... Á STOFUBORÐINU HEIMA...!!! F*CK! (í raun var það F********CK!!!)...
Ég var nefnilega svo sniðugur að setja öll mikilvægustu skjölin saman í möppu til að halda um þau svo þau glatist ekki... Þetta var skráning mín á hótelið í Boston, skráning mín í flugið til Kanada frá Boston og svo (þrefalt f*ck fyrir þetta) NÁMSMANNALEYFI MITT sem geriri mér kleyft að komast inn til Kanada... Í síðasta sinn sem ég fór í gegnum hvort ég var ekki með allt þá tók ég þetta úr tösku minni og setti á stofuborðið...
Ég hringi í mömmu heima og segi henni að gá hvort hún finnur pappírana... sem hún gerir (hjúkk)... nema það er minna en klukkutími í flug (f*ck)... nema hún er með annan bíl (hjúkk)... nema það er hræðileg umferð á leiðinni (f*ck)... Hún heldur af stað með pappírana og ég hringi í pabba sem er á leiðinni heim og segi honum að mæta henni á miðri leið og taka við pappírunum (eins og í boðhlaupi vill maður hraðasta gaurinn aftast)...
Svo æði ég í gegnum alla flugstöðina aftur og byrja að bíða við innganginn á fríhöfnina... Tíminn tifar og tifar og ég veit strax að þetta er mínútu spurnsmál að ná þessu (í raun sekúdar (já, það var svo tæpt))... Í stresskasti rekst ég á Herdísi (á leið til Osló) en það kemur varla skiljanlegt orð úr mér (hún hefur bara hitt mig á djamminu þannig hún gat samt skilið mig)... Ég spígspora um gólf og sé hverja sekúndu líða hraðar á hraðar á meðan pabbi virðist ferðast hægar og hægar... Ég fæ mér einn öl til að róa taugarnar (einn bjórkútur hefði ekki dugað)... Svo bíð ég og bíð og alltaf er klukkan að verða fimm (sem er þegar flugið fer)... Það er byrjað að kalla inn... ég bíð... kallað aftur... ég bíð... lokakall... ég bíð... LOKA LOKA KALL...!!!
Skyndilega kemur pabbi æðandi inn...! Ég gríp pappírana og hleyp eins og fætur toga í gegnum alla flugstöðina... Það er allt tómt... engin í fríhöfninni... engin í vegabréfaeftirlitinu... ég hleyp og hleyp og kem loksins að síðasta hliðinu (nr. 3782) og rétt rétt næ á allra síðasta sekúndubrotinu að... að... að bíða í helv*tis biðröð út af einhverri töf í 45 mínútur...!!!
Það eru allir pakkaðir þétt saman fyrir framan landganginn bíðandi eftir einhverju í þrjú korter... Á þessum auka tíma hefði mamma getað skutlað mér pappírunum í bakkgír... á Trabant...! Loksins hreyfist röðin og fólk byrjar að troða sér á rúllustigann... ég sé að það er fljótlegra að fara hefðbundnu tröppurnar (þessar kyrrstæðu) og labba upp að landganginum... Þegar ég kemst efst er aftur þétt biðröð þannig ég bíð ofarlega í tröppunum... Hinsvegar hefur fólkið í rúllustiganum ekki þennan möguleika... Manneskjan efst kemst ekki neitt en stiginn heldur áfram að ýta fólki upp... og fleira fólki... og fleira... fólk er að pakkast saman á litlu svæði, hrasandi um hvort annað og enn heldur rúllustiginn að ýta fleiri manns á þvöguna... Sumir reyna að labba afturábak í takt við rúllustigann eins og það væri á öfugsnúnum Stairmaster en þá bara keyrir næsta manneksja og næsta þá það... Þetta vakti hjá mér mikla kátínu og svo mikið spennulos að ég gat ekki annað en sprungið úr hlátri á tröppunum og hleygið mig máttlausan að þessu greyið fólki sem var að mynda rúllustigakæfu...
Loksins kemst ég til Boston og verð náttúrulega að fara í gegnum þetta leiðina og tímafreka innflutnings og tolla eftirlit þar sem maður bíður og bíður í óra tíma... Ég tek svo hótelstrætó að hótelinu mínu og slaka á... Rétt fæ mér að borða og fer svo að sofa því ég er uppgefin eftir ferðina og síðustu daga auk þess sem ég á snemmt morgunflug klukkan 7:15...
Ég rís úr rekkju mjög syfjaður klukkan 4:00 en veit að ekkert mun hressa mig meira eins og góð sturta... sem það gerði... sérstaklega vegna þess að ég ruglaði hitastillinum við slökkvarann og fékk þessa ísköldu gusu yfir mig í lokinn... Eftir að ég þurrka grýlukertin úr hárinu þá tek ég aftur stætó að flugvellinum og fer að ná í brottfarapassa minn...
Það stóð að maður ætti að mæta allavega tveimur tímum fyrir brottför en ég vildi vera ennþá öruggari og mætti tveimur og hálfum tíma fyrr... sem sagt 4:45... Það var engin í röðini á undan mér (mjög gott)... hinsvegar vildi til að það var heldur engin við afgreiðsluborðin (mjög slæmt)... Málið er að brottfarastöðin opnaði ekki fyrr en 5:45...!!!
Loksins fæ ég miðann og þarf að fara í gegnum öryggishliðið og vegabréfa eftirlitið (með tilheyrandi eilífðar biðröðum) og slaka svo á við hliðið... Það er mjög strangt eftirlit á vellinum og það er algjörlega bannað að skilja tösku eftir eina (vegna sprenguhættu) sem er mjög pirrandi ef maður vill fara á klósetið... Ég sit þarna bíðandi og heyri að einhver kona spyr mig hvort ég get passað ferðatöskuna hennar aðeins... ég segi náttúrulega "jájá" (í raun "sure") og lít upp... Þá sé ég að þetta er arabísk kona... og ég var að passa töskuna hennar... á flugvelli... og ég veit ekkert hvert hún fór... Dunn Dunn Duuunnn...! (hún kom samt aftur)
Loksins fer í í vélina eftir smá seinkun og flýg til Toronto (sem tók lengra en vanalega vegna veðurs)... Þar var lengsta innflutningseftirlitsröð í heimi... Fyrir svakalega óheppni þá lendi ég bakvið 8 japana sem engin skilur ensku og þeir eru hver um sig heila eilífð að útskýra fyrir eftirlitinu hvað þeir eru að gera í Kanada... Loksins kemur að mér en konan setur eitthvað út á pappíra mína... Þá hafði ég greinilega ekki fengið dvalarleifi síðast (í september) því ég kom með lest og varð að sekja um annað... Þannig ég fer í aðra langa röð... og lendi (bjuggustu þið ekki við því) bak við 8 japana... sem engir töluðu ensku... og urðu að útskýra bla bla bla...
Loksins kemur að mér og það tekur einhvern tíma að útbúa pappíra mína... Þá held ég að töskufæribandinu og sem betur fer þurfti ég ekki að bíða eftir töskum mínum því það var löngu búið að senda allar töskunar upp... að vísu þurfti ég að leita lengi að töskum mínum því það var búið að slökkva á öllum skiltum sem stóð á Boston... Loksins finn ég töskunar og æði út í átt að leigubílunum...
Ég kem að leigubílunum og sé að ég ver að bíða á eftir einum gaur... Hann hinsvegar bauð mér að fara á undan sér því hann var að klára sígarettu sína... Magnað, einn góður hlutur við reykingar...
Ég tek taxann á heimavistina og er kominn 11:55...
Rík svo í tíma klukkan 12:00... Talandi um Perfect Timing...!
Þetta hefst í gær (sunnudagurinn 4.1.2004 (finnst svo gaman að skrifa 2004 (2004, 2004 vei)))... Ég vakna mjög mjög þreyttur um 10:00... Ég pakka öllu mínu dóti saman í tvær stút fullar töskur og fer svo vel og vandlega yfir að ég sé ekki að gleyma neinu... Til að vera alveg viss þá fer ég aftur yfir allt, sérstaklega pappírana sem ég þarf til að komast inní Kanada... Það er ekki hægt að vera of viss þannig ég fer aftur yfir þá... Fer svo út á flugvöll og er kominn á mjög góðum tíma þar... Ég labba um rólegur, kaupi mér brennivín til að gefa fólki smakk af hérna (náttúrulega), fer í gegnum allt vegabréfa eftirlit og sit svo við hliðið lengst í enda nýju (nýlegu) viðbyggingarinnar... Til að drepa tímann þá tek ég upp bók úr bakpoka mínum... Ákvað samt í leiðinni að kíkja ENN og aftur á pappírana mína sem ég geymdi þar... sem ég geymdi... um... hmm... sem ég geymdi...???... sem ég gleymdi... GLEYMDI...!!!... Á STOFUBORÐINU HEIMA...!!! F*CK! (í raun var það F********CK!!!)...
Ég var nefnilega svo sniðugur að setja öll mikilvægustu skjölin saman í möppu til að halda um þau svo þau glatist ekki... Þetta var skráning mín á hótelið í Boston, skráning mín í flugið til Kanada frá Boston og svo (þrefalt f*ck fyrir þetta) NÁMSMANNALEYFI MITT sem geriri mér kleyft að komast inn til Kanada... Í síðasta sinn sem ég fór í gegnum hvort ég var ekki með allt þá tók ég þetta úr tösku minni og setti á stofuborðið...
Ég hringi í mömmu heima og segi henni að gá hvort hún finnur pappírana... sem hún gerir (hjúkk)... nema það er minna en klukkutími í flug (f*ck)... nema hún er með annan bíl (hjúkk)... nema það er hræðileg umferð á leiðinni (f*ck)... Hún heldur af stað með pappírana og ég hringi í pabba sem er á leiðinni heim og segi honum að mæta henni á miðri leið og taka við pappírunum (eins og í boðhlaupi vill maður hraðasta gaurinn aftast)...
Svo æði ég í gegnum alla flugstöðina aftur og byrja að bíða við innganginn á fríhöfnina... Tíminn tifar og tifar og ég veit strax að þetta er mínútu spurnsmál að ná þessu (í raun sekúdar (já, það var svo tæpt))... Í stresskasti rekst ég á Herdísi (á leið til Osló) en það kemur varla skiljanlegt orð úr mér (hún hefur bara hitt mig á djamminu þannig hún gat samt skilið mig)... Ég spígspora um gólf og sé hverja sekúndu líða hraðar á hraðar á meðan pabbi virðist ferðast hægar og hægar... Ég fæ mér einn öl til að róa taugarnar (einn bjórkútur hefði ekki dugað)... Svo bíð ég og bíð og alltaf er klukkan að verða fimm (sem er þegar flugið fer)... Það er byrjað að kalla inn... ég bíð... kallað aftur... ég bíð... lokakall... ég bíð... LOKA LOKA KALL...!!!
Skyndilega kemur pabbi æðandi inn...! Ég gríp pappírana og hleyp eins og fætur toga í gegnum alla flugstöðina... Það er allt tómt... engin í fríhöfninni... engin í vegabréfaeftirlitinu... ég hleyp og hleyp og kem loksins að síðasta hliðinu (nr. 3782) og rétt rétt næ á allra síðasta sekúndubrotinu að... að... að bíða í helv*tis biðröð út af einhverri töf í 45 mínútur...!!!
Það eru allir pakkaðir þétt saman fyrir framan landganginn bíðandi eftir einhverju í þrjú korter... Á þessum auka tíma hefði mamma getað skutlað mér pappírunum í bakkgír... á Trabant...! Loksins hreyfist röðin og fólk byrjar að troða sér á rúllustigann... ég sé að það er fljótlegra að fara hefðbundnu tröppurnar (þessar kyrrstæðu) og labba upp að landganginum... Þegar ég kemst efst er aftur þétt biðröð þannig ég bíð ofarlega í tröppunum... Hinsvegar hefur fólkið í rúllustiganum ekki þennan möguleika... Manneskjan efst kemst ekki neitt en stiginn heldur áfram að ýta fólki upp... og fleira fólki... og fleira... fólk er að pakkast saman á litlu svæði, hrasandi um hvort annað og enn heldur rúllustiginn að ýta fleiri manns á þvöguna... Sumir reyna að labba afturábak í takt við rúllustigann eins og það væri á öfugsnúnum Stairmaster en þá bara keyrir næsta manneksja og næsta þá það... Þetta vakti hjá mér mikla kátínu og svo mikið spennulos að ég gat ekki annað en sprungið úr hlátri á tröppunum og hleygið mig máttlausan að þessu greyið fólki sem var að mynda rúllustigakæfu...
Loksins kemst ég til Boston og verð náttúrulega að fara í gegnum þetta leiðina og tímafreka innflutnings og tolla eftirlit þar sem maður bíður og bíður í óra tíma... Ég tek svo hótelstrætó að hótelinu mínu og slaka á... Rétt fæ mér að borða og fer svo að sofa því ég er uppgefin eftir ferðina og síðustu daga auk þess sem ég á snemmt morgunflug klukkan 7:15...
Ég rís úr rekkju mjög syfjaður klukkan 4:00 en veit að ekkert mun hressa mig meira eins og góð sturta... sem það gerði... sérstaklega vegna þess að ég ruglaði hitastillinum við slökkvarann og fékk þessa ísköldu gusu yfir mig í lokinn... Eftir að ég þurrka grýlukertin úr hárinu þá tek ég aftur stætó að flugvellinum og fer að ná í brottfarapassa minn...
Það stóð að maður ætti að mæta allavega tveimur tímum fyrir brottför en ég vildi vera ennþá öruggari og mætti tveimur og hálfum tíma fyrr... sem sagt 4:45... Það var engin í röðini á undan mér (mjög gott)... hinsvegar vildi til að það var heldur engin við afgreiðsluborðin (mjög slæmt)... Málið er að brottfarastöðin opnaði ekki fyrr en 5:45...!!!
Loksins fæ ég miðann og þarf að fara í gegnum öryggishliðið og vegabréfa eftirlitið (með tilheyrandi eilífðar biðröðum) og slaka svo á við hliðið... Það er mjög strangt eftirlit á vellinum og það er algjörlega bannað að skilja tösku eftir eina (vegna sprenguhættu) sem er mjög pirrandi ef maður vill fara á klósetið... Ég sit þarna bíðandi og heyri að einhver kona spyr mig hvort ég get passað ferðatöskuna hennar aðeins... ég segi náttúrulega "jájá" (í raun "sure") og lít upp... Þá sé ég að þetta er arabísk kona... og ég var að passa töskuna hennar... á flugvelli... og ég veit ekkert hvert hún fór... Dunn Dunn Duuunnn...! (hún kom samt aftur)
Loksins fer í í vélina eftir smá seinkun og flýg til Toronto (sem tók lengra en vanalega vegna veðurs)... Þar var lengsta innflutningseftirlitsröð í heimi... Fyrir svakalega óheppni þá lendi ég bakvið 8 japana sem engin skilur ensku og þeir eru hver um sig heila eilífð að útskýra fyrir eftirlitinu hvað þeir eru að gera í Kanada... Loksins kemur að mér en konan setur eitthvað út á pappíra mína... Þá hafði ég greinilega ekki fengið dvalarleifi síðast (í september) því ég kom með lest og varð að sekja um annað... Þannig ég fer í aðra langa röð... og lendi (bjuggustu þið ekki við því) bak við 8 japana... sem engir töluðu ensku... og urðu að útskýra bla bla bla...
Loksins kemur að mér og það tekur einhvern tíma að útbúa pappíra mína... Þá held ég að töskufæribandinu og sem betur fer þurfti ég ekki að bíða eftir töskum mínum því það var löngu búið að senda allar töskunar upp... að vísu þurfti ég að leita lengi að töskum mínum því það var búið að slökkva á öllum skiltum sem stóð á Boston... Loksins finn ég töskunar og æði út í átt að leigubílunum...
Ég kem að leigubílunum og sé að ég ver að bíða á eftir einum gaur... Hann hinsvegar bauð mér að fara á undan sér því hann var að klára sígarettu sína... Magnað, einn góður hlutur við reykingar...
Ég tek taxann á heimavistina og er kominn 11:55...
Rík svo í tíma klukkan 12:00... Talandi um Perfect Timing...!
