Raggi í Canada

Spakmæli dagsins:
28/01/05: Stundum verður sljór skjór klár klár...
29/01/05: Auðveldara er að varpa öndinni eftir að hafa staðið á henni...
30/01/05: Listamaður sem hrósar sér stanslaust endar með málverk...
31/01/05: Að tefla við páfann er hægarleikur...

Hér er gamallt efni sem ég páraði til hliðar í lítilli vasabók fyrir daga blogg míns og áhvað að endurtaka hér eftir að hafa fundið bókina aftur... Merkilegt nokk að ég var strax byrjaður með spakmæli þá... misgóð að vísu...
"Í skóla er slæmt að falla í fjallgönguáfanga..."
"Sá sem glatar bjór í veðmáli verður fyrir vökvatapi..."
"Sá sem kvartar undan prumpi, gerir veður úr vindi..."
Ég pældi í því hvort maður þarf að segja "Guð hjálpi þér" ef einhver hnerrar í kirkju, eða hvort það væri bara tekið sem sjálfsagt...
Ég fann uppskrift að bollunni sem ég var með í innflutningspartý mínu í Grófinni... 4 lítrar appelsínusafi, 4 lítrar blandaður safi, 4 lítrar Sprite, 4 lítrar Fanta Lemon, 4 lítrar vodka (sjáiði mynstrið í tölu obsession minni (atriði 83 í 100 atriði um mig))...
Svo sagði ég að ef þú brennur eitthvað sem þú eldar fyrir gest, þá verðuru að bjóða þeim aftur í "brunabótamat"...
Ég vildi svo búa til kínverksan skautadansleik sem ég nefndi "Rice On Ice..."
Loks fann ég fyrstu línuna í ræðu sem ég ætlaði að halda í brúðkaupi bróður míns (og hélt svo náttúrulega sumarið 2004)... "Ég er fyrra barnið í seinni hálfleik ma og pa. Eftir þau áttu Óla var ég hissa að þau vildu fleiri..." ATH. Ég samdi þetta haustið 2001 (fyrir trúlofun þeirra)... Mikið var ég forsjáll...

Þvílíkur fjarsjóður sem ég var að finna... Var að róta til í skúffu hér í leit að sérstakri snúru og kom þá að lítilli stílabók sem ég gékk alltaf með sem er uppfull af bulli í mér... Hnyttnir frasar, hugmyndir af stuttmyndum eða atriðum, skondnar minningar og alls konar öðruvísi steypu sem ég páraði niður til að gleyma ekki... og þá náttúrulega gleymi ég allri bókinni... En nú er hún fundin...
Ég hélt að ég myndi ekkert fara út í innihaldið hér því ég er eflaust búinn að nota margt af þessu í bloggið hjá mér (vil aldrei endurtaka mig)... en þá sá ég að efnið er frá því 2001, meira en ári áður en ég byrjaði að blogga, þannig mest allar líkur eru á að þetta hefur aldrei farið á netið (vil aldrei endurtaka mig)...
Mig langar svo mikið að henda þessu efni á bloggið en eftir að hafa farið ég gegnum það get ég það ekki, því þetta er 95% eitthvað sem ég vill nota seinna sem krydd í handrit og svoleiðis... Ég skal að vísu setja smá prufu inná... Voða erfitt að velja... Ef það er of gott vill ég geyma það... ef það er of lélegt vill ég að engin sjái það... Svo er rugl þarna sem ég skil ekki einu sinni...
Verð svo að muna hvað af þessu ég set á bloggið mitt svo ég nota það ekki seinna í handrit hjá mér (vil aldrei endurtaka mig)...

Róleg helgi framundan með tilliti til skemmtanna... Ofvirk helgi með tilliti til famkvæmda... Var nefnilega að fá þrjú forrit á tölvuna mína sökum tæknibrelukúrsins og mun ég sitja límdur við skjáinn alla helgina...
Fólk álitur að það sé þolinmæði hjá mér hvernig ég hef setið lööööngum stundum við vélina í einhverjum tækniaðgerðum, en málið er þetta er bara þrjóska... Fólk heldur að það sé metnaður í mér að vinna svona mikið, en það er bara þrjóska... Fólk heldur að ég hef ódeyjandi áhuga á þessi, en það er bara þrjóska... Fólk heldur að ég gefst aldrei upp... en náttúrulega er það líka bara þrjóska...
Merkilegt hvernig persónuleikagalli (er þetta obsessive/compulsive disorder?) getur virðst vera svona margir góðir eiginleikar... eða er það kanski bara þrjóska í mér að viðurkenna ekki þessa kosti í mér...?

Spakmæli dagsins:
27/01/05: Sá sem syndir í syndum, getur bara sokkið...

Maður þarf greinilega að passa sig aðeins í hraðbankagjörningum hérna úti... Vanalega æði ég í gegnum alla skipanirnar og aðgerðinar í ómeðvituðum hreyfingum því maður gerir þetta svo oft... Nú um daginn fór ég í hraðbanka, smellti í kortinu, pikkaði inn PIN, ble ble ble og áður en ég vissi af var ég næstum því búinn að kaupa hús... Þetta var þá ekki hraðbanki eftir allt saman, heldur fasteignasala...! Aldrei séð svona áður...
Þó svo hraðbanka takkanotkun manns er þaul setin í heilabúinu, þá sem hef ég aldrei þorað að gera eitt... biðja um upplýsingarnar á frönsku (standard í Kanada) svona til þess að breyta aðeins til... Þó svo ég á nær fjögur ár af frönskunámi bakvið mig (derriere me) þá treysti ég mér ekki til þess að biðja einfaldlega um "vingt" (tuttugu) dollara... Held alltaf að ég klúðra því algjörlega og enda með því að kaupa "chateu" (kattarvatn)...

Var að sjá að á Hróarskelduheimasíðunni að þeir voru að bæta inn tveimur sögum í viðbót sem nældu sér í annað og þriðja sætið... Veit ekki hvort þau hafi líka unnið miða á hátíðina eður ei, en ég efast um það...
Svakalega eru þetta stuttar sögur... Sú fyrri er rétt ein og hálf blaðsíða og sú seinni varla tvær... Sigursagan (eftir mig) er 11 bls... Þær komast varla með kommunar þar sem mín er með gæsalappirnar...
Ég vona samt að þær völdu mína ekki bara vegna lengdar... "Sko þennan, afskaplega lagði hann mikið á sig... Gefum greyinu miða, honum hlýtur að vera svo íllt í innsláttarputtunum"... Ég meina, ef ég kæmi að svona langum texta myndi ég allavega ekki nenna að lesa hann... Merkilega þolinmæðin í sumu fólki... Að vísu hika ég ekki við að dæla út svona salíbunum af texta... Ég hálf vorkenni fólki sem fær tölvupóst frá mér þar sem ég hef eitthvað að tala um... Ef ég bloggaði eins og ég tölvupóstaði, þá væri netið búið að hrynja sökum eigins þunga...

Spakmæli dagsins:
26/01/05: Beitt tunga virkar ekki á óbrýndan huga...

Maður á náttúrulega að reyna að vera í sem fjölbreytilegustum verkefnum meðan maður en ennþá í skóla... Búinn að gera stuttmyndir, auglýsingar, sjónvarpsþátt o.fl.... Næst á dagskrá er matreiðsluþáttur... Jamms... Tími til kominn finnst mér... Svona matgæðingur sem maður sjálfur hefur gónt á of marga rétti tilreydda í imbakassanum án þessað fá að gæða sé á kræsingunum... Núna sem leikstjórinn að einum kokkaþætti, þá þætti mér ekkert annað nema viðeigandi að fá að slafra upp myndefnið að tökum loknum...
Týpískt það verður þá eldað "hryggleysingarréttur með sveppum" (atriði 70 í "100 atriði um mig")...

Spakmæli dagsins:
25/01/05: Lygi er eins og kol. Undir miklum þrýstingi verður það að demanti sem þú villt ekki sleppa, en allir sjá í gegnum...

Þá er það komið... Listinn yfir Óskarsverðlaunatilnefningarnar...
Eins og vanalega er ég ekki á listanum... en það mun breytast i framtíðinni... Stefni á "Besta Handrit" fyrst og fremst, þó að vísu ég hef ekki trú á að handritið sem ég kláraði fyrir jólin og handritið sem ég er að vinna að núna munu nokkur tíman verða tilnefnd, þó þau verða bókað framleidd... Þetta eru nefnilega mjög markaðsetjanlegar myndir, sérhannaðar til þess að koma fæti mínum inní hurð bransans, þannig það er ekkert sem stendur alveg svakalega út úr þeim... Svo þegar ég er kominn inn, þá get ég sparkað af mér skítugu skóm markaðarins og rennt mér um á parketti hugmynda á sokkaleistum frumleika...
Sko mig...

Var að koma heim eftir langa vinnutörn í skólanum... Eins og vanalega þá þarf ég að labba heim í gegnum dimma og drungalega skóginn í kolniðar myrkri... Núna eru öll tréin ber og líflaus, og eykur það mjög á áhrifin...
Að vísu samt er mun betra að fara í gegnum skóginn um veturinn, því með engin lauf á trjánum sést meiri birta frá himninum, plús snjórinn lýsir líka aðeins upp umhverfið... Þannig ljósari umhverfi er betra fyrir andann... Í hvítu fönninni hugsar maður ekkert lengur um verur og vofur sem gætu stokkið á mann... Í staðinn pældi maður bara í því alla leiðina hvort það væri ekki meiri líkur á að maður skyldi verða fyrir ísbjarnar áras... En svo áttaði maður sig á því, að það væri varla heilvita ísbjörn sem myndi leggja á sig að vera úti í þessum brjálæðislegum kulda...Brrrrrrrr...

Spakmæli dagsins:
23/01/05: Of sætur sigur getur skemmt tanngarð vináttu...
24/01/05: Aldrei fara í störukeppni við snák...
(Uselss Trivia: Snákar eru ekki með augnlok)

Fékk mikið að heyra um það á föstudaginn að það var bóndadagur og allir voru að halda uppá Þorran með því að borða íslenskar kræsingar, svo sem svið, sviðasultu, lifrapylsu (lifrapulsu?), hrútspunga (hrútspynga?) og bla bla bla... Sjálfur er ég í þúsunda kílómetra fjarlægð þannig sá lúxus bjó ekki yfir mér... Hinsvegar tókst mér engu að síður af halda uppá daginn með því að opna Brennivínsflösku og færa þjáningu á landann hér...
Skál fyrir því...

Spakmæli dagsins:
21/01/05: Glötuð er gallalaus gella...
Ég verð nú að viðurkenna að þessi speki er alveg afskaplega góð... Fyrir utan stuðlun þá er innihaldið virkilega sannleikanum samkvæmt... Ég meina hver vill einverja alveg fullkomna... allur sjarmur horfin...
Svona er það, ef maður bara heldur áfram að gera svona daglega þá á endanum kemur gullmoli... Hey... Þá er speki morgundagsins komin:
22/01/05: Sá sem heldur áfam að grafa, endar loks á gullmola...

Steig inná heimavistina í fyrsta sinn áðan síðan ég flutti þaðan í fyrra... Blehh... Ég labbaði um andyrið og gangana eins og ég hef þúsund sinnum gert en fannst þetta vera eins og allt annar staður... Meira eins og stofnun (elli eða geðveikrar) frekar en heimili... Ég get varla trúað að ég hafi verið þarna í tvær heilar annir... Þvílík lukka að hafa lent á herbergisfélaga með gaur eins og Jonathan Bretanum... annars hefði ég aldrei komist af... Hefði þá fyrir víst endað á stofnun...

Jæja... Það hlaut að koma að því... Loksins í dag var í fyrsta sinn í skólanum sem hugmynd mín var ekki valin... Þannig ég verð ekki að leikstýra næst... Náttúrulega tók ég þá bara starf sem framleiðandi, þannig ég er ennþá við stjórnvölin, bara ekki listrænlega séð...
Ástæðan víst fyrir að hugmynd mín var ekki valin var vegna þess að fólk var ekki að skilja hana... Ég meina er eitthvað óskiljanlegt við leigumorð fyrir hönd McDonalds á "hinum útvalda" sem barnaði skandínavíska stúlku á Ikea rúmmi á blindu stefnumóti þannig hún fæddi bestu sænsku kjötbollur í heimi fyrir sértrúarsöfnuð í bláum kuflum með gulum röndum rétt áður en hann varð krýndur konungur...?
Hversu einföld þarf saga eiginlega að vera...?
P.S. Þessi lýsing er ekki jók... svona var hugmyndin... Call me crazy, en þeir voru að leita eftir frumleika... og hugmyndin virkar vel á blaði... Trust me...

Spakmæli dagsins:
20/01/05: Viska er stífla fyrir nef sem þefar upp vandræði...

Þvílíkur vatnssvelgur er ég... Eða er orðið kanski vatnselgur...? Ég veit að bjórsvelgur er orð, en nær viss um að vatnselgur er það líka...
Allavega, þá er það svo ljúft heima á Íslandi að grafa sig undir vatnsbununa og þamba svo dögum skiptir... Það er hinsvegar ekki hægt hér... Sérlega bragðvont vatnið... Hef alltaf verið með vatnkönnu sem svona filter sem síar eitthvað út (eða síu sem filtarar eitthvað út)... Galli við það er hinsvegar að maður verður að bíða eftir vatninu þegar manni langar mest í það... Komst ég þá að því að það er hægt að fá 30 hálfslítra flöskur af vatni á aðeins um 6 dollara (330kr)... Mjög gott fyrir mann eins og mig... Græjaði ég einn svoleiðis kassa og skellti inní ísskáp... Uss, ekki dugði það lengi... Eins og úlfaldahjörð hafi komist í þetta... Ísskápurinn strax tómur og stofan full af tómum plastflöskum... og þetta er ekki einu sinni það gott vatn...
Mikið hlakka mér til að komast í krana heima aftur... Spurning um bara að flytja íslenskt vatn með mér aftur út næsta haust... Ég meina ég er með örugglega með um 80 lítra bakpoka... Yfirvikt be damned...! Það ætti að vera góðar tvær vikur...

Spakmæli dagsins:
19/01/05: Betra að eiga vitlausan vin en gáfaðan óvin...

Ég er gaur sem er alveg svaka obsessive yfir skjalavistun... Er nefnilega algjörlega paranoid yfir að hlutir hverfa eftir að eitthvað forrit hrynur eins og maður hefur lent svo oft í... Ég geri "save" svo oft að stafurinn "S" er sá einu sem hefur máðst af lyklaborði mín (no joke)...
Er því algjör furða fyrir mér að ég skyldi virkilega hafa glatað merkilegu og mikilvægu skali úr tölvunni án þess að vita það... Ég var í handritstíma að fara kynna hugmynd sem ég ætlaði að vinna að yfir önnina og full klára... Fannst mér tilvalið að blása rykið af gamalli og mjög góðri hugmynd sem ég átti, en hef algjörlega vanrækt í mörg ár... Þetta er hugmynd sem ég fékk árið 2000 og skrifaði frekar ítarlegann 10bls. úrdráttt sem algjörlega sagði söguna frá upphafi til enda... Hef ég alltaf verið spældur yfir að aldrei hafa gert meira við þetta fyrst þetta var svona vel útlagt, og ætlaði svo aldeilis að bæta úr því með því að klára þetta handrit á önninni...
Sit ég þarna og flétti í gegnum möppurnar í tölvu minni... sé handrit og sögur frá yngri dögum... Ah, memmory lane... og flétti áfram... og flétti... og flétti... og finn ekkert...!
Ég geri þessa þvílíku ítarlegu leit... en ekkert...! Ég opna hvert eitt og einasta Word skjal, í von um að kanski er það undir vitlausu nafni... en ekkert...!
Full þróuð og góð hugmynd algjörlega horfin út í buskann...! Ég hef ekki skoðað þetta svo lengi að ég man ekkert hvernig þetta var...! Er ég á algjörum bömmer yfir að þurfa að endurgera þetta allt, með engan fyrirvara, á allt of stuttum tíma... Algjörlega eftir að bitna á gæðunum...
Skyndilega kviknaði á peru í kollinum... Smá pera... og hún lét mig halda, að það væri pínu lítið ljós í myrkrinu, smá von, um að það væri til eintak af þessu skjali annarstaðar... Ekki miklar líkur vanalega, því ég er líka svo afskaplega paranoid yfir hugmyndastuldi, að ég læt aldrei neina hugmynd flakka á tölvuskjali til eins né neins nokkurtímann...
En þetta var undantekningin sem sannaði regluna... Einu sinni, og aðeins einu sinni sem ég hef sýnt einhverri manneskju hugmynd yfir netið, var einmitt þessi hugmynd... En þetta var fyrir löngu... haustið 2003... sent á hotmail eða MSN...
Það var mjög hæpið... en ég varð að prófa...
Senti ég þá tölvupóst yfir hafið sem í grófum dráttum (var samt ekkert gróft í bréfinu (algjör séntilmann)) spurði hvort manneskjan vissu um eitthvað skjal á tölvu sinni sem kom í viðhengi frá mér haustið 2003... Ég vissi ekki hvað það hét eða neitt... Nú var bara að bíða og vona... Í huga mér sá ég mig þurfa að endurvinna allt í neikvæðu skapi...
Og hvað gerist...? Varla hálftíma eftir að ég senti tölvupóstinn kom svar tilbaka... og meðfylgjandi sem viðhengi... TÝNDA SKJALIÐ...! Þvílík sæla fyllti mig... Svífandi á bleiku skýji vistaði ég það vel og vandlega á nokkrum stöðum og geymi svo viðhengið líka á netinu svo það mun aldrei glatast aftur...
Þessi manneskja algjörlega bjargaði mér þarna... Svo vill til að ein sögupersónan heitir sama nafni og hún... Skemmtileg tilviljun...
Þannig nú get ég ótrauður ætt áftam í skriftum og gefið þessu handriti þá meðferð sem það á skilið... Það er tími til kominn... Ég þarf að vísu að breyta aðstæðunum frá Íslandi til Norður Ameríku... En nöfnunum breyti ég ekki (OK, fyrir utan "Daði" sem verður "David" (Og "Helga" verður... um... "Holly"? (og einn heitir "Axel", en það var "Axel" aðalpersóna í síðasta handriti sem ég skrifaði, þannig kanski breyti ég því núna hér (og "Amma Ebba" passar ekki lengur ("Granny Emma"?)))))...

Það var alltaf búið að vera hérna peningabras, sökum fárra hraðbanka sem taka kort frá VISA... einn af fimm tekur VISA og hef ég alltaf þurft að gera leit að þeim... Mjög oft hefur verið vesen út af þessu...
Nú eftir að ég flutti, þá er næsti VISA hraðbanki sem ég veit um í hálftíma göngu fjarlægð og margar langar stundir hafa farið í að sækja smá aur þangað...
Var því alveg yndislegt að skipta yfir í Mastercard.... Þeir hraðbankar eru eins og gorkúlur og poppa upp allstaðar... Sá næsti er í frekar nálægt og svo tveir í skólanum... Get varla hreift mig án þess að missa kortið inní hraðbanka...
Er því alveg afskaplega pirrandi... eftir langan tíma með VISA... og löng löbb um allt... og allt þetta bras... að fatta það er VISA hraðbanki í næsta húsi, eftir að ég skipti um kort...
Það er samt auðvita ekkert annað en týpískt hinsvegar...

Spakmæli dagsins:
18/01/05: Baunir eru "gasalega" góðar...

Það er orðið Kahahaaaalllt...! Brrrrr...! Rétt kom mér úr rúminu og í skólann í dag því svona svakalega freðið var úti... Var í "Hollen Skollen" leik á leiðinni því ég varð að vefja trefil yfir allt andlitið, mun nef og augu, svo þau myndu ekki frjósa af... Það er 25 stiga frost úti og búið í raun að vera svona alla helgina síðan á fimmtudag þegar það var af einhverju ástæðum 19 stiga hiti (No Joke!)... Þá kom ég út, kappklæddur og upp dúðaður, tók þrjú skref og æddi svo aftur inn til að strippa klæðum áður en ég bráðnaði á gangstéttinni... Daginn eftir fór ég svo léttklæddur og lipur út en náttúrulega frosnaði (fraus (pó-tey-tó/pó-tah-tó)) í sporum mínum...
P.S. Vill einhver segja mér hvernig vísan í byrjun "Hollen Skollen" er... Eitthvað í sambandi við drullupollen...
P.P.S. Hvað þýðir annars "Hollen Skollen"...?

Spakmæli dagsins:
15/01/05: Þótt vegurinn sé mjór, er samt hægt að verða fyrir trukk...
16/01/05: Súr er hver að sjón, nema sér systur eigi...
17/01/05: Sjaldan fellur peran langt frá lampanum...

Kennari minn í "Role Of The Producer" tímunum heitir Glenn Cockburn... Jamm, alveg sérlega sérstakt eftirnafn... Cock-Burn... Finnst það vera eins og slangur fyrir kynsjúkdóm...
En... þá náttúrulega til þess að geta lifað með svona nafn, þá er þetta borið fram CO-Burn (Kó-bern), þannig að "CK"ið verið hljóðlaust... Who's he kidding, það er Cockburn...
Allavega... Í tímanum vorum við að tala um leikstjóra... Bar þá á góma kenarans, einn af þeim merkilegri í kvikmyndasögunni, Hr. Alfred Hitchcock... Var eitthvað óviðeigandi þá af mér að spyrja hvort hann átti ekki við Alfred Hitchco...?

Fyrsta vikan í skólanum búin... Að vísu tæknilega séð önnur vikan, en ég formlega afskakaði mig frá skólanum *hóst*skrópaði*hóst* í nokkara daga rétt eftir áramót til að njóta stundar minnar á Íslandi og öllu sem landið bauð uppá...
Væntingar til þessarar annar miklar... Spenntastur er ég fyrir handrits tímunum... Við fáum þar að ráða stærð verkefnanna og kaus ég auðvita að pára annað fullt handrit... Þannig í sumar verður enn eitt stykkið (þori ég að segja á undan "meistara-"?) sem ég mun reyna að selja hæst bjóðanda...
Annars virðist allt bara vera í góðum gír... Þessi þvílíka jólaslökun er einmitt það sem ég þurfti til þess að búa mig undir vinnuálagið sem framundan er... Langir dagar sem munu skarast á við langar nætur... Vekjara klukkan mín mun úreldast því ég reikna með að vera bara með svona "egg timer" til þess að vekja mig milli lúra... Spurning líka um að venja sig á að pissa sitjandi því þá getur maður kanski verið að vinna að einhverju öðru á meðan í staðinn fyrir að vera með fullar hendur... Work smarter, not harder...

Spakmæli dagsins:
14/01/05: Með örgbylgjuofni tilfinninga er hraðþýdd ást ennþá oft freðin að innan...

Skuggalegt hvað sumar matvörunar renna út seint hér... Maður er að kaupa mjólk sem endist lengur en mörg sambönd sem ég hef verið í... og ost sem endist lengur en þau öll samanlagt...!

Fréttirnar hér eru ennþá alveg á fullu að fjalla um stórslysið sem gerðist í heimsfréttunum fyrir skömmu... Farið ítarlega í öll efni, frá upphafi, orsökum, afleiðungum, endalokum og framhaldinu...
Þá á ég náttúrulega við sambandsslit Jennifer Aniston og Brad Pitt... Þetta er út um alla fjölmiðla, oftast fleiri en ein frétt í hverjum fréttatíma... No Joke (því ver og miður)...!
Það spyrst varla um atburðina í Asíu þótt víða væri leitað... Þekki fólk sem vissi ekki einu sinni af þessu... Hvað er að þessu pakki hér...? Ég get nú rétt bara ímyndað mér (þó mig langi það ekki) hvernig fréttirnar eru fyrir sunnan lændamærin hér...

Ágætt að vera kominn til Kanada en er ennþá aðeins að ná breytingunum... Aðlaðast algjörlega svo umhverfinu sem ég hef verið í að það tekur smá stund að skipta um... Til dæmis þegar ég kom til Íslands í desember, þá lenti ég í því þegar ég var hálf sofandi en samt vakandi að tala upphátt á ensku án þess að átta mig á því... Svo fattaði ég það og spyr náttúrulega: "Did I just speak English to you?"... Greinilegt að mig dreymir eitthvað á ensku (veit ekki hvort það er íslenskur texti með (þýðandi: Kristmann Guðmundsson (Réttó brandari)))...
Nú þegar ég kom hingað þá á fyrsta degi átti ég að kynna hugmynd fyrir öllum bekknum og var í stökustu vandræðum... Ég átti í erfiðleikum með að púsla saman einföldustu setningar og talaði með hreim svo þykkum að hægt var að taka myndir af honum...
... og loks fyrsta morguninn ætlaði ég að vakna snemma (9:00) fyrir skólann og var náttúrulega viðbúinn að sofa yfir mig því þetta var fyrsti svefninn eftir komuna og flugþreyta eflaust til staðar... Sef mjög djúpt þessa nótt... Vakna loks endurnærður daginn eftir í glampandi sól... Ég alveg rýk á fætur í æðiskasti, eflaust búinn að stein sofa yfir mig því ekki var ég að vakna við klukkuna sem ég stillti... Ég klæði mig í flýti, rétt snyrti mig, treð öllu í tösku fyrir skólann og er viðbúinn að æða út... Þá lít ég á klukku mína... 7:45...! Hvernig átti ég að vita að það var orðið bjart svona snemma...! Vanur því að svona birta er um hádegi heima (Mmmm, yndislegir vetrar dagar í myrkrinu undir sæng!)...
En nú er ég loks að aðlagast... Fer bráðum að gleyma íslensku og skipti yfir í English... Þið sjáið að vísu enga breytingu hér á blogginu því það hefur alltaf verið hvort sem er hálfgert hrognamál hvernig málnotkun, stafsetning og orðaröð mín er... Ég breytist samt aldrei totally... Verð alltaf með annann fætinn á Íslandi...

Hef lítið haft tíma til að blogga síðan ég kom... Náði ekki einu sinni að segja frá síðustu dögunum mínum heima... Þeir voru allavega algjört gull og góðar stundir...
Fór á skrall með eins mörgum félögum sem voru eftir á landinu og ég gat á föstudeginum... Þetta djamm dugði mér akkúrat til þess að klára töllinn... Fínnt skrall það, þó svo ég hvarf aðeins fyrr en þeir, en náttúrulega með algjörlega löglega ástæðu til þess...
Annars var lítið annað markverkt að gerast... Fór að vísu á föstudaginn heim til gaurs með eitt stærðsta og áhugaverðasta einka kvikmyndasafn sem ég hef séð, Hr. Páll Óskar, og var að fræða hann um ágæti Kanada og kvikmyndaskóla þar, því honum freistast til að fara... Bauð hann mér upp á voða gott, en svo afskaplega sterkt kaffi, að eftir tvo bolla hálf svimaði manni og maður var með tremma... Ætlaði varla geta keyrt heim því mér leið eins og ég væri fullur...
Lá svo bara allan laugardag í leti kasti letanna í Latabæ frá morgni til kvölds... Svo yndislegur morgunmatur og kveðjustund með fjölskyldunni á sunnudag fyrir brottför... Var laumað svo í töskuna mína afgangar svo ég hefði eitthvað af Íslandi með mér úti... Pylsupakkar og svo hamborgarahryggur sem lifði ekki af fyrsta daginn minn hér (Mmmmm)... Sko það var bara hryggurinn sem lifði ekki af lengi... ég ætla að hamsta þessar pulsur vel og vandlega, dreyfandi gleðinni, kanski nartandi í hálfa og hálfa í einu til þær endast sem lengst... Nú er bara að finna "Vals" tómatsósu...

Spakmæli dagsins:
12/01/05: Hálfur bolli af kaffi getur samt þýtt stór expressó...
13/01/05: Oft eru harðindi í heyböggum...

Spakmæli dagsins:
07/01/05: Geldur hundur sleikir sig samt...
08/01/05: Margt smátt gerir fleiri smærri hægðir...
09/01/05: Langur er lagalaus dagur...
10/01/05: Hégóminn hagar speglum eftir vindi...
11/01/05: Tilgangsleysið vanhelgar meðalið...

Loksins kominn í blogggír (3 "g" (flottt)) með ferðasögu... Þetta var samt óvenju viðburðarsnauð ferð, en það þýðir ekki að ég mun samt ekki segja frá henni... Ekki einu sinni eitt einasta bras með farangurinn eða tökuvélina eins síðast... Flaug bara í gegnum hvert eftirlit með stálhnullung með fullt af tökkum...
Allavega, þá byrjar ferðin í Keflavík (náttúrulega)... Kem ekki nógu tímanlega þannig ég enda með miðju sæti... Sðyr náttúrulega hvort ekki sé hægt að smella mér milli tveggja nettra skvísa því síðast þjáðist ég milli risa kana og plebba íslendings... En það var því ver og miður ekki hægt... Þá var bara að vona...
Ég lendi því ver og miður við hliðina á einhverjum gaur sem fór svo í taugarnar á mér því ég var næstum viss ég þekkti hann og öfugt en við sögðum hvorugir neitt... Þannig í næstum fimm tíma var þessi ertingur í minninu um hvaða moðhaus þetta var...
Hinu megin við mig var þessi þvílíki skandinavísku ofurlúði, með þykkt krullað rautt hár, svo flösuþétt að það var eins og ryðguð kind sæti á höfði hans *hrollur*... Hann sat alla leiðina lesandi einhverja skýrslu og plokkandi svona all svakalega í skinnið á hendi sér að ég hélt hann myndi enda í Ameríku með aðeins tvo putta eftir *hrollur**hrollur*...
Kem til Boston og sagt ég verð að fara á milli svæða D til C til þess að finna Air Canada... "Just go there and take a left"... Ég geri það, beygi inn gang með C skilti og er stöðvaður af öryggis verði... "No. You hvar to go there and take a left"... Ég geri það, fer upp tröppur með C skilti og er stoppaður aftur... "Just go down there and take a left"... Svona heldur þetta áfram... Mér er loks bent út úr byggingunni og áfram... "Then take a left"... Fer inn hjá C skilti en verð stoppaður... "Take a left outside"... aftur inn og lokað... "Take a left over there"... "A left over there", "Left there.", "Left"... ... Eftir að hafa tekið fleiri vinstri beygjur en fyrrverandi sovíeski kommúnistaflokkurinn fann ég loks svæði C... Hefði einhver bara sagt mér að fara í kringum bévítans bygginguna einu sinni þá hefði ég ekki þurft meira... En það hafðist og ég fann mitt svæði og bókaði mig inn...
Flugið til Kanada var í raun ofsa þægilegt því ég sat við gluggan með tómt sæti við hlið mér... Auðvita var einhver gamall kall við endan... Ég meina er of mikið að spyrja um að fá að sitja einu sinni við hliðinni á sætri skvísu, þannig ef hún bryddar uppá leiðindar samræðum (eins og ALLIR við hlið mér gera ALLTAF) þá get ég allavega bara kinkað kolli brosandi og dreyft huganum með pælingum um hvernig hún líti út nakin... En aldrei nokkurtímann hefur kvonnpeningur sest mér hjá... Svei, því ég er með svo gott ímyndunarafl...

Síðasta bloggið mitt á landinu í bili (þangað til 2.maí)... Alveg fullt að segja frá sem gerðist í vikunni sem ég verð bara geyma með þangað til ég kem út, því ég á eftir að gera slatta fyrir brottför...
Vill ég bara nota þennan tíma til þess að þakka öllum þeim sem ég eyddi tíma mínum með um jólin... Fjölskyldan, vinir og vandamenn... Félagar sem eru algjörir snillingar og þvílík skemmtun af/með þeim...
Sjáumst svo bara hinu megin við Atlantshafið...

Spakmæli dagsins:
06/01/05: Sveittur er handalaus smiður...

Lentum í að hjálpa alveg afskapa fallegri austur evrópskri gellu í gær (ásamt manni hennar (svei!)) sem var með bílinn sinn fastann í litlum skafli við Gullfoss...
Ég, Ingi og kallinn hennar reyndum að ýta bílnum hennar afturábak meðan hún bakkaði en ekkert gékk... Bíllin rétt haggaðist meðan við ýttum og ýttum...
Við leggjum allt sem við eigum í ýtingar, hún gefur í og ennþá ekkert... Þá tók ég eftir að það vantaði eitt... Það vantaði spólhljóð... Ég kíki á bílinn meðan hún gefur ennþá meira í... og náttúrulega ekkert... Hún er í hlutlausum...! Við búnir að rembast við bíl sem er ekkert að fara neitt því hann er ekki í gír...!
Við enduðum þá bara á því að draga hana úr skaflinum á jeppanum hans Inga... Ég að vísu tók við bílstjórasætinu í fasta bílnum til að vera viss um að ekkert fleira yrði gert rangt...
Bíllinn losnaði og við fengum miklar austur evrópskar þakkir... Þetta kostaði okkur smá tíma að vísu en ég hefði ekkert á móti því að kippa í svona fallega austur evrópska skvísu aftur *blikk**blikk*...

Þvílíkt bras að taka smá upp út á landi... Fórum í gær í fínu veðri og alla leiðina er bara svona afskaplega bjart og þokkalegt að við (ég og Ingi frá Lúx(emborg)) vorum bara hissa og ánægðir...
Náttúrulega er ekki að spyrja, að um leið og við förum af þjóðvegi eitt þá skellur á stormur og við sjáum ekki á milli stika... Einmitt sem ég þurfti... Ég myndi ekki sjá Geysi þótt ég væri að baða mig í honum...
Við ákváðum samt að halda áfram og keyrum að hverasvæðinu... Um leið og við omum þangað þá er bara þetta fína veður... Orðið bjart og skýjalaust eins og verndarengill kvikmyndamann (St. Celluloid) hafi bara sópað öllu frá fyrir mig... Ég næ þokkalegum myndum af öllum hverunum og svo æðum við áfram að Gullfossi... Það er aðeins byrjað að rökkva þegar við komum þangað en ég hef akkúrat nógu mikla birtu til þess að klára að mynda...
Ég er ekki fyrr búinn fyrr en skyndilega verður allt dimmt, skýin lokast yfir okkur, og þessi fíni snjóstormur blindar okkur algjörlega alla leiðina heim... St. Celluloid búinn að gera sitt verk...
ATH. St. Celluloid verndarengill kvikmyndagerðarmanna skal ekki ruglast saman við St. Cellulite verndarengill skyndibitastaða...

Spakmæli dagsins:
05/01/05: Oft verður far eftir veðurfari...

Þvílíkt og annað eins... Maður dröslaði með sér stálklumps tökuvél yfir höfin (í raun sama hafið, bara tvisvar) til þess að taka upp á Íslandi en hef varla fengið þær aðstæður sem ég þarf til að gera það sökum veðurs...
Ég reiknaði með norðurljósum hvert einasta kvöld, en sökum skýjafars og snjókomu hef ég ekki borið þau augu síðan ég kom (sá þau hinsvegar tvær nætur í ágúst (!))...
Svo langaði mig út á land en sökum sjókomu, úrkomu, gestakomu og meiri snjókomu, hef ég ekki komist enn... Í dag ætla ég að gera heiðarlega tilraun til að komast yfir heiðarlegu heiðina og mynda eitthvað svo ég kem ekki tómhentur í skólann...
Gangi ("keyri") mér vel...

Nei sko... Fréttablaðið í dag líka... Bls 2 í þetta sinn... Uss, næst verður það bara forsíðan...

Spakmæli dagsins:
04/01/05: Latur eskimói sér bara hvítann snjó...

Heyrði frá Hjalta félaga mínum í gær... Hann sagði mér að hann yrði því ver og miður að fresta London ferð sinni í vikunni sökum þess að kærasta hans Hrefna var að slasa sig á Nýjarársdegi því hún rann í hálkunni... Sökum þess að þetta er svo góð stelpa og slæmt fall ætla ég að sleppa öllum "detta í það" orðaleikjum...
Allavega... Ég var náttúrulega búinn að sjá Hrefnu eftir þetta og þykir leitt hversu ílla hún slasaði sig og sjá hana haltrandi um... En í staðin fyrir að vera í sjálfsvorkun yfir ferð sem glataðist, þá tók þetta par sig til og gerði eins og frægt orðatiltæki segir: "When life gives you lemons, make lemonade...!" Þau breyttu miðanum sínum frá helgar ferð til London... í... Hróarskelduferð til Danmerkur í sumar...! Snilld...! Enda er þetta staðurinn sem þau kynntust (að hluta mér að þakka) og tilvalið að bregða á leik þar aftur eftir tveggja ára samband...
Þetta hefði kanski ekki gerst hefði hún ekki fallið... Þannig þarna í raun er komið málstækið: "Fall er Hróarskeldufararheill"...

Nei sko... Fréttablaðið í dag... Blaðsíða 26... Undir bíóauglýsingunum... Viðeigandi staður fyrir mann...

Ég ætla að reyna eitthvað nýtt í ár á blogginu... Að viðbættu hefðbundnu bloggi, ætla ég að reyna búa til eitt spakmæli á dag, fyrir hvern dag ársins... Í lok ársins verð ég með gott safn af þeim og mun svo setja í lista...
Skora ég svo á ykkur að koma með útskýringar á þeim ef innihaldið er frekar torskilið...
Þá daga sem ég missi af því að blogga þá verð ég bara að bæta það upp seinna... Eins og núna neiðist ég til að búa til þrjú... Í tilefni að nýju ári og nýjum atburði, þá verða fyrstu þrjú spakmælin öll um byrjanir og nýja hluti...:
Spakmæli dagsins:
01/01/05: Í upphafi, verður allt fyrst...
02/01/05: Sá sem hlær fyrst, skilur brandarann. Hinir þurfa bara svo að herma...
03/01/05: Stundum er gott að leggja nýjar árar í bát til að skemma þær ekki...

Verð að fara reyna snúa sólarhringinum við... Algjörlega andsnúinn... Er sjálfur á New Zealand tíma... Fyrir vikið hélt ég því uppá áramótin á undan systur minni sem er í Ástralíu...
Fyrir áramót var of mikil vakning langt frameftir og svo um áramót var náttúrulega glæsilegt djamm enn lengra... Til að bæta þetta upp var ég því kominn í bólið rétt yfir miðnætti í gær, bara nokkrum stundum eftir að ég reis úr því... og merkilegt nokk, ég sá dagsbirtuna í fyrsta sinn í viku...
Er samt svoooo sybbin þannig mér finnst ég svefnganga núna og að hádegismaturinn var meira svona miðnætur snakk... Held ég þarf fleiri svefnnætur...