<$BlogRSDUrl$>

þriðjudagur, mars 29, 2005

Spakmæli dagsins:
29/03/05: Djúp rödd segir ekki alltaf djúpa speki...
Ég er nær alveg búinn að hrista kvefið úr mér, en er ennþá með svona ráma og pínu dýpri rödd þannig fólk heldur að ég sé veikari en ég er í raun... Fyrir utan hvað fólk dáist mikið að manni fyrir að "drösla" sér í skólann og vinna öll mín verkefni hörðum höndum þrátt fyrir öll veikindin, þá hefur þetta vissulega enn meiri kosti í skólanum...
1. Engin kvartar yfir að eitthvað líkamlegt verk sé "erfitt" ef veiki gaurinn er að gera alveg eins...
2. Engin kvartar undan þreytu eða að þeim sé íllt fyrst veiki gaurinn hefur það eflaust mun verra...
3. Fólk er viljugara til þess að taka við skipunum frá rámum manni...
4. Fólk þeytist í kringum afturenda manns þegar maður biður um minnstu hluti...
5. Fólk leggur enn meira á sig í kringum mann ef maður vinnur mikið...
Þetta byggist í raun allt á að fólk vill ekki vera aumingi... Ef veikur maður getur eitthvað, þá á heilbriðgð manneskja að geta það líka og eflaust enn betur...
Mikið mjólkaði (muuuu) ég því þetta tækifæri í dag... Hefði ekkert á móti smá rámleika á morgun til þess að afkasta enn meira... Tími til kominn að einhver hristir upp í þessu letiblóði hérna...
Ég verð samt enn að endurtaka hvað mér finnst óendanlega flott hver ein og einasta mælta senting sem kemur úr mér með þessa rödd... Mér finnst eins og ég verð að fara tala inna kvikmynda auglýsingar... "In A World Of Trouble...! One Man Must bla bla bla...!" og svo framvegis... Ohhh, þetta er svo kúl...
Stað er ofsa stórt verkefni í lok skólans... 90 mínútna bein útsending sem verður svo sýnd í kanadísku sjónvarpi (og í raun sent beint á netið (læt ykkur vita hvar seinna))... Hlutverk mitt fyrir þetta er leikstjórn á áðuruppteknum myndbrotum, klipping, tökuvél, tæknibrellur og handritsskrift (mitt uppáhald)...!
Þannig allt sem þið sjáið er skrifað af mér og hvert eitt og einasta mælta orð mun vera frá minni hendi... eða svo átti það að vera... En nú er stefnt á að gera "smá" breytingar á handritinu... en aðeins á mælta hlutanum... Það er gert vegna þess að ég er Íslendingur... Það eru engir fordómar í gangi... Málið er bara að ég skrifa allt og "góða" ensku... Ég nota of stór og fáheyrð orð að það þarf að endurorða slatta af samtölunum svo fólk skilji þau betur... og þessi beiðni kom frá kennurunum...
Ég er vanur að fólkk skilji mig ekki... en út af þessu...?
Je minn eini... Það þarf svo aldeilis að bæta meiri forða í orðin hjá þeim hérna...

mánudagur, mars 28, 2005

Spakmæli dagsins:
25/03/05: Betri er skýr dagur en langur dagur föstu...
26/03/05: Ef kanínur verptu eggjum, þá ætu grænmetisætur ekki ommilettur...
27/03/05: Ófrumlegur háttar málinu eftir málsháttum, frumlegur málar hætti...
28/03/05: Páskar eru bestir eggjandi...

sunnudagur, mars 27, 2005

Þetta er í fyrsta sinn á ævinni sem svo virðist að ég fæ ekkert íslenskt páska egg... ekki einu sinni páksaskurn... Páskaegg stærð núll...!
Í fyrra voru páskarnir viku á undan ég kom heim, þannig eitt var geymt handa mér, en nú er lengra í mig og örugglega einhver annar frídagur á milli þannig það væri svindl að gera það aftur...
Það er ekki það að ég sakna súkkulaðisins eða nammmisins (nammsins? (sælgætisins!)), heldur er það málshátturinn sem mér finnst mestur og bestur... og þá aðeins ef það er ég sem opna eggið og finn málsháttinn... Hugsaði á tímabili hvort einhver myndi vilja opna lítið páskaegg fyrir mig heima og gefa mér málsháttinn, en áttaði mig svo á því að það væri auðvita algjört frat, því málshátturinn mótar sig eftir þeim sem tekur hann upp... Vill ekki fá notaðann málshátt frá öðrum sem honum var ætlað...
Nú er bara spurning hvert ég á þá að leita til þess að fá páska leiðarvísi ársins... Ætli kínverksar spákökur verði ekki að duga í bili... Stefndi á að opna spáköku á kínverku páskunum, en missi af því sökum þess kínverku páskarnir eru meira en mánuði á eftir okkar og ég verð kominn þá á landið (þið vitið hvaða land (eina landið sem ég mun nokkurn tímann setja "ákveðiinn greini" aftaná))...
Það verður því eflaust ekkert málað eftir háttum í ár...
Fékk loksins fyrsta "frí" og "hvíld" mánaðarins um helgina... Set "frí" og "hvíld" í gæsalappir, því ég tel það ekki vera alvöru "frí" eða "hvíld" ef því er þvíngað óumbeðið á þig...
Það er ekkert sérlegt páskafrí hér, heldur er aðeins frídagur á föstudeginum langa (kallað Good Friday hér (hvaðan kom "good"?))... Ætlaði ég því að nota tækifærið til þess að vinna enn meira því ég er ekki í skólanum... Það var allt skipulegt en gékk ekki upp því í staðinn tók ég mig til (í raun líkami minn (hugur minn var altjént á móti þessu)) og varð lasinn...
Jamms, vaknaði á föstudag með hósta, hita, beinverki, hroll, hálsbólgu, saltkjöt og baunir, túkall... Varð ég því að sleppa vinnu þann dag og eyddi ég deginum undir sæng svo ég gæti nú ætt út í vinnu á laugardeginum... Ég reyndi að flýta fyrir bata með ævafórnum og óskeikulum aðferðum... Kjúklinganúðlusúpa og mikið af hunangs/sítrónu te... Neytti meira hunangs en búlemískur Bangsímon á bolludegi...
Það gékk ekki upp því ég var enn lasinn þá og var það því annar dagur undir sæng uns ég vaknaði á sunnudegi enn eitthvað laslegur, en færum að koma mér allavega tvo vinnufundi...
Fóru því öll vinnuplön út um þúfur (sem eru að grænka með vorinu) meðan ég (mér?) reyndi að batna (meðan ég bætti mig?)... Það eina sem ég gat gert var að stýra fólki úr fjarska með samskiptum í gegnum síma... Það var að vísu pínu gaman því ég var með þessa þvílíku flotta (í raun "flottari") rödd sökum veikindanna... Hljómaði eins og Barry White hafi farið aftur í mútur, það var svo mikill bassi... Svo djúp rödd að ég gat talað við moldvörpur... Synd að losun á slími úr hálsinum á stærð við gólfkúlur (nema ekki eins mjúkt) dró úr töfrunum...

fimmtudagur, mars 24, 2005

Spakmæli dagsins:
24/03/05: Sumum stundum segðu sumum stundum...
Mikið getur verið gaman af þungunarprófum...
Keyptum þungunarpróf til þess að nota sem leikmun í stuttmynd okkar... Fyrir forvitnissakir ákvað kærasta leikstjórans að prófa það... Ekkert gerðist fyrst, en með því að brúka bláum tússpenna á því, þá náði ég að framkalla all sérstök viðbrögð, svipbrigði og flugmynstur hjá kærasta hennar... Synd að vélarnar voru ekki að rúlla...
Þegar hann var lentur (hrapaði), þá náttúrulega leiðréttum við misskilninginn og ég tók þungunarprófið og gékk varlega frá því... Setti það "frekar ofarlega" og augljóslega í ruslafötu gaursins sem átti kærustu sem gistir alltaf hjá honumm...
Ég held að allir nágrannar hans munu vakna á sama tíma og hann sér það á morgun... Synd ég verð of langt í burtu til þess að vitna þess... og leiðrétta miskilninginn...
Spurning úr Friends:
"Is it possible to do a selfless deed?"
Svar...? Hmmmm... skoðum smá sögu dagsins...
Allt of langur dagur... Uppgefinn eftir tökur til eitt um nótt og svo ætlaði ég að klára verkefni sem myndi taka mig nær alla nóttina eftir það... Fyrir einskærri yndislegheit þá var Cindy vinkona mín búin að vinna í því allan daginn og kláraði það fyrir mig áður en ég kom (einhver á skilið knús (fyrir utan mig))...
Er ég þá á leiðinni út úr skólanum þegar ég labba að "The Bluescreen Room", sem er eins og nafnið bendir til, herbergið þar sem allar tökurnar sem þarfnast "bláskjás" (er það orð?) eru teknar... Þar inni eru tveir þreyttir skólafélagar að skrúbba hátt og látt... Málið er að sökum of öflugrar "gerviblóð sprengingu" þeirra, þá er ekki hægt að segja að "The Bluescreen Room" var neitt sérlega "Blue"...
Ég gapti af undrun á abstrakt afrek þeirra, spjallaði smá og kvaddisvo því ég þyrfti nú að fara að koma mér heim eftir langan dag... Ég tók nokkur skref út á næsta gang en varð þá að stoppa í sporum mínum og snúa við... Ég gat ómögulega farið úr skólanum vitandi að þessir tveir greyið gaurar sætu einir að þessu svaka hreinsiverki sem greinilega hefur lent bara á þeim... Þvílíkur undrunarsvipur sem drengirnir settu upp, því engin annar út tökuliði þeirra hafi viljað hjálpað til því það var ekki þeirra "deild"... Brellugaurarnir sjá um blóðið og þannig er það... Tökumenn, hljóðmenn, ljósamenn, leikstjórar, framleiðendur og fleiri létu sig hverfa... og þarna kemur einhver sem er ekki einu sinni í verkefni þeirra til aðstoðar... Þótt fræðilega séð ættu afsköstin að hafa aukist um 150% við aukamann, þá andlega tvöfölduðust afköstin allavega (200%+) sökum aukins mórals og vorum við búnir um þrjú í stað ble ble ble...
Til að útskýra hegðun mína fyrir þeim, þá varð ég að gera samanburð... Ef þeir væru staddir út á bílastæði með bilaðann bíl og kæmust ekki heim, myndi ég ekki hjálpa þeim að gera við bílinn...? Örugglega allir myndu gera það... En af því að þetta er eitthvað "verkefni" þá hvarflar það ekki að neinum...
Þið hljótið öll einhverntíman að hafa lent í því að vera föst með eitthvað langt og langdregið sem engin vildi gera og óskað þess svo innilega að einhver myndi hjálpa ykkur en ekkert gerðist... Ímyndið ykkur hversu glöð þið yrðuð ef einhver myndi svo hjálpa... Ekki erfitt val...
Sumir þakklátir ætla nú að græja mér uppá bjór fyrir hjálpina...
Samantekt: Ég var þreyttur eftir langan dag, vann meira, minnkaði svefntíman fyrir vakningu um 7... Telst þetta verk vera "selfless" eða var ánægjan mín með sjálfan mig, þakklæti þeirra, bloggumræðuefni og öl allt hluti af því að ég hjálpaði þeim...?
Heimspeki 101 einhver...?

miðvikudagur, mars 23, 2005

Spakmæli dagsins:
22/03/05: Það er ekki það sama að sökkva inní sögu og að botna ekki í henni...
23/03/05: Þétt steypa er undirstaða fyrir gott handrit...
Þvílík vinna... Hef verið meira í kafi en sporðalaus fiskur í djúpsævi í... Það rifnuðu nokkrar blaðsíður úr orðabók minni kringum "F", þannig núna er horfið úr orðaforða mínum orð eins og "Frítími", "Frelsi" og "Friður"...
Er misheppin á sumum sviðum... Heppni hvað ég er fáranlegahittinn á tímasetningar á verkefnisvinnu... Eins og Tetris kubbar, þá lenda öll stóru verkefni mín í öllum mögulegum eyðum og staflast þannig upp án þess ég missi af neinu... Synd að ólíkt Tetriskubbum, þá þegar verkefni fylla heila línu, þá hverfa þau ekki (bara svefninn)... Var svo mjög óheppin í gær... Var að taka upp um helgina í skólanum og til skreytingar á sviðsmyndinni þá fyllti ég heila töflu af fáranlegum jöfnum, útreikningum og líkönum sem ég páraði í krít... Í lok dagsins var svæðið girt af og merkt svo engin myndi hrófla við því, því allt verður að vera NÁKVÆMNLEGA eins þegar við byrjum næsta dag... Það er náttúrulega ekki að spyja að daginn eftir er allt óhreyft, nema af einhverjum ástæðum hafði hreingerningarfólkið klöngrað sér yfir girta svæðið og hreinsað algjörlega af töflunni...! Usss...! Samt þrátt fyrir að skriftin mín er svoddan "hrafnaspark" (hvað er rétta orðið? (eitthvað tengt fuglum og fótum þeirra held ég (krummaklór? (krákuspor?)))) þá gat ég párað svaka svipaða steypu eftir ljósmynd sem ég hafði tekið af töflunni... Þó svo ég skrifa og teikna óskýrt, þá geri ég það greinilega alltaf eins óskýrt... Enda skrifa ég líka alltaf bara núna á tölvu...
Mikið er ég heppinn að vera ekki bloggari fyrir tíma talva (tölva (talvna? (tölvna?)))...

þriðjudagur, mars 22, 2005

Í einni og sömu skoðunarferð þá var ég í líkhúsi, fangelsi, sveitasetri, einkaflugvél, farðþegaflugvél og margt fleira... Þetta var sem sagt sviðsmyndaþjónusta í kvikmyndaveri... og svakalega eru kvikmyndir miklar blekkingar...
Þetta eru spónaplötur og plastmúrsteinar sem geta rétt staðið undir eigin þunga, en lítur út fyrir að vera eins og virki... Þú opnar vitlausa líkskúffu og þú ert kominn í húsasund... Harðgerðir og grimmir stál rimlar sem héldu Densel Washinton í The Hurricane eru í raun bara kústsköft límd saman við tréplötur...
Það eina sem var alveg sérstaklega ekta var farþegavélin... Nákvæmnlega sama týpa og ég flaug í frá París til Toronto, þannig ég fann sæti mitt og svei mér þá ef það náði ekki 100% algjörlega þeim óþægindum sem ég bjó við...
Samt, að sjá hvað svona slappir hlutir geta litið alveg afskaplega vel út tekur enn og aftur meiri töfra frá kvikmyndunum... Þetta var eins og að upplifa aftur daginn sem þú fréttir að jólasveinninn væri ekki til, páskahérinn væri á matseðlinum og Pamela Anderson var albinóa dvergur fyrir allar lýtaaðgerðinar... Suma hluti væri gaman að hafa aldrei vitað...

mánudagur, mars 21, 2005

Spakmæli dagsins:
16/03/05: Betra er ein mær í armi en tvær í sjarmi...
17/03/05: Stundum þarftu að tapa vitinu til að finna hugsun...
18/03/05: Sá fær vest sem síðast fær...
19/03/05: Skyldir svipir skyldu svipaðir...
20/03/05: Kettir út í mýri byrja engin ævintýri...
21/03/05: Betra litlu að lofa en að lofa að litlu...
Mikið er iPod algjör snilld... Keypti svoleiðis handa vinkonu minni heima og er með hann á vappinu þangað til að ég sendi hann til hennar (hún er að ákveða hvert)... Ég hef vanalega ekki á lífsleiðinni gengið með vasadiskó eða svoleiðis, og ekkert fundist það spes... En núna með iPod, þá er ég drekkhlaðinn af tónlist sem mér finnst frábær og hef varla tekið heyratólin af síðan ég prófaði hann fyrst...
Hver venjuleg stund er nú með undirspil og það býr til stemningu þar sem áður var engin... Skyndilega er labb í skóginum töfrandi með Pink Floyd, innkoma í skólann taktfull með Bee Gees eða stund við hlandskálina stuðmögnuð með Queen...
Ég verð að redda mér svona... Ef vinkona mín hefði ekki panntað bleikann þá hefði ég eflaust hirt þennan iPod...
Fólk er mikið að kommenta á að ég sé með bleikann iPod... Það virðist kanski kvennlegt að vera með bleikann iPod... Ég er samt öruggur með karlmennsku mína... og maður á náttúrulega ekki að dæma hluti eftir útlitinu heldur innihaldinu... og mér er nokk sama að fólk geri það ekki í þessu tilviki, því ef það vissu hvað ég væri að hlusta á, þá myndu það frekar telja mig algjöra kellinu... ekki mér að kenna ég er soddan "softy"...
Það hjálpar heldur ekki til að ég hef tilhneygingu til þess að syngja með hástöfum... "How Do I Live Without You" t.d. vakti undrunarsvip (ásamt fleiri svipum) meðal félaganna...
Afsakið hvað ég er orðin svona "letibloggari"... Í raun er það ekki beinlínis "letibloggari" frekar en það er svona "tímaleysisbloggari" sem er tæknilega séð afsakanlegt... En það er ekki það versta... Ég hef nefnilega tekið eftir því að ég er orðin undanfarið meira svona "hugmyndaleysisbloggari" og það mun verra en að vera "letibloggari"... Það er einhver sem finnst hann knúinn til þess að blogga og párar allt sem hann getur niður, hvort sem það er eitthvað innihaldsríkt eður ey (ei?)...
Svoleiðis blogg hjá mér hafa aukist vegna þess það er svo aldeilis ekkert nýtt að gerast hjá mér... Þannig ég kreysti ég úr mér nokkur blogg á viku sem eru bara um svefn, vinnu og blanda af báðu... Bráðum neyðist ég til að fara út í uppvask blogg, labba upp tröppur blogg og bloggblogg (eins og þetta)...
Ég vona bara þið kæru lesendur sýnið mér smá þolimæði og þraukið í gegnum þetta... Ég skal lofa betri og innihaldsríkari bloggum hvað og hverju... Það kemur með góða veðrinu...

miðvikudagur, mars 16, 2005

Það hefur verið alveg skuggalegt hvað nöfn Stuttmyndanna hér endurspegla (eða í raun andspegla (eða öfugspegla)) hvernig tökurnar og verkefnið var...
"A Simple Task"... isn't one... Tökurnar fóru út um þúfur...
"A Perfect Angel"... Wasn't... Náðist ekki að klára...
"Snakk"... Mynd um át lét, leikkonuna æla...
"Piece Of Pie"... Var í raun piece of kake að taka upp (=auðvelt)...
"Relax"... Var mikið stress...
"Disorientation"... Var alveg þaul skipulagt og vel framkvæmt...
Sökum þessara niðurstaða er stefnt á að á næsta ári gera mynd sem heitir "We Lost A Lot Of Money And Had A Terrible Time"... Það ætti að vera fínar vinnustundir...
Veit ekki hvernig bloggið mitt verður næstu daga... 16 tíma vinnudagar eða lengri í gangi... Á morgnanna er ég að leikstýra stóru verkefni, svo eru kennslu stundir og strax eftir það er ég að framleiða aðra stuttmynd... Ef gat myndast þá er það fyllt með öðru hvoru verkefninu...
Kostur er samt hvað tíminn líður all svakalega... Áður en ég veit verð ég kominn á Frónið, súpandi kaldann Gull og nagandi sviðakjamma... Bara mánuður og hálfur í mig... Byrjið að kæla ölið og brenna lambið babies, I'm coming home...!

þriðjudagur, mars 15, 2005

Spakmæli dagsins:
15/03/05: Góð eru ljóð að vísu að vísu...
Svo virðist sem ég er afskaplega heppin í að græða hluti... Bíómiða, tónleikamiða, út að borða, ferðalög og fleira... Þetta stoppar ekki þar... Var nefnilega að pannta iPod tónlistarspilara og græddi þar...
Þegar ég var að bíða eftir að iPodinn kom í pósti, þá fékk ég bréf frá framleiðandanum sem sagði að það væri komin ný tegund þannig ég fengi afslátt... Græddi þar... Næsta dag sagði hann að týpa mín væri ekki til þannig ég fékk alveg nýjustu týpuna á sama verði og ég hafði borgað... Græddi þar... Í þokkabót þá sem skaðabót fyrir að ég "neyðist" til að fá betri týpu, þá senda þeir mér líka auka búnað fyrir betri tengingar og betri hleðslu... Græddi enn meira...
Samt, það er alltaf einhver hangi á... Hver einast hlutur var sendur sér í lagi á sitthvorum hraða, þannig ég varð að gera mér fjórar ferðir út á pósthús og rífast fjóru sinnum yfir að ég er ekki með rétt skilríki því heimilisfang mitt er ekki á því...
Í þokkabót er þetta svo ekki iPod spilari minn heldur keypti ég þetta fyrir vinkonu mína því ég er með afslátt í gegnum skóla minn... og hún slakar bara á vesenlaus heima á Íslandi... Það er greinilegt að það er best bara að græða í gegnum mig... Ég held ég þarf þá bara að fara koma mér í skógrækt heima eða eitthvað svipað, því ég sé mig algjörlega græða landið fyrir þá...

sunnudagur, mars 13, 2005

Spakmæli dagsins:
11/03/05: Gleðikonur eiga eitthvað gott í vændum...
12/03/05: Sá sem lifir litríkt sér ekki svarta daga...
13/03/05: Halda skal vini ef gjalda skal gjöf...
14/03/05: Það er aftursnúið ef ekki er aftur snúið...
Alveg afskaplega er gaman að sumum austurlenskum veitingarstöðum... Þá sérstaklega þegar maður fær spádómsköku í lok máltíðirnar... Það er jafn spennandi og að lesa málsháttsinn úr páskaeggi...
Ég veit að maður fær aldrei "slæman" spádóm, en ég er búinn að fá alveg verulega góða nú í röð sem mynda sögu...
1. Drink to your health...
2. Pay special attention to friendship, their importance increases each day...
3. You will have great success in you carreer and love life...
4. Your romance will be a long and happy one...
Ég get bara ályktað eina útkomu... Ég er greinilega á djamminu með félögum mínum að drekka fyrir heilsu mína og að halda uppá velgengni í starfi þegar ég hitti skvísu og enda með henni í hamingjusömu sambandi...
Nú er bara spurning hvenær...? Veit ekki hvort það er síðasti söludagur á spádómum...
Furðuleg saga sem Dan félagi minn sagði mér í morgun... Hann byrjaði svona: "I just got carjacked by a 70 year old woman..."
Fyrir þá sem vita það ekki, þá þýðir "carjack" að ræna bíl með manneskju enn í honum... Í morgun hitti ég hann í skólanum, hann brá sér aðeins frá til að ná í bílinn sinn og þá gerðist þetta... Ég vill taka fram að Dan er 188cm og 28 ára dyravörður... Ætla ég nú að fara í gegnum söguna í fyrstu persónu á íslensku orðrétt eins og hann sagði mér hana... og það er svoooo langt síðan ég hef heyrt einhver segja einhverja sögu svona vel...
"Ég var kominn í bílinn minn út á bílastæði til þess að fara hann nær innganginum, þegar gömul kona bankar á glugga minn... Ég opna rúðuna, og þá tekur hún úr lás og sest inní bílinn minn... Ég segi henni að fara út en hún biður mig um að skutla sér í Kringluna svo hún getur keypt kaffi og kleinuhring... Ég neita en hún endurtekur þá óskina... Ég neita aftur og segi henni að hundskast úr bílnum... Þá tekur hún upp líkneski og kross og setur í fang mér og segir heilagur Kristófer blessi mig... Svo biður hún mig aftur um að skutla sér út í Kringluna fyrir kafi og kleinuhring... Hún var ekkert að fara úr bílnum, þannig ég endaði með að skutla henni... *vandræðaleg þögn* ... og það versta var... Ég þurfti svo að borga fyrir kaffið og kleinuhringinn...!"

fimmtudagur, mars 10, 2005

Bara svona að minna einu sinni enn á stuttmynd mína...
Disorientation (Ringulreið)...
Spakmæli dagsins:
05/03/05: Sá sem hugar ekki að huganum er huglaus hugsamlega...
06/03/05: Þó þú borðar þúsund epli, þá spræniru samt ekki eplasafa...
07/03/05: Betra er að byrja spakmæli á betra en verra...
08/03/05: Betra að verðleggja vináttu en veðsetja...
09/03/05: Betra að réttlæta rangt svar en að ranglæta rétt...
10/03/05: Betra er að endurtaka sig en að láta endur taka sig...
Sökum mikillar vinnu, þá er alveg afskaplega lítið að gerast í lífi mínu og ég á í stökustu vandræðum með að koma upp með eitthvað bloggefni... Það er bara allt freksar "boring" nefnilega í augnablikinu...
Til allra hamingju, þá var ég að fá afrit af stuttmynd minni, þannig ég smelli henni hér með á netið svo þið getið gónt á hana...
Það ætti að gefa mér smá gálgafrest þar til ég hef eitthvað að segja...
Hér er sem sagt stuttmyndin... Við urðum að gera mynd sem túlkaði tilfinningu án þess að tákna það í orðum... Gerði ég því mynd um ringulreið og heitir hún "Disorientation"...
Góða skemmtun...

þriðjudagur, mars 08, 2005

Svefnmynstrið mitt er orðið svona sérlega ómynstrað... Helgin var bara bull, sofnaði svo í gær um kvöldið, vakti nær alla nóttina og er núna í skólanum eftir að hafa vaknað of snemma enn einu sinni...
Sökum komandi vinnu þá verður mynnstri enn handahófskenndara... Þá er aðeins hægt að vona að allt verður í lagi samkvæmt reglum Chaos kenningar... Chaoskenningin segir nefnilega að í öllu handahófkenndu, leynist mynstur... og þá vonandi fyrir mig svefnmynstur...
Chaos kenningin segir að vísu líka að fiðrildi í New York getur blakaðvængjunum og öllið hvirfilvind í Tokíó, þannig nú þori ég ekki lengur að blikka augnlokunum...
Þá er sú helgi búinn og eg enn meira búinn (búnari?)... Byrjaði á að vakna klukkan 6:00 á laugardagsmorgni til að undirbúa kynningu og læra undir próf... Var komin í skólann klukkan 8:00 og fór í tíma til 17:00 þar sem áðurnefd kynning og próf voru þreytt... Kynningin gékk sem smurt smjörstykki á olíuborni teflön pönnu og ég er ekki frá því að ég fékk um eða í kringum 100% á prófinu...
Eftir þetta var tveggja tíma keyrsla til London þar sem voru tökur frá 19:00 til 7:00 um morgun... Eftir það var reynt að næla séí kríu, en sökum þess að við vorum um 15 stk. uppá sama lofti þá var þessi rífandi stemning og spiluðum við spil og borðtennis til 9:00... Massaði Trivia, Smassaði Borðtennis (O.K. önnur þessi staðhæfing er lýgi (vildi bara ríma))... Svo var reynt að sofna, en það gékk með erfiðum þar sem fliss og furðulegheit voru á háu stigi... Í þokkabót hraut "einhver" *hóst**hóst* svona all svahahakelaga svo gólfið víbraði og fólk vaknaði (ef það á annað borð gat sofnað) með mildan heilahristing... Ég á annað borð virðist hafa sloppið við það..
Jamms, vaknað á sunnudegi um 13:00, farið í tökur klukkan 15:00 og unnið til 5:00 um morgun... Þá var keyrt í tvo tíma aftur í bæinn...
Fór ég þá beint í skólann og var þar frá 7:00 til að verða 19:00 og komast þá loksins heim...
Var svona svakalega uppgefinn að ég rétt hafði orku til að koma mér í sturtu og skríða svo uppí rúm við fyrsta tækifæri... Núna var svo aldeilis tími til þess að laga tímaklukku heilans og svefnmynstrið... og mistókst það svona all svakalega... Ég vaknaði nefnilega rétt eftir miðnætti full hvíldur og fínn og gat ómögulega sofnað fyrr en klukkan 5:30 í morgun...
Ég held að tímaskyni mínu vantar "reset" takka...

föstudagur, mars 04, 2005

Spakmæli dagsins:
03/03/05: Forðist bólusetningar, því hlátur er smitandi...
04/03/05: Það sem er frumlega frumlegt er ófrumlegt... en ekki öfugt...
Löhöhööööng helgi framundan... Byrjar sem sagt núna þegar ég er að skrifa handrit fram á nótt... Skóli allan daginn föstudag, svo fundur eftir hann langt fram á kvöld til þess undirbúa fyrirlestur á laugardag sem gildir 25% og svo lestur fyrir próf á laugardag sem er önnur 25%... Sem sagt Fyrir-lestur 25% og Lestur-Fyrir önnur 25%...
Á laugardag er kennslustund frá 9:00-17:00 þar sem er sem sagt áðurnefndur fyrirlestur og próf... Strax eftir skóla hoppa ég í bíl fyrir tveggja stunda keyrslu úr bænum til London (ekki "the London" (U.K. (O.K.?)))... Þar eru tökur í gegnum nóttina... Svo verður reynt að festa smá svefn því það eru meiri tökur allan sunnudag og í gegnum nóttina til þess eins að keyra heim til þess að ná mánudags kennslustundunum sem endast til 18:00...
Ég held að bjórfjárfesting verður ekki á dagskrá, en ég er viss með að kaupa hlutabréf í kaffibaunum...
Hafið þið hin hinsvegar góða helgi... og ef þið hvílist of vel, þá endilega sendið afgangs hvíldina mína leið... Mange takk...
Var að horfa á myndina Hitch með Will Smith... Ég hef minnst á þessa mynd áður því við lásum handritið af henni í haust og mér fannst það afbragðs lélegt og furðu hissa að það var selt, hvað þá á fáranlega dýrum dómum...
Horfi því aðeins á hana til þess að bera saman við handritið... og samanburðurinn er einfalldur... Allt sem var fyndið í myndinni var ekki í handritinu... No Joke (pun not intended)...!
Í Hollywood eru nefnilega svona "Script Doctors" sem lagfæra handrit... Það er þeim að þakka að handrit sem var "Ungur snillingur leysir dukóða og fær þá vinnu hjá hernum" varð að "Þroska og ástarsaga snillings með erfiða æfi, sem gefur tveimur fríðum fésum (Ben Affleck og Matt Damon) Óskarsverðlaun fyrir besta handrit þó svo þeir gætu ekki skrifað jólakort almennilega"... Sem sagt Good WIll Hunting (fín mynd)...
Þessir handritslæknar tóku greinilega svo aldeilis til hendinni við þessa mynd... Þessi mynd var dauð, og ég er ekkert frá því að þeir notuðu líffæragjafir, og notuðu bestu líffærin úr öðrum dauðum ófrumlegum myndum og skeyttu inní þessa til þess að gefa henni líf... Svona Dr. Frankenstein tilraun... og það dugði... Myndin lumbrast áfram eins og skrímli og hefur mokað inn óhemju fé...
Sjálfur vona ég að handrit mitt þarf enga svona "lækna"... Ég skrifa líka aðallega bara gamanmyndir, því hláturinn er besta meðalið...

miðvikudagur, mars 02, 2005

Spakmæli dagsins:
26/02/05: Hamingjusamur er hýr strumpur...
27/02/05: Það er sigur að tapa með stolti frekar en að tapa stolti með sigri...
28/02/05: Engin getur hikstað hiklaust...
01/03/05: Ekki allir sem sitja á hækjum sínum þurfa hjólastól...
02/03/05: Rop er oft þakklæti án orða...
Eitt það erfiðasta sem ég geri er að setjast niður og byrja að skrifa handrit... Minnsta mál að dæla út bloggi... Það flæðir út eins og mexikönsk (mun aldrei segja "mexikósk") máltíð... En handrit þarf undirbúning, skipulagningu, uppbyggingu og fleira... Ég segi alltaf (ein útgáfa að vísu) að skrifa handrit fyrir mér er eins og að klifra fjall... Ég veit það er löng og erfið leið framundan, öll uppí móti þannig ég stend tímum saman við ræturnar gónandi á komandi verkefni og þori varla að stíga fyrsta skrefið...
Ég var hinsvegar að finna eitthvað sem mér finnst enn erfiðara... Það er að "endurskrifa" handrit... og mér finnst það alveg hræðilegt, því það er eins og að vera búinn að klifra fjallið, komast á toppinn og sjá allt, og þurfa svo að gera það allt aftur á ný... Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað ég stend lengi við fjallsræturnar í annað sinn, hvað þá þriðja... Ég góni á komandi verkefni eins og ég sé við íslagt Everestfjall í flatbotna keiluskóm...
Jamm, en það verður að gera...! Þegar þú ert komið með þitt fjall, þá verðuru að sýna öðrum það... og kanski sjá þau betri leið á toppinn... kanski er hún jafnvel fljótlegri með flottari útsýni... og kannski endar hún á nýjum toppi... og þá fyrst geturu boðið almenningi uppá almennar gönguferðir upp fjallið þitt... og ekkert að því að fá dágóðan túskilding fyrir það... Maður þarf jú að kaupa sér betri gönguskó...
Svakaleg er þessi svakalega snjókoma síðustu daga... Það var búið að vera nær ásættanlegt veður í næstum tvær vikur og reiknað var með að ekki væri svo mikið eftir af vetri, en þá skellur á þessi skyndibylur sem kaffærði öllu í tugum sentimetrum af snjó...
Er gönguleiðin sem ég fer nú í skólann í bóla kafi (af hverju eru bólur alltaf á kafi?), svo ég verð að ryðja mér leiðina þangað með snjó vel uppá læri, til þess eins að þurfa að ryðja nýja leið tilbaka heim, því snjókoman hefur algjörlega látið hverfa (hvarfað (hverft?)) fyrri leið...
Þannig ég kem ég því nú alltaf í skólann allur í snjó uppfyrir haus... Ég veit ég sagði bara snjó uppá læri, en það hjálpar ekki til að ég fæ allaf eina óstjórnlega kvöt þegar ég er á fótboltavelli sem ég þarf að fara yfir á leiðinni... og hann er algjörlega ósnortinn og sporlaus... þannig ég verð að stökkva í fönnina þar og gera einn snjóengill (O.K. snjóengla)...
Það hjálpar enn síður að ég þarf að fara yfir tvo svoleiðis ósnorta velli...

þriðjudagur, mars 01, 2005

Horfði á Óskarinn um helgina (náttúrulega) með nokkrum félögum úr skólanum... og sem einlægur unnandi Óskarsverðlaunanna, þá má ég til með að taka fram að þetta voru verstu Óskarsverðlaun sem ég hef horft á... Alveg sérlega ófyndin og líflaus hátíð miðað við síðustu ár... Til þessað bæta gráu ofan á svart, þá var einnig tæknivinnan bak við Óskarinn alveg sérlega léleg...
Ég veit ekki hvort það er vegna þess að maður er búinn að þjálfa sig uppí að taka eftir lélegum vinnubrögðum hér í skólanum, en bróðurpartinn af útsendingunni vorum við að keppast við að taka eftir mistökum... Það var í raun meira spennandi að sjá hver tók eftir mestu villunum, frekar en hver gat giskað á flest rétt verðlaun (ég var í öðru sæti með 11 rétt verðlaun af 24)...
Þetta er gallinn við að velja sér starfsgrein sem maður hefur mikinn áhuga á... Þegar maður þekkir heiminn bak við myndvélina, þá er maður smá saman að brjóta niður töframúrin sem maður hefur dáðst að öll þessi ár og nú sér bara fólkið og vinnubrögðin sem byggja hann... Horfir á allt með gagnrýnum augum...
Það er aðeins ein leið til þess að komast hjá þessu... Ef efnið sem maður er að horfa á er svo gott að maður getur algjörlega sokkið inní það og gleymt sér um stundarsakir... Það gerist sjaldnar og sjaldnar... Þannig þegar það loksins gerist, þá er það auðvita mun sérstakara...
Óskarinn um helgina var þá álíka sérstakur og beygluð gosdós í endurvinnslu án skilagjalds... Vonandi verður þetta skárra þegar ég þarf að fara taka við þessum verðlaunum...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?