<$BlogRSDUrl$>

sunnudagur, febrúar 29, 2004

Hlaupaársdagur í dag... Hef ekkert að blogga um þannig í dag verður "Useless Trivia" dagur og allt tengt hlaupaári...! Aha...
Byrjum á einhverju einföldu...
1. Í dag á Superman afmæli...! Núna vitiði það...
2. Ólympíuleikarnir eru alltaf á hlaupaári (síðan 1896)...
3. Hlaupaár er á fjagra ára fresti á árum sem ganga uppí "4" (1104, 1512, 1744, 1992)... nema (!) á hundrað ára fresti er ekki hlaupár (1700, 1800, 1900)... NEMA (!!!) á fjögur hundruð ára fresti þá er hlaupaár (1600, 2000)...
4. Febrúar var fyrir löngu alltaf með 29 daga en 30 á hlaupaári... Hinsvegar þá tók Ágústus Rómarkeisari dag úr febrúar og bætti við sinn mánuð (ágúst (duh)) því hann vildi ekki verða síðri en Júlíus keisari (júlí (duh duh)) þannig báðir mánuðirnir eru með 31 dag en febrúar aðeins 28, Febrúsíus keisara til mikils ama (jók (það er engin Febrúsíus (en það er samt flott nafn)))...
5. Sameinuðu þjóðirnar (í kringum 1950 og eitthvað (195?)) vildu gera alþjóðlegt dagatal í staðin fyrir okkar sem væri þrettán mánuðir sem allir væru 28 dagar (veit ekki hvað þrettándi mánuðurinn átti að heita (Ragntóber fær mitt atkvæði))... Allir mánuðir byrja á mánudegi (og vikurnar líka)... Svo væri einn "Year End Day" í lok ársins (kæmi eftir sunnudegi desember 28) sem væri ekki tengdur neinum mánuði né vikudegi þannig næsta ár byrjar aftur á mánudegi... Á hlaupaári myndi svo koma "Mid-year day" sem væri líka ekki tengdur neinum mánuði né vikudegi...
Er eitthvað skrítið að maður veit svona mikið um hlaupaár...? En núna vitiði það líka...
God, I love Useless Trivia...!!!

laugardagur, febrúar 28, 2004

Sassa stóra systir mín (Sassa = Sigríður Ásta) á afmæli í dag, rétt svo 36, á afmæli í dag. Þó svo að þetta er ekki merkileg tala, þá minnist ég á þetta, því í gær var hún loksins að klára lyfja og geisla meðferð vegna (íllkynja) krabbameins og allt er komið aftur í góðan gír... Frábært...!!!
Í tilefni þess bjó ég til litla vísu sem faðir minn mun lesa í boðinu hennar í kvöld... Synd að ég er ekki þar til að smella á henni kossi (og það eru fimm metrar af sushi rúllum sam pabbi bjó til (en það er auka atriði))...

Ávallt stelpan styður mig,
stanslaust áfram kvetja.
Elsku stóra systir mín,
Sassa er mín hetja

Mikin þokka, mikil snilld,
mesta kosti hefur.
Handa öllum hamingju
af hjarta sínu gefur

Orðrómun einn gengur um.
Er satt sem ég hingað heyri?
"Eins mikið þú elskar annað fólk,
þá elska þig miklu fleiri."

Söknuð stóran hef ég nú.
Skilnað merkt með tári
Ótrúlegt að yngismær
yngist á hverju ári

Til hamingju með afmælið elsku systir mín... *tár**tár*...

föstudagur, febrúar 27, 2004

Hvað er að sjá hérna... Óskarsverðlaunin eru núna strax á sunnudaginn...! Lá við að ég missti af þeim... Þau eru nefnilega vanalega seint í mars eða byrjun apríl (í fyrra ver það 23 mars) en núna eru þau þann 29. febrúar...
Ég hef fylgst með þeim á hverju ári síðan 1991 eflaust og er fínnt að þurfa ekki að vaka eftir þeim...
Frá 1995 hef ég hinsvegar nær alltaf (ekki síðustu tvö ár (skamm!)) verið með Óskarsverðlaunapott þar sem við leggjum aðeins undir uppá hver giskar á flest rétt... Þetta eru vanalega um 20 verðlaun sem við giskum á en við sleppum "bestu stuttmynd", "bestu stuttu teiknimynd", "bestu stuttu heimildarmynd" og "bestu heimildarmynd" því vanalega hefur engin séð neitt af þessu og þetta er bara gisk frekar en kvikmyndagáfa...
Samt, ég veit ekki hvort maður getur kallað þetta "kvikmyndagáfu" því á hverju ári eykst áhugi minn og þekking á kvikmyndum en á sama máta þá minnkar fjölda réttra svara hjá mér... Í upphafi var það 14 rétt, svo 12, svo 11 og neðar og neðar... í fyrra var það aðeins 4 rétt...!
Kannski er ég bara að þroskast frá Hollywood og hugsunarhátt þess... og er það ekki bara góður hlutur...?
P.S. Fyrir þá sem vilja tippa á Óskarinn þá prentið út þessa heimasíðu...

miðvikudagur, febrúar 25, 2004

Ég missti af þeim...! Bolludegi og Sprengidegi...! Var stein búinn að gleyma þeim...!
Oh... Ekki það að ég myndi baka bollur eða komast í saltkjöt en samt... ég hefði getað verið svekktur á bolludeginum yfir að fá ekki bollur og svekktur á sprengidegi yfir að fá ekki saltkjöt en núna er ég meira svekktur yfir því að hafa ekki verið svekktur fyrr en of seint...
Silly logic.... but I'm silly so it's OK...
Ég hef ekki tólin til þess að baka bollur... EN... í sambandi við saltkjötið... Þá er hér til saltað nautakjöt (Montreal Smoked Meat) sem er mjög gott... Fyrir einskæra tilviljun þá keypti ég svoleiðis (álegg) á mánudaginn í annað sinn síðan ég kom hingað í haust og átti til í ísskápnum... en ég vissi ekki af sprengideginum og gat ekki étið mig saddan... Oh the humanity...
Næsta ár... óhóhó... Þá verð ég með ofn og skal svo aldeilis baka... Creamballday and Explosionday shall be mine again...!
Call me Dr. Eythorsson... Scriptdoctor Eythorsson... Fólk í kúrsinum mínum er að koma til mín til þess að biðja mig um að segja hvað er rangt við skrif þeirra og hvernig hægt er að laga það... Mjög gaman að lækna veik handrit og gefa þeim lengra líf...
Hinsvegar get ég ekki læknað mín eigin verk (ekki minn eiginn verk (verkjar ekki neitt))... Ég verð bara að vona þau séu nógu heilbrigð við fæðingu...

þriðjudagur, febrúar 24, 2004

Búinn að vera uppfæra starfsferilskránna mína í dag... Hef ekki gert það í tvö ár... Þarf nefnilega að fara að sækja um vinnu fyrir sumarið (tæknilega séð vorið líka fyrst ég kem heim mið-apríl)...
Ég mun náttúrulega reyna að fá mér vinnu innan bransans í sambandi við námið... en "just in case" þá mun ég sækja um sumarvinnu í álverinu... Vann þar eitt sumar fyrir nokkrum árum og það var snilld... plús maður vinnur sex vaktir á fimm dögum og svo fimm daga frí þannig það er nægur tími til að sinna ljósmynda og myndabandsverkefnum...
Hér er starfsferilskrá mín... Mynduð þið ráða mig...?

mánudagur, febrúar 23, 2004

Var að vinna verkefni með bekkjarsystur minni... Hún brá sér aðeins á netið og hitti þar fyrrverandi kærasta sem hún sleit sambandi við fyrir viku... Hann var eitthvað fúll og heimtaði að skila henni dóti sem hún hafði gefið honum... ekki nóg með það... Hann byrjaði að senda henni yfir internetið hluti sem hún hafði sent honum á tölvupósti og svoleiðis til að skila því líka...!?!
Velkominn á 21. öldina...

föstudagur, febrúar 20, 2004

Sökum þess að ég hef aldrei lent í því áður á námsleið minni á Íslandi... þá finnst mér all svakalega gaman að fá hæðstu einkun í bekknum fyrir eitthvað verkefni... OK, ég var stundum í topp 2-4 en aldrei hæstur... nema íslenska 203 vor 1995 í M.H.... eitt miðannar próf í Goðafræði... gleymi því seint... 109 stig af 110 (aldrei fengið fullt hús stiga á Íslandi (eina "10" mín í menntaskóla (en námundað upp)))... Jamm, ég lifi ennþá á þessu... (Ég trúi ekki að ég ruglaði saman hest Mána við hest Nætur)
Allavega, þá hefur tíðkast undanfarið að ég sé að fá hæðstu einkun fyrir einhver verkefni í bekknum okkar (áhugi minn leynir sér ekki)... En í dag tókst mér enn betur... Það er einn fyrirlestartími um heimildarmyndir sem allir 80 nemendurnir taka saman... Við urðum að horfa á heimildarmynd frá 1930 um uppskerubresti í Bandaríkjunum og gera svo ítarlega ritgerð á staðnum eftir myndina (gildir 20%)...
Ég horfði í villu og svima á þetta verk og byrjaði svo að pára... ... og steypa... ... og malbika... ... og tjöruleggja... ... skrifaði allt sem mér datt í hug um hitt og þetta... ... Kennarinn hlýtur að halda ég sé annað hvort geðveikur eða þroskaheftur eftir að hún les bullið í mér...
Í dag fengum við einkannirnar... Maður gat fengið ákveðin mörg stig í fimm mismunandi flokkum... Ég fékk fullt hús stiga í fjórum "Innihald og hugmynd myndarinnar" (9/9), "Strúktúr myndarinnar" (6/6), "Sögulegt gildi myndarinnar" (6/6) og "Virkni myndarinnar" (6/6)... Það sem vantaði uppá var stafsetning og málfræði (1,5/3)... Samanlagt 28,5/30 (95%)... Stafsetning, smafsetning... Maður hafði ekki tíma til að fara yfir... Snúast kvikmyndir um stafsetningu...? Einmitt...!
En engin var með fullt hús í hinu (nema ég (sjá fyrri málsgrein)) og er ég jafn ánægður og ég er hissa yfir skilningi mínum á myndinni...
Í lokinn vill ég "just in case" biðjast afsökunar... Ég vona nefnilega að ég fór ekki yfir stigið frá því að vera "stoltur" yfir að vera "montinn"... Þetta er svo hárfín lína...

fimmtudagur, febrúar 19, 2004

Sendi bréf í gær... Tók smá stund að finna búð sem selur frímerki... Fékk eina litla örk af "sjálflímandi" frímerkjum... Greinilegt að Kanadamenn vilja ekki sleikja hnakkann á Bretadrottningunni...
Þetta minnir mig hinsvegar á góða frétt úr spéþættinum Saturday Night Live:
"New York issued a new postage stamp today to commemorate prostitution... The stamp is only a quater, but if you want to lick it, it's a dollar..."

miðvikudagur, febrúar 18, 2004

Merkilegt... Sum orð á íslensku eru samsett þó svo að maður bjóst ekki við því... Lærði í dag að "tölvupóstur" er eitt þannig örða... Það er komið úr orðunum "tölva" og "póstur"...
Merkileg tæknin í dag... Það er víst hægt að senda "póst" á milli landa þannig þú færð skjölin sjálf á pappírnum en ekki á skjánnum... Að vísu þarf maður að nota eitthvað sem kallast "frímerki", en ekki blekkjast, þau eru ekkert frí...
Annar galli er líka að adressan er miklu lengri en maður þarf ekki að nota "@" merkið...
Ég veit ekki hvort þessi aðferð er öruggari en tölvupóstur en til þess að vera viss um að ég sendi ekki vírus með póstinum setti ég umslagið í smokk... Clever thinking...
Í lestinni á leiðinni heim var fullt af hokkíaðdáendum því það var stórleikur í Toronto... Hópur þeirra (allir í liðsbúningum) voru mjög spældir yfir tapi sínu og voru að rífast alla leiðinna við einn klárann gaur sem talaði hvern þeirra í kaf... Rifrildi eftir rifrildi og allir í kring voru frekar þreyttir á þeim...
Rifrildið var komið á þetta stig (no joke): I'm not talking to you anymore... So don't... I won't... But you are... Not anymore... Yes you are... No I'm not... I thought you said you weren't talking to me... I don't want to talk to you... But now you are (endurtekið allt of oft)...
Á endanum komu þessar setningar... I sure hope you're not getting out where I am... So where are you going out... Clarkson... You just missed Clarkson... F*CK!...!
Á næstu stöð stóðu vitlausu rifrildisgaurarnir upp og byrjuðu að labba út (á vitlausri stöð náttúrulega)... Þá gerði ég svona eitt hægt klapp... svo annað hægt klapp... þá klappar einhver annar hægt... svo annar... svo annar... svo magnast þetta þar til allir eru klappandi í lestinni...
Þetta var alveg eins og í bíó... Ég vissi að þetta hlyti að gerast í raunveruleikanum... Núna langar mig alltaf að klappa hægt...
Var í tökum í Toronto i dag... Vorum lengi fram að kvöldi... Enn og aftur lendum við í kapphlaupi við lestina heim... Enn og aftur erum við á allra allra síðustu stundu, í raun seinna en það... Við tókum því aðra leið og fórum á stöðina sem er á eftir því sem við erum vanir til að græða mikilvægar fimm mínútur sem við þurfum...
En ólíkt vanalega þegar við eltumst við lestina drekkhlaðnir af græjum og náum á síðustu sekúndu þá var hún ekki (mjög mjög) sein í þetta skipti... Hún var alveg tímanlega... Allt fullkomið... nema... Lestarstöðin sem við fórum á var lokuð þannig við komumst ekki í lestina... Við urðum því að redda okkur alla leið tilbaka á aðalstöðina og taka næstu lest klukkutíma seinna...
Þetta var allavega tilbreyting...

þriðjudagur, febrúar 17, 2004

Var að klára að hjálpa annars árs nemum við tökur á tónlistarvídeó... Þetta var frekar einfaldar tökur, hljómsveit að spila (herma) eftir upptöku og við áhorfendur að vagga og veifa í takt... Þetta átti ekki að vera það lengi en fólkið var ekki að vinna sérlega hratt þannig þetta dróst á langinn...
Við vorum í litlu sjónvarpsveri þannig loftið varð þungt og hitinn mikill undir öllum ljóskösturunum... Fyrir vikið urði allir meira og minna syfjaðir... Smám saman hinsvegar tók svefngalsin (hvað er enskt orð yfir "svefngalsa"? (engin vissi það (ekki ég heldur))) yfir og tókur gengu aftur vel...
Í lokinn var hinsvegar ákveðið að taka nokkur atriði upp á tvöföldum hraða... Afleiðingin er nefnilega þegar þú spilar það á venjulegum hraða virðist allt helmingi hægara (sniðugt)... En hljómsveitin spilaði líka á tvöföldum hraða og við urðum að hreyfa okkur á tvöföldum hraða...
Þegar áhorfendur eru komnir á visst stig af svefngalsa, þá er í raun ekki sniðugt að spila tónlist á tvöföldum hraða þannig allir í hljómsveitinni hljóma eins og í "Alli og Íkornanir" teiknimyndinni og áhörfendur hoppa og skoppa eins og súperboltar í þurrkara... Svo var þetta kristileg rokk hljómsveit sem á að taka alvarlega þannig dæmið varð enn fyndnara...
Þeir ætti í raun að kalla sig núna því heilaga nafni "The Chip-Munks"...

mánudagur, febrúar 16, 2004

Svakalega er efitt stundum (alltaf) að fara út að éta með Kanadamönnum... Við vorum 8 saman að éta ódýra kjúklingavængi eins og á hverjum mánudegi... og í hvert sinn sem að við fáum reikning tekur það um óratíma að borga... Fyrst reikna allir sinn hlut sem tekur svaka tíma... Ég meina hversu erfitt er að reikna 10 vængir og kók... Loksins borga þeir sinn hlut og ég legg saman...
Það vantar aragrúu af pening... Þá segi ég þeim að muna að bæta við 15% í skatt... Þeir kveikja á perunni, rýna í tölurnar, geifla sig, og ég reikni út skattin þeirra... þeir henda meiri pening í hrúguna...
Ég legg allt saman en ennþá vantar glásu... Ég minni þá á 15% þjórfé... Þeir kveikja á annari peru (held það séu engar eftir), rýna í tölurnar, ranghvolfa augunum og ég reikna út þjórféið... Þeir klinka meira í hrúguna...
Ég legg aftir allt saman og enn vantar smá... Þá segja þeir að þjónustan var ekki "það góð"... Ég sætti mig við þá afsökun og við löbbum út... Ég er jú engin endurskoðandi...
Sko mig... Ernest Hemingway, rihöfundurinn mikli sagði til þess að verða karlmaður þarf maður að gera fjóra hluti...
1. Berjast við naut (gerði það júní 1998 á Spáni)
2. Gróðursetja tré (gert það marg oft)
3. Skrifa bók (samdi Jólaeddu, barnabók jól 2001)
4. Eignast son... (um, ekki enn)
Þrír af fjórum, ekki slæmt... Efast um að félagar mínir eru með jafnvel eitt hakað af listanum... Meðan ég er með forskotið sé ég mig ekki klára þennan lista alveg strax...
Ég vill líka skrifa almennilega sögu fyrst...

laugardagur, febrúar 14, 2004

Mætti halda að fólkið hér hefur aldrei lyktað af gráðosti... Ég eldaði mér tvær kjúklingabringur í gær á "grillinu" og setti á þær gráðost... Mmmmm...! Hinsvegar var þetta daunsterkasti ostur sem ég hef nokkur tíman herjað á nasir mínar...
Ég varð að opna hurðina út til að hreinsa loftið... Þá tók lyktin sér til, laumaði sér í lyftuna og fór á allar hæðirnar og niður í anddyri... Fólkið er enn að tala um þetta eins og það væri "reymt" hér... Það er ennþá í sjokki... "I just was watching Simpsons and something attacked my noze!"...
Núna er spurning hvenær ég má næst elda gráðost... Það er víst kominn upp mótmælalisti...

fimmtudagur, febrúar 12, 2004

Þokkalegt...
Var að taka mjög skemmtilegt próf á netinu... Þetta er próf um hvort maður þekki í sundur alvöru bros á fólki frá gervi brosi... Ég hlýt að vera mjög mikill mannþekkjari því ég gat 19 af 20...! Þannig ekki reyna að gera upp bros í kringum mig (ef ég á annð borð get fengið ykkur til að brosa)...
Prófið þetta sjálf hér...
Keypti mér buxur í gær... Félagi minn, innfæddur Toronto búi fór með mig á góðan stað... Við fórum í svona "Outlet" búðir (veit ekki hvað skilgreinir búð sem "Outlet" nema það að hún er ódýrari)...
Fann þrennar buxur sem mér leist vel á og vra að hugsa um að kaupa þær allar... Þær voru allar um 100 dollara (5.200kr (íslenskar)) en ég var ekki alveg til í að eyða það miklu... Ég sagði takk fyrir mig og ætlaði út að finna eitthvað ódýrara... Þá kallar konan á eftir mér... "25%!"... ég sný við og tala við hana, þá býður hún mér þann afslátt á öllum buxunum... Ég segi pennt "nei takk" (í raun "no thanks") og labba aftur út... Þá kallar hún "50%!"... ég sný við og hún segir ég fæ helmings afslátt á einum buxum... ég segi "nei takk" (aftur á ensku) og labba enn og aftur í burtu því ég gat ekki gert uppá milli buxanna... "50% and 30%"... Nú sný ég enn og aftur við og hugsa... Vel tvær af þremur buxunum, bláar gallabuxur og æðislegar svartar mjúkar buxur (heyra í mér, nota orðið "æðislegt" yfir buxur (bjakk)) og borga 120$ (um 6.200)... Kjarakaup...
Merkilegt hvað maður fær alltaf mesta afsláttinn þegar maður reynir ekkert að prútta heldur er maður að rembast við að komast í burtu... Tælandi þessir afslættir...

mánudagur, febrúar 09, 2004

Ég bara varð... Það eru allir að þessu... Þetta telst vera 15 lönd... Þið sjáið varla nokkur þeirra því þau eru svo smá (Luxemborg (ekki það lítið), Gíbraltar, San Marínó, Vatikanið, Kanada (rauði bletturinn efst til vinstri))...


create your own visited country map
or write about it on the open travel guide

Kanada og Bandaríkin þekja all svakalega mikið svæði... Ég sem ólst upp í U.S.A. í fjögur ár varð því að segja hvar ég hef ferðast innan þeirra... Innan Kanada hef ég bara verið í tveimur ríkjum, Ontario og Quebec... En ég verð að fá staðfestingu foreldra minna hvort öll ríkin innan Bandaríkjanna sem ég hef heimsókt er rétt...


create your own visited states map
or write about it on the open travel guide
Frábær skíðahelgi búin...
Keyrðum uppeftir á föstudaginn... Pínu langdregin ferð því Ricard bekkjarfélagi býr í litlum bæ þannig það var nær engn almennilega hraðbraut þangað þannig við skiptum oft um vegi... Það hjálpaði ekki til að hann mundi ekki leiðina og við urðum að snúa oft við (sérstaklega eftir við tókum þrjár hægri beygjur í röð (hverjum datt það í hug!))...
Við komum um kvöldið og nærðumst... Í eldhúsinu var risa stór eðla kölluð "Boo"... Þegar ég segi stór eðla, þá meina ég að hún gæti verið í aukahlutverki í Jurassic Park...
Í kjallaranum sem við gistum voru líka tveir stórir (STÓRIR) hvítir kassar við hliðina á stóru sjónvarpi og ég spurði af hverju er þvottavél og þurrkari í sjónvarpsherberginu... Þá voru þetta hátalar með svo öflugum bassa að maður hefði ekki bara getað fundið fyrir tónlistinni heldur séð, lyktað og bragðað af henni líka...
Við tókum það rólega fyrsta kvöldið því við ætluðum að vakna eldsnemma (7:00)... Þá beið okkur canadískur morgunmatur, Maple Syrup með smá vöflum undir...
Richard og foreldrar hans eru meðlimir í flottum skíðaklúbbi lokuðum almenningi en við fengum að fara á gestalista... Svo var skíðað allan daginn...
Ég var lang sístur á skíðum því ég hef farið svo svaka sjaldan... Með í för var gaur sem ólst upp í Ölpunum (Jonathan), skíðakennari (Richard) og Ítali (Anthony (veit ekki af hverju hann er góður á skíðum))...
Við byrjuðum á léttum brekkum og unnum okkur upp... Byrjaðí einni grænum hring brekku, svo nokkrum bláum kassa brekkum og loks nokkrum svörtum demants brekkum... Fyrst brunuðu þeir á undan og litu við svo þeir gátu fylgst með mér detta... en svo þegar ég var byrjaður að standa mig mjög vel þá var farið í erfiðustu brekkurnar (double black diamond) sem ekki margir fóru á... Þá sendu þeir mig alltaf fyrst á undan til að geta fylgst með mér detta og svo skíðað á eftir mér og týnt upp alla hlutina sem fleygðust af mér...
Erfiðast fannst mér alltaf þegar það var harðfenni og púður til skiptist því maður rann vel á harðfenninu en svo snarhemlaði maður í púðrinu og flaug áfram... næst ar alltaf aftur harðfenni sem maður skellur á og rennur þar til maður grefst í meira púðri...
Við skíðuðum til þrjú og komum alheilir heim... Nokkrir öllarar og svo var farið aftur í skíðabæinn á skíðahótel þar sem voru nokkrir barir... Við eyddum kvöldinu með góðu fólki en svo var farið snemma heim á sunnudegi svo maður gat náð upp einhverri vinnu...
Allt í allt var þetta snilldar ferð þó svo að skíða í kanadísku loftslagi er ekki alveg það hlýjasta í heimi... En mér var ekki kalt því ég var svo þétt vafinn að múmíusérfæðingar voru impressed...

föstudagur, febrúar 06, 2004

Ég mun ekki blogga um helgina því ég verð ekki í bænum... Ég er að fara á morgun með herbergisfélaga og öðrum skóla félaga heim til bekkjafélaga sem býr við skíðasvæði í nokkra tíma fjarðlægð... Við verðum þar fram á sunnudag... Ætla ekki í smáatriðin núna því ég raun veit ég ekkert um þetta...
Náttúrulega segi ég samt frá öllu á mánudag...
Góða helgi...!
Fór til Toronto í dag til þess að taka upp atriði fyrir verkefni... Á leiðinni heim tek ég trekkfulla neðanjarðarlest... Ég náði samt sæti og sit þar í rólegheitum þegar ég sé eld gamla konu labba afar hægt inní vagninn... Ég brosi til hennar, stend upp og býð henni sæti mitt... Hún verður fyrst hissa, en brosir svo afar þakklát og þakkar mér fyrir...
Ég stend núna í rólegheitum meðan lestin brunar á milli stöðva... Loks komum við að stöð gömlu konunna... Hún stendur upp og labbar að dyrnum... Skyndilega stoppar hún, snýr við og potar í öxlina á mér... Hún þakkar mér aftur fyrir og labbar á ný að dyrunum... hurðirnar lokast... enn stendur gamla konan inni... ... hún missti af stoppistöðinni...
Var að koma af myndinni The Butterfly Effect... Argasta snilld sú mynd... Ég bjóst við einhverju rusli því Aston Kutcher (úr That 70's Show) var að leika alvarlegt hlutverk og í raun mjög gáfaðann mann...
En hún var svo þvílíkt vel skrifuð og Aston kallinn stóð sig mjög vel... Snilldar "plot" og söguþráður, vel tekin, leikstýrð og klippt... ekkert út á þessa mynd að setja... Hinsvegar...
Ég hef minnst á bekkjarfélaga minn Chris áður... Hann er gaurinn sem er ekkert sérlega klár (hann kann ekki á 24 tíma klukku (What's 21:30?))... Myndin er með pínu flókinn söguþráð (á amerískum standard) en maður skildi náttúrulega allt... Hinsvegar leit ég á Chris þegar myndin kláraðist og svipurinn á honum var óborganlegur (me without my camera (again))... Þið hafið eflaust séð svip (þá úr kvikmynd (ekki þessai samt)) á manneskju sem er búið að heilaþvo og það situr bara graf kjurt með gal opinn munn, kjálkann lafandi og tómleika í augunum... Þannig var hann... í frekar langan tíma... Hann var ekki alveg að skilja hvað hann sá og ég held að nokkrar heilastöðvar hefðu brunnið út í að reyna vinna úr þessu...
Hefði myndin verið aðeins lengri hefði hann eflaust verið slefandi og endað á grænmetisdeildinni á spítala...

fimmtudagur, febrúar 05, 2004

Fór í stóra mallið í gær, Square-1... Fór til þess að kaupa mér veggjatennisspaða (eða Squash spaða (man aldrei hvort er hvað (ég spila það sem er með hörðum bolta sem skoppar lítið)))... Ég hef nefnilega verið að leigja mér spaða á tvo dollara hvert skipti... Hef spilað allavega tíu skipti, ergó 20 dollarar... fáranlegt í raun þegar spaðinn kostar bara 34...
Það var fullt af íþróttavöruverslunum þar... Merkilegt nokk, engin þeirra var með neitt af íþrótta "vörum"... Þær voru allar bara með íþróttaföt... En ég endaði með góðan spaða sem ég keypti í Walmart... Framleitt af Wilson... fínt, því ef ég slæ í herbergisfélagann aftur þá getur hann vitnað í kvikmyndina Castaway... WILSON...!

þriðjudagur, febrúar 03, 2004

Einhver einn bekkjarfélagi spurði hvað ég ætlaði að gera eftir skóla í dag, ég svaraði að ég væri að fara vinna í heimasíðu sem heimaverkefni í dag... Merkilegt nokk eftir þessa staðhæfingu, hvað allt í einu ætluðu allir að vinna í sínum heimasíðum einmitt á sama degi og sama tíma og ég... fólk snar stoppaði á leiðinni heim því það mundi skyndilega að það var einmitt líka að fara gera það sama... og fyrst allir eru að fara vinna í sama verkefni, væri ekki upplagt að hittast til að fólk getur "hjálpast að"...
Þetta verður langur dagur...
Fór og fékk mér kjúklingavængi í gær (deja-vu)... Ég er hinsvegar orðin algjör kveif hvað varðar styrkleika... Ég var alltaf vanur að borða sterkan mat en sökum ofneyslu á pasta og kryddleysi þá er bragðskynið mitt orðið mun næmara (viðkvæmara)... Hef ég því síðustu mánuði fengið mér bara "medium" styrkleika eftir slæma reynslu á þeim sterku...
Ég ákvað hinsvegar í gær að prófa "hot" (einu skrefi frá "inferno") en bara nokkra... Ég panntaði samt líka "medium" (jamm, if you are what you eat, I guess I'm just chicken...)
Neyslan gékk ágætlega en skyndilega er eins og ég sé nýkominn úr leikfimi... það drýpur (bókstaflega) af mér svitinn... það fara fleiri servéttur í að þurka af mér svitann heldur en að þurka af mér sósuna (þetta er náttúrulega puttamatur)...
Ég er engin næringarfræðingur... en þýðir þetta að maður sé að brenna þannig auka hitaeiningum eða er það bara óskhyggja...?

mánudagur, febrúar 02, 2004

Í dag er Ground Hog Day... ef mig minnir rétt þá held ég að það sé "Múrmeldýrs dagur"... (hvað er annars múrmel og af hverju er nefnt dýr í höfuðið á því)...
Haldiði að ég hafi ekki séð fyrir slysni beina útsendingu frá Punxsutawney, Pennsylvania þar sem aðal múrmeldýrið Phil spáði fyrir vetrinum... Nákvæmnlega eins og í myndinni Groundhog Day (með Bill Murray (snilldar mynd, snilldar leikari))...
Fyrir þá sem þekkja það ekki, þá á hverju ári, spáir múrmeldýrið um hversu lengur veturinn verður... Hann fer úr holu sinni og ef hann sér skugga sinn þá þýðir það sex meiri vikur af vetri...
og spáin í ár... Hann sá skugga sinn... sex meiri vikur af vetri... Hmmm... maður losnar ekki svona auðveldlega við frostið...
Mikið var ég amerískur í gær... Það var The Superbowl, þannig ég fór á skólakránna og horfði á það... Til að verða enn amerískari þá fékk eg mér Budweiser yfir leiknum... svo fækkaði ég fötum... jamm, maður gat keypt fjóra bjóra saman í fötu (sem ég gerð)i þannig fötunum fækkaði bak við barinn...
Núna á ég þessa fínu málm fötu sem minjagrip... Hvernig ég á að nota hana, I don't know... Sem blómapott...? sem súpu pott...? sem kopp við rúmstokkin...? einverjar hugmyndir...

sunnudagur, febrúar 01, 2004

Ahahaha...
Þið þekkið lagið "You say tomato, I say tomato" (það virkar ekki að skrifa það (það er allt um framburðinn))... allavega... Þá þegar ég var að éta í gær með herbergisfélaganum þá segir hann "Can you pass me the tomato? (tó-ma-tó)"... Ég svara "The tomato? (tó-mey-tó)"...
Þetta er í fyrsta sinn sem ég sé lagið endurspegla raunveruleikann...
Tó-mey-tó, tó-ma-tó...
Ég nátttúrulega varð að spurja... Do you say either (í-þer) or either (æ-þer)...? Þá segir hann líka either (æ-þer)... og ég segi either (í-þer)... Snilld...!
I say tó-mey-tó, you say tó-ma-tó...
I say í-þer, you say æ-þer...
Ég verð raulandi þetta alla vikuna...
Bévítans... Ég eldaði í gær Fajitas með herbergisfélaganum... Þær hefðu verið fullkomnar nema það vantaði allan kraftinn í þær... styrkleikann... Þetta salsa sem ég keypti var svo bragðlaust að það var eins og að setja vatn á fajitunnar... Ég pýndi því í mig tvær bragðlausar fajitur, bölvandi í hljóði yfir að hafa ekki neitt tabasco eða svipað... Þá segir herbergisfélaginn minn að það hefði verið gott hefðum við átt eitthvað "chilly" líka... *bing* þá kveiki ég á perunni (það heyrist auðvita *bing*)... Ég á inní ísskáp heila krukku af yndislega frábærum chilli pipar bitum, sem ég hef aldrei notað, því ég hef ekki átt neitt sem þeir passa við... Þeir hafa bara setið þar í nokkrar vikur... Svo loksins þegar ég er með mat sem þeir eru fullkomnir fyrir, þá steingleymi ég þeim...
Ég var hinsvegar of saddur til að fá mér aðra fajitu þannig ég gat ekki notað þá... *snökkt* En... herbergisfélaginn náði að gera það hinsvegar og það var víst alveg svakalega gott... lucky bugger...!

This page is powered by Blogger. Isn't yours?