Raggi í Canada

Kláraði The Da Vinci Code í gær, varla sólarhring eftir að ég tók hana fyrst upp... Þvílík snilld...! Sagan er góð, en heilabrjótarnir, gáturnar og ótrúlegu sögulegu staðreyndirnar eru það sem heillaði mig mest...
Það er náttúrulega farið að gera mynd um hana sem kemur út á næsta ári... Leikstýrt af Ron Howard og handritið skrifað af Akiva Goldsman, gaurinn sem fékk Óskar fyrir handritið af A Beautiful Mind...
Samt, stór galli er að þeim er aldrei eftir að ná að troða inn öllu smáatriðunum sem heilluðu mig mest... Fyrir fólk sem er hooked á "useless trivia" þá er þetta bókin fyrir ykkur...
Næst á dagskrá er bókin "Easy Riders, Raging Bulls"... Sagan um hvernig nokkrir gaurar (Scorcesi, Coppolo, DePalma, Speilberg, Lucas, Altman) byltu Hollywood stúdeó kerfinu og sáu um endurfæðingu amerískrar kvikmyndagerðar... Hver er faðirinn...? Engin hefur viljað fara í blóðprufu enn...

Ég skil ekki hvað ég er að gera bloggandi samt núna... Ég er búinn að vera niðursokkinn í einni bók í allan dag... Ég byrjaði á "The Da Vinci Code" í hádeginu... Hún er svo roooooossssa góð... Og með svo geðveikt mikið af flottum staðreyndum þótt þetta sé skáldsaga... Þið verðið (VERÐIÐ) að lesa hana því ég á ekki eftir að halda kjafti um hana næstu mánuðina...! Þetta er bók sem verður þokkalega gerð að kvikmynd... en ekki sja hana fyrr en þið lesið bókina því hún er fullt af snilldarlegum smáatriðum... Hún er svo "klár", með tilvísunum í fræga list, stærðfræði, trúarbrögð, sögu, gátur (allt satt)...
Vissuði til dæmis að það er sagt að Mona Lisa sé bland af karl og konu (kallað hermaphrodite (komið af guðunum Hermes (kk) og Aphrodite (kvk) (lærði það í bókinni)))... Egypskur guð af frósemi Amon (með hrútshaus (þaðan kemur orðið "horny" yfir greddu (no joke (lærði það í bókinni)))) er karlkyns og annar háttsettur Egypskur guð sem heytir Isis er kvennkyns... Isis var oft skrifað L'Isa... Bætum þessum nöfnum saman og fáum: Amon L'Isa = Mona Lisa...!!! Þessar upplýsingar voru bara smáatriði í einum kafla... Þetta er bara smá krydd í æðislegri sögu...
Hversu góð er sagan í raun... Ég væri til í að leikstýra henni sem kvikmynd (þó svo að það væri bara brot af broti af gæði sögunnar)...! Þetta er í fyrsta sinn sem ég segi þetta um nokkuð höfundarverk... Ég hef statt og stöðugt sagt að ég mun aðeins leikstýra mínum eigin handritum en ég væri til í að gera undantekningu fyrir þessa bók...
Fyrir ykkur sem þekkið mig of mitt álit á mínum skrifum þá vitiði að þetta eru helvíti góð ummæli... Drífið ykkur því strax í að lesa hana (mig langar svo að spjalla um bókina við einhvern)... en... haldið samt áfram að lesa bloggið mitt... vinsamlegast... por favour...

Ég er ekkert af viti búinn að gera síðan ég kom heim nema lesa þau Lifandi Vísindi tölublöð sem komu út meðan ég var í Kanada... Þetta eru alveg æðisleg blöð...
Áhugaverðasta af því sem ég hef lært á þessum fáu dögum er:
1. Albert Einstein var lesblindur... (var formúlan þá kannski "E = mp3"...?)
2. Það er búið að búa til vélmenni með þann eina tilgang að hella bjór í glös...! (hvar er kreditkortið mitt)
3. Það er loksins búið í fyrsta sinn að festa hrefnuprump á ljósmynd, og vísinda menn staðfesta að lyktin var verulega vond. Orðrétt ummæli: "Við urðum að færa okkur aftur í stafn skipsins"...
Mikið eru vísindi skemmtileg...

Helgin strax kominn... Úff...! Ég get svo svarið að einhver situr á fjarstýringu lífs míns með aðra rasskinnina á "fast forward"...!

Ef það er eitthvað sem ég hef saknað úti, þá er það íslenskt drykkjarvatn...
Síðan ég hef komið heim þá hef ég eytt heilu stundunum undir krananum... Í Kanada til að bæta drykkjarvatnið, þá keypti ég síu fyrir vatnskönnu... Það gerir smá mun en bragðið er samt ekki gott...
Ég drekk nefnilega svo mikið vatn á dag... Heima allavega 5 lítra á dag... er svo svakalegur vatnssvelgur... eða er það vatnselgur...? Er ég bæði, eða er það það sama...? Ég veit að maður getur verið bjórsvelgur... en er maður ekki samt vatnselgur...?
Upp með orðabókina por favor...

Ef það er eitthvað sem ég hef saknað úti, þá er það íslenskt drykkjarvatn...
Síðan ég hef komið heim þá hef ég eytt heilu stundunum undir krananum... Í Kanada til að bæta drykkjarvatnið, þá keypti ég síu fyrir vatnskönnu... Það gerir smá mun en bragðið er samt ekki gott...
Ég drekk nefnilega svo mikið vatn á dag... Heima allavega 5 lítra á dag... er svo svakalegur vatnssvelgur... eða er það vatnselgur...? Er ég bæði, eða er það það sama...? Ég veit að maður getur verið bjórsvelgur... en er maður ekki samt vatnselgur...?
Upp með orðabókina por favor...

Ég veit það hljómar pínu "corny" en ég er búinn að éta rammíslenskann mat á hverjum degi... Búinn að fá mitt lambakjöt... saltkjöt og Ora baunir... Bæjarins bestu... saltfisk... og loks svið...
Ég át svið sem krakki en hætti í nær fimmtán ár því mér fannst svið ekki sérlega aðlaðani matur (voru aldrei nógu sætar kindurnar)... Ég var með sviðsskrekk... En ég slæ núna hinsvegar ekki lengur hendinni móts við sviði (ég ét samt ekki augun)...
Svið eru samt ekki sérlega vinsæl hjá yngri kynslóðinni lengur... kannski ef við köllum það McSvið breytist það...
Það er líka gott skemmtana gildi bak við sviðið svo sem öðrum íslenskum mat... Í raun held ég að íslenskur matur (eins og hrútspungar, svið og hákarl) hafi bara verið hannaður til þess að skemmta landanum með því að pína þetta í útlendinga... Samt svið er ekki það fráhringdandi... Þegar maður réttir fólk svið þá annað hvort heldur það andliti eða missir kjálkann...

Ég vill hér méð tilkynna GSM númer sem ég er með meðan á dvöl minni stendur á landinu... Númerið er 822-2695... Í raun er léttast að muna það 8-222-695...
Það er hinsvegar eitt með númer... Maður á að segja þau á áhveðin hátt... Þó svo að það sé léttara að muna mitt núverandi númer sem 8-222-695, þá á maður aðsegja alltaf þrjá stafi fyrst og svo fjóra (prófið bara að hringja í 118)... þannig þekkir maður flest númer og man þau betur... Í Ameríku er það eins nema það eru 10 stafa númer því það bætist við 3 stafir sem svæðis númer... Reglan er þá "þrjú númer"-"þrjú númer"-"fjögur númer"... tökum sem dæmi farsíma númerið mitt úti... 905-617-4878... Samt hittir maður fólk sem gerir þetta vitlaust... það kann ekki mynstrið... 90-561-74-878, eða enn verra 9-056-1748-78... Alveg hræðilegt...
Enn verra fólk er það sem notar tugi inná milli því það heldur það stytti númerið... Nine-zero-fiftysix-seventeen-four-eightyseven-eight...! Aaarghh...
Sýnið mér gömlu góðu daganna þegar símanúmer voru aðeins einn stafur...
"Is this 7?"
"Sorry, this is 2."
"I'm pretty sure I dialed 7."
"No this is 2."
"Oh, I guess I must have pushed a wrong button somewere."
"It's OK... I got alot of people calling here asking if it's 7"

Mikið er leiðinlegt að ferðast yfir hálfan (1/3 í raun (kanski minna)) heiminn aleinn... Sérstaklega ef maður verður að fara í fleiri en eina flugvél...
Ég vakna í Toronto, hundþreyttur klukkan 7:00, er skutlað klukkan 8:00 uppá flugvöll og bíð þar í tvo tíma áður en ég fer í flug... Eins og allir vita sem hafa verið í Ameríku flugi, þá er eftirlitið þvíkílt á ömurlegum mælikvarða... Maður fer í biðröð eftir biðröð á ýmsum skoðunarpunktum og öryggispunktum þar sem tafir myndast auðveldlega, allt frá fólki stoppað með klink í vasanum eða aðrir sem hafa reimt of fast á sig skónna og ætla aldrei að geta náð þeim af... Svo flassar maður vegabréfinu framan í alla sem eru í einkenningsbúningum, jafnvel ræstitæknina og ruslakallana...
Ég fer í vélina og býð þar í lengri tíma sökum tafa... held að einhver átti í mestum erfiðleikum með að reima aftur á sig skónna... flýg svo í klukkutíma til Montreal... Sökum vegabréfaeftirlits og tollaeftirlits til U.S.A þá verð ég að sækja allan farangur minn, drösla honum í gegnum allan flugvöllin því náttúrulega eru alltaf þau tvö hlið sem maður verður að fara á milli eins langt á milli og mögulega hægt er... eflaust sökum þess að flugvallafólkinu heldur að maður verður það uppgefinn að drösla sínum farangri svona langt á milli að maður hefur ekki orku í að fremja flugrán...
Ég fer í gegnum eftirlit eftir eftirlit hannað af fólki með fóta-fetish... Það vill svo til að nú er ég hálftíma of seinn í flugvélina til Boston... Ég rétt kemst inn eftir að hafa hlupið á eftir flugvélinni og blístrað á hana...
Ég flýg í klukkutíma til Boston og náttúrulega þarf að koma mér frá Terminal C yfir í Terminal "Bókstaf aftast í Kínverska stafrófinu"... Þegar þangað er komið er engin við Iceland Air innrituna því ég er sex tímum á undan vélinni... Bið með allan farangur minn við hliðið lýður hægt (nokkrar stjörnuþokur brunnu út)... svo fer í gegnum langdregna eftirlitið með sömu fóta-perranna og verð svo að bíða í heila eilífð eftir næstu vél (nýjar störnuþokur fæddust og brunnu aftur út)...
En loks komst í í síðustu vélina heim og tókst að rjúfa margra ára hefð með því að ná að sofna á leiðinni, eitthvað sem ég hef ekki gert síðan ég var krakki... Eru þetta mín síðustu orð um ferðina...
Næstu blogg: Dvöl mín á Íslandi...

Ég er að skrifa síðustu blogg mín í Kanada um þessar mundir... Á morgun verð ég að skila inn fartölvunni, svo fer öll helgin í að ferðast... Ég fer snemma frá Toronto á laugardegi til Montreal... Fer í minni vél og flýg til Boston... Svo er smá bið þar áður en ég flýg í gegnum nóttina til Keflavíkur... Ég lendi þar á sunnudags morgun... svo langur lúr og fjölskyldumatarboð...
Ég vill því þakka ykkur fyrir lesturinn á ævintýrum mínum hér og vona að ykkur finnst sögur frá Íslandi jafn skemmtilegar því ég hef ekki uppá annað að bjóða...
Góða helgi og sjáumst á Fróninu...!

Ég er svo pirraður á farsímakerfinu hér... Ég ákvað að fá mér svona sambærilegt og GSM Frelsi en það er svo ömurlegt kerfi að ég er að verða vitlaus (vitlausari)...
Til að byrja með þá duga endurfullingarnar jafn lengi og verðið... Sem sagt ef ég kaupi 30 dollara kort þá dugar það í 30 daga... ef ég á inneign eftir á þeim tíma þá hverfur hún... nema ég kaupi nýtt kort og fylli uppá fyrr... Vanalega er maður búinn með inneignina þannig þetta skiptir ekki það miklu máli (er er samt andskoti ömurlegt)...
Síðan tæmist inneignin mín í heilum mínútum... Ég borga 15 cent fyrir mínútu þannig ef ég fer sekúndu yfir er strax tekið af önnur 15 cent...!
Svo þegar öll inneign er búin þá er ekki hægt að taka við símtölum heldur eins og heima... Maður verður að eiga inneign til að fá símtöl...!!!
Svo...! Ég borga líka þegar fólk hringir í mig og þegar ég fæ SMS...!!!!!
Svo...!!! Ég kaupi 30 dollara kort... ég gert þá hringt fyrir 30 dollara... Hinsvegar þegar ég kaupi kortið þá er lagt á söluskattur þannig ég borga 34.5 dollara fyrir 30 dollara...!!!!!!!
Loks... Ég er með talhólf og til að spara inneign þá hringi ég vanalega úr símanum úr heimavistinni sem ég borga ekki fyrir til þess að hlusta á skilaboðin... Ég var að fatta í vikunni að þó svo ég hringi úr öðrum síma í talhólfið þá tæmist samt af inneign minni...!!!!!!!!!
Mig langar að taka þetta helv*tis farsímakort og troða því þar sem sést ekki í sólina... Þið vitið... bak við kómmóðuna út í horni...

Sumarið er komið... Hitastigið er gott og maður er á stuttbuxum... Synd að ná bara svona fáum dögum af sólinn hér... Canada er víst algjör draumur á sumrin...
Ég tók mér smá pásu frá próflestri til þess að verðlauna mér fyrir vel vel unnin störf á önninni og fínar einkunnir... Ég fékk "A" fyrir loka handrit mitt, "A" fyrir sjónvarpsþáttinn og svo var sameiginleg "evaluation" frá kennara og öllum nemendum í bekknum mínum á mér sem leikstjóra "A+"...
Í þessari pásu grilluðum við... Fyrsta grill ársins og það var frábært... Ég fékk mér T-Bone nautasteik sem var svo stór og þykk að ég varð að gefa henni nafn... Svo grillaði ég hana til fullkomnunar og át af bestu list ásamt maís...! Ohhhhh... Steik og maís...!
Þetta verður endurtekið á morgun... Fyrst eitt lokapfóf, skýrslum skilað inn, farið á Kill Bill Part 2, svo grillað og skálað...
Síðustu stundirnar eru alltaf bestar... Synd að þau tákna alltaf endalok á einhverju tímabili...
Næsta tímabil: Ævintýri á Íslandi... Það hlýtur eitthvað sniðugt að gerast...

Kominn með íbúð fyrir næsta ár (yay!)... Þetta er í raun tveggja hæða raðhús með kjallara... Við erum fimm saman og fyrst ég fann húsið þá fékk ég að velja herbergi fyrst... Náttúrulega "The Master Bedroom" sem er stærst...
Það sem þetta hús hefur umfram önnur sem við skoðuðum er það að það er stór sófí og hægindarstóll meðfylgjandi ásamt borðstofuborði og átta stólum... Svo eru tvö eldhús, tvö baðherbergi og tvö sett af þvottavél og þurrkara... Loks heyrði ég í dag að það fylgir einnig með eitt rúm sem er einmitt í mínu herbergi og kommóða...
Herbergisfélagarnir sem ég er með eru Adam Snow (úr fagi mínu), Chris Paré (úr fagi mínu) og svo sitthvor vinur þeirra...
Kaldhæðnislegt að vera kominn með hús á næsta ári því ég hef heyrt að annars árs nemar eru allar nætur uppí skóla að vinna... Ég hef allavega stað til að fara í sturtu... Ætli hafi ekki verið bara sniðugra að leigja bara eitt baðherbergi allt árið...?

Ég er pínu hrifin af sterkum mat eins og margir aðrir... En maður verður náttúrulega að passa að það er samt bragð af matnum heldur en bara hiti...
Fyrir áhugafólk um sterkan mat, þá fann ég síðu sem er með lista yfir sterkustu sósur í heimi...
Sósunar (sumt er meira líkt kryddi) eru mældar í "Scoville" einingum... Tabasco sósa er 2.140 en sterkasta efnið er um 10.300.000 - 16.000.000...!!! Hreinir crystallar... Það er náttúrulega eingöngu notað til matargerðar... bein snerting brennur húð...
Í raun sterkasta "sósan" sem er notuð beint á mat er 700.000...
Ég hef sjálfur prófað sósu sem pabbi kom með frá U.S.A. sem er á þessum lista... Fyrst tókum við tabasco til samanburðar... Mmmm, tabasco... Svo tókum við "Red Death" (flaskan var með hauskúpu á (en komst ekki á listan (er samt sterkari en tabasco (sem er eingöngu á listanum til samanburðar))))... Svo sem ágæt en ekki góð á bragðið... Svo prófuðum við "Inferno"... brún flaska með sætum hund í svuntu að grilla... Hún er neðarlega á listanum, en samt 150.000 Scoville einingar (70 sinnum sterkari en tabasco)...
Þótt útlitð var meinlaust þá voru viðvörunarbjöllur að klingja í undirmeðvitund minni... Ég dýfði tannstöngul í sósuna og það rétt kom smá skán á hann... það var ekki einu sinni dropi... Ég set hann á tunguna... ... ekkert... ... HOLY "%#&"@...!!! Það var eins og að einhver hafði sett alla tungu mína í skrúfustykki og var að herða á...
Nuff said... Mæli samt með að þið prófið þetta... hafið slökkvitæki við hendina...

Ef það er eitthvað sem hefur hrjáð mig hér úti, þá er það svefnleysi... Heimaverkefni eður ei þá sofna ég vanalega ekki fyrr en 5:00 og sef lítið... Fínnt þegar það er mikið að gera en "boring as hell" þegar það er lægð í vinnu... Ég hef reynt að breyta minstrinu en ekki tekist það...
Hinsvegar... Ég svaf svoooooo mikið um helgina... ég gæti ekki verið úthvíldari þó ég reyndi (og ég virkilega reyndi)... Ég náði meira en 12-14 tíma nætursvefn á hverjum degi auk miðdegislúrs (3 tímar+)... Þrátt fyrir það þá var ég syfjaður snemma á kvöldin og átti í minnstu erfiðleikum að sofna fyrir miðnætti, eitthvað sem mér hefur ekki tekist síðan ég kom til Kanada...
Það er greinilega svona sem maður læknar svefnleysið... Það var vel þess virði að vaka í 4 nætur samfleytt... Svo virðist sem mér tókst að endurstilla líkamsklukkuna (í raun héld ég að ég bræddi úr henni) og núna er ég syfjaður á réttum stundum og sef muuuuuun betur...
Það er náttúrulega bara týpískt að þetta gerist á síðustu vikunni hér og kerfið ruglast þegar ég kem heim á sunnudag...

Í gær voru bestu verkefni vetrarins sýnd fyrir alla fyrstu árs nema... Heimildarmynd mín var þar á meðal og fékk góða dóma... Það var samt pínu lagfæring sem ég varð að gera á hljóðinu en það var enga stund...
Heimildarmyndin var nefnilega sameiginlegt verkefni fyrir klippitíma og hljóðfræði... Við urðum því að lagfæra hljóðið sérstaklega og bæta inn auka hljóðum fyrir góða einkunn...
Ég hef minnst á það áður að skólinn á risa (RISA) safn af hljóðum sem við getum notað í verkefni okkar en það tekur dágóða stund að finna þau réttu þannig maður situr oft í hljóðverinu spilandi hljóð eftir hljóð uns maður finnur eitthvað sem passar...
Þannig var einmitt fyrir mig... Mig vantaði áhveðið hljóð og það var aragrúi af því þannig ég varð að spila öll uns ég fann eitthvað sem passaði... og mikið skemmti ég mér vel við það... Hljóðverið var nefnilega stútfullt af fólki sem var að leggja lokahöndina á verkefni sín... stress var mikið og andrúmsloftið þrungið (vona að "þrungið" sé orð (það bara hljómar svo vel))... og þarna sit ég í makindum mínum spilandi fleiri fleiri útgáfur af sama hljóðinu í meira en hálftíma og veljandi milli þeirra bestu... Fólk byrjar að fylgjast með af athyggli... Það tók ekki langan tíma til þess að það léttist yfir öllum og mórallinn fór stighækkandi... Sérstaklega þegar fólk sá af hve mikilli fagmennsku ég rýndi í hljóðgæðin...
Hvaða hljóð gat það verið sem veitti fólki svona mikla kæti...? Spurning... En mér tókst að þefa upp góða útgáfu fyrir mína heimildarmynd...

Skemmtileg saga um páska egg (ég færi ekki að segja leiðinlega sögu um páska egg (eins og: "Árið 1999 fékk ég páskaegg númer 7 frá Nóa Siríus þar sem unginn var með hatt"))...
Fyrir nokkrum árum fór eldri systir mín og mágum með tvo unga syni sína til Portúgal yfir páskana... Þeim tókst á undraverðan hátt að koma eggjunum ósködduðum milli landanna...
Eins og hefð hefur alltaf verið hjá fjölskyldunni, þá fela þau eggin nóttina áður fyrir strákunum...
Morguninn kemur og þeir æða um leitandi að eggjunum... Sá eldri finnur sitt og er mjög glaður... Sá yngri leita og leitar og loksins finnur hann sitt egg... Bak við gluggatjöldin... í glugga syllunni... á sólarlandaströnd í Portugal...
Ég þarf ekki að útskýra fyrir ykkur hvaða ástandi eggið var (fólk sem á löng kerti vita hvað ég á við)...
Hann brosti bara til foreldra sinna og sagði með speki: "Vissudi etti ad tetta dæti derst?"

Páskar á leiðinni... En það er eitt sem er ekki á leiðinni... Páskaegg...
Jamm, ég bað foreldra mína að senda mér ekki páskaegg í ár því ég verð komin heim eftir rúma viku, þann sjöunda í páskum...
Í gegnum árin hefur alltaf verið hefð hjá mörgum fjölskyldum að senda páskaegg til ættingja í útlöndum með misgóðum (í raun misslæmum árangri)... Útkomann er vanalega brotið egg... Stundum er bara smá hola en á öðrum tímum er eggið í öreindum...
Það er nefnilega frat að fá ekki að brjóta eggið sitt sjálfur... Það er aðal skemmtunin... Þetta er eins og að ef einhver annar opnar afmælisgjafir þínar (sem gerðist á síðasta ári þegar einhver í TNT hraðflutningum opnaði pakka minn og stal innihaldinu)...
Sjálfur hef ég reynt að senda egg til systur minnar í Ástralíu... Ég þett pakkaði því í svamp og dagblöðum, setti í hassa ofan í kassa með þettingu, límdi allt saman bak og fyrir en samt var það brotið þegar hún fékk það... Ástæðan er nammið sem hristist inní egginu... það brýtur það innan frá...
Næst mun ég hanna kassa með teygjum, gormum og depmurum inní til þess að minnka allan hristing á egginu í pakkanum...
En það er í framtíðinni... Mín mun hinsvegar bíða eitt gott egg heima... Óbrotið...! Mikið vorkenni ég systur minni í Ástralíu núna...

Ahhh... Loksins er ég útsofin...!
Ég fór í rúmið í gær klukkan 23:00 og svaf í 12 tíma... Það er meira en ég hef samtals sofið í heila viku... Mikið var þetta gott...
Á dagskrá í dag... einn lúr, nokkrir blundar, seinni partin mun ég leggja mig, stefni á að lúlla eftir það, svo dorma aðeins áður en ég fer að sofa í nótt... en fyrst ætla ég að taka smá kríu...

Þó svo að allir eru hér á síðustu stundu þá eru flestir á síðari stundu en aðrir því þeir leggja ekki á sig þennan langan vinnutíma... Þau flýta sér í öllu sínu og gefa sér mun minni tíma en það hefur til umráða...
Ég hef því reynt að hvetja alla hér með nýsömdu spakmæli mínu: "If you try to pull a project out of your ass last minute, it will deffinatly look like shit...!"
Orð að sönnu...

Ég vill bara setja inn eitt stutt blogg fyrir foreldra mína... Ég hef ekki verið í símasambandi því ég er aldrei í herbergi mínu...
Ég er við góða heilsu þrátt fyrir mikla vöku og vinnu... Hraustari en flestir... Árangurinn er í samræmi við störf mín...
Ég verð í bandi við fyrsta tækifæri... vona það verði sem fyrst...
Góða skemmtun á Spáni...
P.S. Ég kalla afrek gærdagsins hjá mér holu í höggi...!

Þetta hafðist... ... og í raun mun betra en það...
Við vorum mætt klukkan 6:40 í morgun í sjónvarpsverið og kláruðum uppsetninguna á tveimur tímum... Ég kem fólki í stöðunar og bið gerum okkur tilbúin fyrir prufutöku... Allt er sett í gang og þátturinn byrjar í beinni...
Að leikstýra sjónvarpsþætti er ekkert líkt að leikstýra kvikmynd... Þá er nægur tími og maður vinnur með einni myndavél og kemur henni fyrir á nokkrum stöðum og hvert atriði er leikið aftur og aftur... Í sjónvarpsveri þarf ég að stjórna fjórum tökumönnum í einu, hljóðmanni, vídeómanni með þrjú tæki, grafíkmanni, ljósamanni, sviðsmanni á upptökuverinu og svo "switcher" (maður sem skiptir um allt það sem fer í útsendinguna)... Maður verður að vita hvað allir eiga að gera og hvenær og segja þeim að gera það þá... Svo verður allt að vera á réttum tíma þannig þátturinn verði ekki of langur og sumu verður þá að sleppa... Við fáum 15 sekúndu skekkjummörk um lengd þáttarins en það gildir aðeins ef það er 15 sekúndur styttri... að fara yfir 30:00 er STÓRT bann...!
Ég get bara sagt að þetta er eitt það skemmtilegasta sem ég hef á ævinni gert... Þetta verður kanski ekki eins spennandi í framtíðinni þegar svona kemst í vana og æfingu, en fyrsta skiptið var þvílík snilld...
Fyrsta æfing fannst mér ekki ganga vel en kennarinn sagði að þetta var rosa gott hjá okkur (???)... Ég lét alla taka smá pásu meðan ég hugsaði hvað ég gerði ekki nógu vel (í mínum augum)... Svo komum við aftur og byrjuðum á ný... Þetta var allt annað... Tímasetningin hjá okkur var óaðfinnanleg... 29:51... Kennarinn var orðlaus... Annars árs nemar sem fylgdust með sögðust aldrei hafa náð þessum árangri né útliti... Í raun hafði bara einn hópur af annars árs nemum náð að klára fullkomnlega hálftíma þátt í einni svona bunu á síðustu fimm árum...
Kennarinn kom að mér og spurði hversu oft ég hafði æft þetta því flestir bekkirnir höfðu komið nokkur kvöld og æft með hljóði, búningum, sviðsmynd og ljósabúnaði til að undirbúa sig betur... Ég sagði að þetta væri í raun frum takan, við höfðum aldrei prófað svona keyrslu áður... Þá var mér lofaði í bak og fyrir að ná að stjórna þættinum svona vel og látið hann flæða en ég sagði náttúrulega sannleikann sem er að leikstjórinn er aðeins eins góður og tökuliðið hans er... Ég hafði gott fólk með mér sem allir lögðu sig fram af áhuga og dugnaði...
Við vorum fyrsti bekkurinn af fjórum til að taka upp... Núna er bara sjá hvernig samkeppnin er...

Þvílíkur dagur... Ég trúi virkilega ekki að ég er að sitja hérna að blogga eftir þetta... Eitt stórt blogg fyrir daginn í dag... hef ekki orku í meira...
Málið er að á morgun (tæknilega séð "í dag") tökum við upp heilan 30 mínútna sjónvarpsþátt í sjónvarpsverinu í einni bunu... Stærsta og mikilvægasta verkefni ársins... Allt verður að vera fullkomið og við höfum verið að skipuleggja þetta lengi...
Dagurinn byrjaði í raun í gær (sunnudag (eftir þriggja tíma svefn (stupid Daylight Savings Time))) þeger við urðum að klippa og gera tölvugrafík allan daginn og yfir nóttina... Ósofinn fór ég út klukkan 8:00 í morgun (mánudag) í ljósmyndatökur fyrir lokaverkefni, kláraði þær, framkallaði og stillti upp fyrir tíma sem byrjaði 12:00... Mikill erill á fólki... kaffi hjálpaði ekki taugunum... en það hafðist...
Tíminn var til þrjú og þá ætluðum við að setja upp ljós og sviðsmynd fyrir lokaþáttinn... eitthvað sem átti að byrja frá 15:00 og enda um miðja nótt svo við gætum hafið tökur klukkan 8:00 á þriðjudegi...
Svo átti greinilega ekki að verða...
Annar hópur hafði bókað út sjónvarpsverið frá 18:00 til miðnættis, og enn annar frá 00:00 til 8:00 og það var þá sem við ætluðum að taka upp... Við höfum því þrjá tíma til þess að fullkomna allt... aðeins til þess að hinir hóparnir taka allt niður til að setja sitt upp...
Fólk byrjar að fara á taugum í hópnum mínum... ég í raun sérstaklega því sem leikstjórinn þá er flest allt á miknni ábyrgð... plús ég var búinn að drekka nógu mikið kaffi til þess að knýja geimfar framhjá tunglinu...
Ég tala við hina hópanna og þau sögðu að ef þau klára fyrr þá megum við koma inn... Það yrði því að líkindum um 5:00 um morgun þannig við fáum (vonandi) þrjá tíma til þess að setja allt upp aftur fyrir tökur...
Það léttir aðeins yfir mér (ekki mikið samt).... en... þá fæ ég að heyra frá kennara að sökum bilunar þá fer engin í sjónvarpsverið frá 0:00 til 8:00... Við töpuðum því þessum auka þremur tímum... við verðum því að klára allt á þremur tímum, fyrir utan það að eflaust verður allt tekið niður... Núna ríkir "panic" á öllum...
Við drífum okkur því klukkan 15:00 og byrjum að setja upp ljós... en... klukkan 15:03 verður allt svart... Rafmagnið fór af helmingnum af bænum... Það var rafmagnslaust í lengri tíma... Taugarnar á fólki sem var á taugum, var á taugum... Tíminn leið svo hægt á meðan við biðum eftir að rafmagnið kæmist aftur á... Við gátum ekkert gert... Hver sekúnda var kvöl og pína fyrir bekkinn minn... Flestir ósofnir og með ofneyslu af kaffein... Við vorum bókstaflega að telja niður hvað einkun okkar og gæði munu lækka...
Fólk þekkir lögmál Murphy...: "Everything that can go wrong, will go wrong..." Þetta átti samt ekki við okkur... Málið var að hlutir sem ætti aldrei að geta klikkað klikkuðu líka... Allt virtist snúa gegn okkur...
En... Það var þá sem það gerðist...
Í ólgusjó óróleika, óheppni og ógleði þar sem engin á afturkvæmt... þá fann ég lægð... Allt var á hvolfi, allt í caos... og það er þar sem ég þrífst... Ég leit í kringum mig og sagði að við munum gera þetta... og gera þetta vel... "Trust me...!" (ein uppáhaldsetning mín (þó svo ég nota hana oftast í kaldhæðni þegar ég er að gera einhverja vitleysu))... Ég stóð sem bjartur viti og lýsti fólkinu leið að landi... Skyndilega kom rafmagnið á klukkan 17:00 og ég reif alla í gang... Aðeins klukkutími til stefnu...
Við fórum í sjónvarpsverið og ég henti fólki til og frá í mismunandi verkefni... Sjálfur setti ég upp heyrnartól þannig ég gat talað við alla... Hægri, vinstri, upp og niður... Bæta, laga, breyta... Hverri skipun var hlýtt... hver ósk var framkvæmd... Klukkutíma seinna var lýsingin nær tilbúin á met tíma...
Ég horfi í kringum mig og segi "mjög gott"... Ég tala við fólkið í öðrum bekk sem er að koma inn og segi þeim harmasögu okkar... Það segist ætla að gefa okkur einn auka klukkutíma frá 23:00 til 00:00 ti þess að klára... Ég þakka pennt fyrir mig með faðmalagi...
Ég segi öllum góðu fréttirnar og dreg bekkinn minn með mér í slökun á mánudags kjúklingavængja tilboðið... Taugarnar slakna og fólk vindur af sér sem aldrei fyrr... Við tökum smá kvíld og klukkan 23:00 eru allir mættir aftur í sjónvarpsverið... Allt á fullu aftur... Sviðsmynd og leikmunum skellt upp... Ljósin fín stillt...
Við græddum fyrir heppni auka hálftíma í viðbót og engin sekúnda fór til spillis... Við nær fullkláruðum allt á þessum stutta tíma... Bara smá fínpússun eftir... gætum bjargað því um morguninn...
Loks urðum við að fara en þá fékk ég að heyra að við máttum koma inn klukkan 7:00 í stað 8:00... Það lýsti yfir bekknum og við vissum að það var meira en nóg...
Við kvöddumst með bros á vör og sögðumst mæta klukkan 6:40...
Good things happen to good people... Bjartsýni gerir kraftaverk...
Hvað er annað hægt að gera en eftir svona svakalegan dag...? Við fórum nokkrir saman og skáluðum í einum vel verðskulduðum bjór...
Tæknilega séð ætti ég að fara að leggja mig (klukkan er 3:40) og vakna eftir þrjá tíma... En ég er ekki tilbúinn í það... Ég nefnilega get ennþá gert eitthvað við tölvu mína til þess að bæta einkunn okkar... og ég mun gera það... Ef fólk getur ekki treyst leikstjóra sínum... hverjum getur það þá treyst...?
Ég hef líka lært mikilvæga lexíu (glósið þetta þó svo að þetta kemur ekki á prófi)... Af því að fólk ber traust til mín og ég hef aldrei brugðist því, þá vill engin annar bregðast mér... og þannig hef ég fólk í kringum mig núna sem ég get treyst...
Afsakið hinsvegar ef mikilmennskubrjálæði skein í gegnum þessa síðustu færslu... ég er nefnilega ennþá að finna leið mína úr skýjunum (lyftan bilaði)...

Á sunnudegi var "Daylight Savings Time" aftur... Á afmæli mínu (26. október) var klukkunni seinkað um klikkutíma (var því með 25 tíma afmæli) en í gær var klukkunni flýtt áfram um klukkutíma þannig dagurinn var 23 stundir...
Það eins sem ég græddi úr þessu var að í gær þá hlufallslega svaf ég meira af deginum en vanalega... Hmm... Mér finnst ég samt ekkert úthvíldari...

Góð spakmæli sem ég var að lesa...:
Friendship is like piss in your pants... Everyone can see it, but only you can really appreciate it's warmth...

Ég held að þessi vika verði enn caótískari en sú fyrri... Öllum verkefnum skal skilað... Ljósmyndaverkefni á mánudegi, sjónvarpsþáttaupptakan á þriðjudaginn, handrit og tölvugrafík á miðvikudag og loks heimildarmynd á fimmtudag...
Þetta eru samt allt verkefni sem við vinnum nokkur saman (nema grafík (og handrit (kaus að gera það einn því engin skrifar eins og minn stíll er)))... Við vinnum verulega vel saman í mínum bekk þannig ég býst við engum vandræðum... Ég er í raun hissa hvað virðist vera mikil samkeppni og rifrildi í öðrum bekkjum... Sérstaklega núna þegar allir eru á taugum yfir vinnuálaginu... En hjá okkur hefur engin rifist né hækkað róminn... Ég fékk að heyra sjö sinnum á föstudaginn fólk segjast vilja komast í bekk minn frekar en nokkurn annan...
Hver er galdurinn yfir yfirvegun okkar og samvinnuþýni...? Hef ekki hugmynd... Vonandi eitthvað sem hægt er að setja í flöskur og selja almenningi (eftir ýtarlegar tilraunir á dýrum náttúrulega)...

Ég var að fá eitt skemmtilegasta hrós sem ég hef fengið hér...
Ég var að sýna nokkru fólki í öðrum bekkjum eitthvað klippi verkefni sem ég hafði gert fyrir einhverju síðan... Þetta var einfallt klippiverkefni en ég var bara svo ánægður með atriðið sem ég skrifaði á staðnum þannig ég vildi sýna öðrum það sem misstu af því, því við skoðum ekki annara bekkjar hluti...
Hinsvegar höfðu flestir séð það sem mér fannst forvitnilegt... Þá sögðu þau mér að vanalega spyrja þau kennarann um að sýna þeim verkefni mín...
Ég er nú helvíti ánægður með það... ... ... hmmm... ... nema... ... að þau vilja sjá mín því þau eru ekki góð... maður lærir nefnilega mikið af mistökum annarra... Merkilegt, því ég læri aldrei af mínum...

Nú er erfið vinnuvika að líða undir lok... Næst á dagskrá erfið vinnuhelgi...
Allir fjórir bekkirnir á minni braut hafa fengið tækifæri til þess að æfa loka sjónvarpsþáttinn eins og ég sagðist hafa gert á þriðjudaginn... Ég veit samt ekki hvað gerðist, en engin þeirra nema við náðum að klára heilan þátt í einni bunu... Næst okkur kom bekkur sem náði hálfum þátti...
Núna stend ég yfir tveimur valmöguleikum... Ég get sagt að minn bekkur var fínn og hinir eru svo lélegir... en þá er ég að setja út á aðra esm ég hata að gera...
Hinsvegar get ég sagt að hinir bekkirnir eru fínir... Við erum bara svona rosa góð... en það er monnt og ég hef gert nóg af því síðustu daga...
Ég kýs því að segja glasið mitt er hálf fullt (því við erum dugleg að bæta í það) og þeirra hálf tómt (því þau eru að keppast við að drekka úr því)...

Afsakið bloggleysið einu sinni enn...
Ég er búinn að vinna svo mikið síðustu daga og ekki verið nálægt net tengingu...
Klukkan er núna 7:20 og ég hef ekki sofið í sólahring... Ég er búinn að vera gera tölvugrafík í heilan sólarhring (mínus korter) fyrir heimildarmynd okkar... Við notuðum "bluescreen" (GEÐVEIKT flott) og ég er að skipta um bakgrunna og gera hreyfimyndir...
Núna er talvan að keyra út vinnu mína en það tekur um 3-4 tíma því þetta eru nokkur myndbrot, þannig hér gafst tími til að blogga...
En... God only know's when I will resurface... Ég verð huldubloggari næstu daga... Trúið þið á álfasögur...?