<$BlogRSDUrl$>

föstudagur, febrúar 25, 2005

Spakmæli dagsins:
25/02/05: Þú þarft að teygja þig eftir draumi til að snerta hann...
Pælingar fyrir Óskarsverðlaunin um helgina... Orð að sönnu... Það er greinilega ekki bara steypa sem kemur úr mér... Stundum kem ég sjálfum mér á óvart...
Ekki er þetta gott... Óskarinn er á sunnudaginn og ég hef í heildina, af öllum myndunum í öllum flokkunum, aðeins séð 10 stykki...! Þetta er nú ekkert skárra en það sem ég hefði séð (eða ekki séð) í fyrra... Þrátt fyrir að vera í kvikmyndanámi, þá kem ég mér aldrei í bíó...! Hálf skammarlegt verð ég skömmustulega að viðurkenna...
Það eina sem ég get sagt við þessu, er það að vísu veit ég loksins núna muninn á "Best Sound Editing" flokknum á móts við "Best Sound Mixing" flokknum... Skal ég tjá ykkur um það svo þið fáið innsýn í heim vanræktra hljóðsnillinga sem vanalega fá nöfn sín neðar á Credit listanum í lok kvikmynda heldur en veisluþjónustan, garðyrkjan og hundahaldarar...
"Best Sound Mixing" (oft kallað bara "Best Sound") er gæði hljóðupptökunar frá upphafi á tökustað og svo öðrum stöðum og hvernig það er blandað saman...
"Best Sound Editing (of kalla "Best Sound Design") er hvernig öll aukahljóðin hljóðin eru hönnuð og notuð á réttum stað til þess að auka dýpt og vídd í myndina...
Ég fer seinna út í hvað "Best Boy", "Dolly", "Gaffer, "Boom", "Grip" og svoleiðis eru (þetta eru nýju nöfn "dverganna sjö" fyrir 21. öldina)...
Þannig nú skal setja sig í startholunar... Ég hef ekki misst af Óskarsverðlauna afhendingu frá 1992... Ég bý núna við þennan lúxus að þurfa ekki að vaka frá 2:00 um nótt eins og heima á Íslandi... Að vísu er viss söknuður að gera það ekki... Það er viss stemning sem maður fær, á kaldri vetrar nótt, að kúra uppí sófa, undir sæng, og horfa á draumaverksmiðjuna dæla út verðlaunum sem maður ætlar sér að fá í framtíðinni... Besti tíminn til þess að láta sig dreyma, því maður getur næstum því snert þá... og þannig draumar hafa tilhneygingu til að rætast...
Skál fyrir því...
Vinnu helgi framundan... Á daginn er ég í tökum og á kvöldin er ég að skrifa og í öðrum verkefnum...
Ég er að vísu ekki mikilvægur hlekkur í tökunum í þetta sinn... Allir verða að í vor nefnilega að vinna stórt hlutverk á einum stað og lítið á öðrum... Þannig ég er Framleiðandi (stórt hlutverk) fyrir myndina "Sperm" (fer út í smáatriði seinna (sperm = smáatriði (pun unintended)) og er svo um helgina "Gaffer" sem er ljósamaður/rafvirki (lítið hlutverk) fyrir myndina "Moment Of Clarity"...
Talandi um lítið hlutverk... Þá einmitt leik ég lítið hlutverk í báðum þessum myndum... og er það aðal ástæðan yfir að ég hef ekki rakað mig í þessum mánuði og ekki klippt mig síðan í sumar (greinilega einhver "forhyggja" sem stoppaði jólaklippingu)...
Í "Sperm" leik ég sveininn "Jóseph" (hlýtur að vera "sveinn" fyrst hann var maður meyjunnar Mæju um árið 0 (+/- nokkur ár))... Svo í "Moment Of Clarity" leik ég göturóna... Ég er samt með þessu ekkert að líkja þessum tveimur gaurum saman, þó svo þeir eru með svipað útlit (mitt)... Göturóninn er óklipptur og rakaður því hann á ekki efni á því... og Jóseph var það því það var í tísku þá...
Smá pæling í lokin... Ef Jóseph var smiður, og náttúrulega "sveinn" (ekki var Mæja "pæja")... er það þess vegna sem smiðir taka "sveinspróf"...?

miðvikudagur, febrúar 23, 2005

Spakmæli dagsins:
23/02/05: Betra er hallur hjallur en klofinn kofinn...
24/02/05: Hverjum þykir sín geit gráðug...
Fór í bíó áðan á rólyndis mannlega gamanmynd... Sideways... Ætla að spara innihalds gagnrýnina til seinna...
Þetta er fín gaman mynd og ein af þessum sem maður siglir rólega í gegnum eins og "Lost In Translation" eða "About Smidt"... Þetta var því ver og miður ekki eins góð sigling og ég bjóst við, því rétt hjá var verið að sýna myndina "Explosive Volcano Earthquake Bombs 3000!" í Super DTS SDDS THX STD PMS hljóðkerfinu þar sem allt var í botni... Mynd svo hljóðlega öflug, að blindir sáu hana...
Þessi mynd ætti ekki einu sinni að vera sýnd á sama meginlandsfleka, hvað þá í næsta sal við aðrar myndir... og náttúrulega var hún í næsta sal við mig...
Fólk gat ekki lagt frá sér gosið í glasahaldarana því það hristist allt úr því... Hristingurinn á kvikmyndatjaldinu var eins og einhver gleymdi að borga fyrir afruglara á Stöð 2...
Jamm, sumar myndir á maður frekar bara að sitja heima við og horfa á þar...

þriðjudagur, febrúar 22, 2005

Spakmæli dagsins:
22/02/05: Sá sem hlær fyrst að brandara, er ekki alltaf sá sem fattar hann fyrst...
Mér er svoooo auðskemmt...
Áður en ég byrja þessa sögu, þá vill ég taka fram fyrir þá sem vita það ekki, þá þýðir setningin "Cutting the cheese" á íslensku "að reka við" (leysa vind (prumpa (viðra úr dýflysunni)))...
Ég fór í kvöld í kjörbúðina við hliðina til þess að næla mér í smáhluti fyrir nesti og eldamennsku... Brauð, mjólk, egg, skinku og ost... ef þetta er ekki steríótýpu innkaupalisti, þá veit ég ekki hvað... Ef þú fléttir upp "innkaupalisti" í orðabók, þá færðu í raun þennan lista... í þessari röð...
Allavega, þá verður maður að fara í kjötborðið fyrir skinku og ost... Það er aðeins einn afgreiðlumaður í búðinni þannig það tekur stund að afgreiða áleggin... Skinkan er sæmilega fljót afgreidd, en osturinn tekur lengri tíma, því það fer þunnur pappír milli hverja sneið...
Ég herramaður sem ég er, hleypi alltaf fólki fyrir framan mig ef afgreiðslymaðurinn þarf að redda mér osti... og þá sérstaklega því ég segi ALLTAF við þau: "Go ahead of me. he has to cut the cheese"... Indverski afgreiðslumaðurinn skilur aldrei af hverju fólki rekur upp stór augu eða bros á vör þegar ég segi þetta...
Ég er í rólegheitunum að bíða eftir osti... Manneskja labbar að borðinu... "Go ahead of me. He has to cut the cheese"... Indverjin afgreiðir glottandi gaur... Svo fer hann að skera ost og ný manneskja kemur... "He's just cutting the cheese"... Indverjin kemur í mið skurði og afgreiðir roðnandi dömu... "He has to cut alot of cheese you know"... hún roðnar meira og ný manneskja kemur... "Don't cut the cheese now. Help her first... then cut the cheese"... "He's very good at cutting the cheese"... "Can you cut it thin?"... Það er nóg til af þessum...
Segjum bara sem svo að ég var þarna í langan tíma... Þvílíkur herramaður að hleypa eins mörgum og ég gat fyrir framan mig... "I like it when he cuts the cheese"...
Thank you... Come again...
Dröslaði mér niðrá dulda pósthúsið til þess að sækja pakka í dag fyrst þeir segjast bara geyma hann í 5 daga...
Moðhausar sem þeir eru, þá heimta þeir skilríki með mynd og heimilisfangi þar sem sendingin fór... Eitthvað sem ég á ekki hérna... og Kanadamenn eru þessir þvílíkir smámunaseggir með skilríki að ég hef marg oft ekki geta gert eitthvað sökum skilríkja sem engin þekkir... Beitti ég því kaldhæðni í stað kvörtunar til þess að koma mínu fram, og fékk loks pakka minn...
Þá er þetta náttúrulega bara hluti af sendingunni... hinn kemur ekki fyrr en í byrjun næsta mánaðar... en gæti náttúrulega komið fyrr... Hver veit...? Póstburðarmaðurinn bíður eflaust við vatnslögninga svo hann veit þegar ég fer í sturtu eins og síðast svo hann þarf ekki að afhenda pakkann...
Neyðist ég því núna til að baða mig á næturnar... og þá helst í vaskinum við litla bunu...

mánudagur, febrúar 21, 2005

Spakmæli dagsins:
18/02/05: Ólagleg er laglaus kona...
19/02/05: Heitt hland gefur samt kaldann hroll...
20/02/05: Tímasetning er oft vitlaus stafsett...
21/02/05: Leti lengir ekki lífið, það bara virðist þannig...
Typical (Typpikall)... Ég pantaði svolítið af netinu til þess að láta senda heim til mín... *AHEM!*... ég meinti: láta senda "þangað sem ég gisti í Kanada" (home is where the heart is)... Tímasetningin er góð, því það er frívika í skólanum þannig ég er mikið heima að vinna...
Í dag til dæmis var ég heima í allan morgun og fram eftir degi að vinna... ég rétt tek mér smá pásu til þess að skella mér í sturtu... og hvað gerist...? Á þeim stutta tíma, þá auðvita kemur pósturinn með pakkann sem þarf að taka á móti, og fyrst "engin var heima", þá þarf eg að koma mér út í iðnaðarhverfið til þess að sækja pakkann, mér til mun aukinnar fyrirhafnar (og yfirhafnar)...
Er þetta hægræðing við Murphy's Law sem hljómar: "AnyTIME that something can go wrong, it will go wrong"...
Murphy veit hvað hann syngur... Synd hann bloggar ekki...
Varúð: Mont/kvörtunarblogg (eða kvört/montunarblogg):
Ég er fórnarlamb hæfileika minna...! Málið er að fólkið í sama námi og ég skiptist nær algjörlega í tvo hópa... Sjónvarpsfólkið og kvikmyndafólkið... Fólk er að einbeita sér vanalega algjörlega að öðru sviðinu sem það er færara í...
Ég náttúrulega er kvikmyndafólk (kvikmyndamanneskja) og hef einbeitt mér að því í ár... En á hverju vori er verðlaunaafhending sem sjónvarpsfólkið setur upp og vildi ég endilega vera hluti af því... Þetta er stærðsta verkefni ársins... Svo stórt, að það eru tveir leikstjórar... Einn leikstýrir því sem gerist á sviðinu og hin leikstýrir öllu sem gerist fyrir utan... Hér er ég fórnalambið... Meeheeeh...
Það voru áheyrendaprufur fyrir bæði leikstjóra hlutverkin fyrir framan framleiðendur, kennarar og tæknideildina og fór ég í þau... og blés auðvita í burtu samkeppnina (blew away the competition)... Var bestur í báðum prufum... Vildi ég fyrst og fremst leikstýra því sem gerðist á sviðinu, og valdi að leikstýra hinu til vara... En þegar loksins var áhveðið hver gerir hvað, þá lendi ég í að leikstýra seinna vali mínu... Svei það...!
Ástæðan er sú, að ég var svo miklu betur en hinir sem vildu leikstýra því sem gerist fyrir utan að það var ekki lagt í að treysta neinum öðrum fyrir því... Í raun sérstaklega ekki, fyrst það var ég sem skrifaði allt handritið og er með persónulega innýn í verkið... Í hópnum sem vildi leikstýra því sem gerist á sviðinu var aðeins ein auka manneskja sem var ásættanleg, þannig þau völdu hana...
Þetta í raun er betra fyrir heildar afhendinguna... Smá algebra...
Dæmi: A + B = C, þar sem A er hæfileiki utan sviðs, B er hæfileiki á sviði og C er heildar gæði Verðlaunarafhendingarinnar...
Útgáfa 1: A=Raggi og B=Amanda... Fyrst Raggi=10 og Amanda=7... þá er A+B=17...
Útgáfa 2: A=Keith og B=Raggi... Þá er Keith=5 og Raggi=10... þá er A+B=15...
Eins og þið sjáið, þá er útgáfa 1 betri, þó svo ég myndi frekar vilja vera með úgáfu 2... Neyðist ég því að leikstýra seinna val mitt sökum hæfileika minna...
Hvernig kemst maður hjá því að lenda í svona...? Á maður kanski þá að fara standa sig síður...? Ég held nú síður...?

fimmtudagur, febrúar 17, 2005

Spakmæli dagsins:
17/02/05: Geldur er vegabréfslaus Eisti...
Stundum þarf maður að sitja tímum saman að merja heilann við að koma upp með eina góða hugmynd að handriti... Aðrar stundir ljóstra þeim niður sem eldingum í loftnetaverksmiðju... Í nótt fékk ég hinsvegar afhenda hugmynd á silfur fati...! Fyrst dreymdi mig kvikmyndina frá upphafi til enda, svo hélt draumurinn áfram þar sem ég var að segja öðrum frá hugmyndinni frá upphafi til enda... Man ég nú því vel hvernig fór þegar ég vaknaði...
Í viðbót fékk ég í draumnum símareikning (no joke)... Málið er að fyrir einhverjum vikum var ég að hringja til Kína í öðrum draumi og þeir voru að rukka mig fyrir símtalið fyrst núna í nótt... 45.327kr... Ekkert smá dýrt að hringja úr draumum sínum... Verð að skipta um símafyrirtæki...

miðvikudagur, febrúar 16, 2005

Það tekur á að vinna svona mikið hér... Stundum líkamlega, andlega og/eða snyrtilega (eða skortur á því)...
Var uppí skóla einum of lengi um helgina að klippa saman myndefni... Eina hvíldin var smá kría á gólfinu... Þegar ég svo loksins kom heim sólarhring seinna, þá fór ég úr skónum og það leið næstum yfir mig... Ilm höggbylgjan sem blossaði úr skónum skildi eftir varanlegar dældir á veggjunum...
Var að pæla í að fjármagna afganginn af skólanámi mínu með því að selja hæstbjóðanda á eBay skóparið sem efnavopn, en hætti við því svo svona hættulegur hlutur komist ekki í vitlausar hendur (mínar eru sérlega ekki vitlausar)...
Veit ekki hvað skal gera við þá... Hræddur um að ef ég nota lyktareyði, því hverfur góður partur af forstofunni með... Verð samt að drífa mig að finna lausn því Loftslagsnefndin í Kyoto er að vinna að reglugerð gegn sólarhrings skónotkun... og Amnesty International eru að hóta mér pýndingum sökum ómannúðlegra meðferða á herbergisfélögum...
Spakmæli dagsins:
15/02/05: Sá sem hreykir sér af viðrekstri sínum, þarf ekki að skamamst sín...
16/02/05: Aldrei er góð vindkviða í vinahópi vanvirt...
Lendi stundum í því hér að ég þarf að láta af hendi visku mína eða reynslu til þess að kenna öðrum... þetta gæti verið verklegt (t.d. hvernig skal hlaða filmu) eða huglegt (t.d. hvernig skal reikna út tímakóða)...
Nú um helgina lenti ég í að kenna eitthvað verklegt... Við vorum að taka upp lítið atriði fyrir sjónvarpsþátt okkar sem ég kalla "Survival Tips: How To Unhook A Bra"... og það var ekki að ganga neitt sérlega vel hjá leikaranum... eflaust reynslulítill... mikið bras, og með einni hendi nær ómögulegt... Varð ég því að stíga inn og sýna honum réttu handatökin... Mun þetta nýtast honum í framtíðinni til þess að forðast vandræðalegar stundir...
Svo var skipt um tökustað og eins atriði tekið upp aftur... Þá vill svo til að næsti leikari var ennþá verri en sá fyrsti í tilgreindum handatökum... Kunni ekkert... Það var að vísu vegna þess að hann er hýr og hefur því aldrei komist í tæri við svona... Þannig í annað sinn á sama degi verð ég að sýna réttu handatökinn í þessu... Þetta nýtist honum að vísu ekki eins vel í framtíðinni og fyrri gaurnum... En hver veit, kanski bjargar þetta honum seinna frá vandræðalegri stund með dragdrottingu... og þá hefur hann mér að þakka...
Það gæti verið atriði í bíómynd:
Samkynhneygður fýr í kelerí við dragdrottingu... *snap!*
Dragdrotting: "Wow, only one hand."
Hýr fýr: "Thanks. A straight guy from Iceland tought me that."

þriðjudagur, febrúar 15, 2005

Svei attan hattan... Það fór rafmagnið í gær af talsvörðum (talsverðum?) hluta bæjarins, þ.á.m. skólanum og heima hjá mér... þegar rafmagnið kom aftur á, þá steikti það eitthvað heima, þannig nú virkar interntið ekki...
Er ég því hálf lamaður fýr... Fyrir utan að geta ekki drepið tímann með váfri, þá kemst ég ekki í að blogga... Ég veit að vanalega blogga ég bara visst mikið á dag, og með þessu bloggi núna er skyldu minni fullnægt... þá er samt þessi leiðandi tilfinning yfir að ég get ekki bloggað þegar ég kem heim... Ég er sem sagt í skólanum núna að blogga, enda hef ég sett upp íslenskt lyklaborð a hverri einustu vél sem ég hef fundið hér (skil ekki hvernig aðrir íslenskir bloggarar í útlöndum gera það aldrei)... Fínnt fyrir mig, en bömmer fyrir Kanada liðið því núna geta þau aldrei spurt almennilega spurninga því "spurningarmerkis" takkinn hagar sér núna sem "þorn" ("þonn?" ("Þ"))... What's wrong with this keyboardÞ..
Að vísu eru þau sélega glöð yfir að hafa fundið í staðinn nýja leið til að láta broskall :) ulla almennilega :þ

mánudagur, febrúar 14, 2005

Frekar langt síðan að ég hef mælt speki í spakmælum mínum hér á blogginu... Dæli ég því út fimm stykki... og í tilefni dagsins, þá verða þau um sameiginlegt yrkisefni... Það er alltaf nóg úr því að spinna... Afsakið ef væmnin fer á of hátt stig... Er nefnilega að semja öll í þessum blogguðum orðum og veit ekkert hvernig þau munu enda... Ég bæra bæti úr því seinna með spakmælum um loftmyndun líkamans...
Spakmæli dagsins:
10/02/05: Sá sem sér rósina án þyrna hennar, stingur sig minnst...
11/02/05: Ást er hægt að biðja um, en ekki heimta...
12/02/05: Ástareldur sem slökknar, brennir mann mest...
13/02/05: Ást gerir maður heimskann, ástmissir enn frekar...
14/02/05: Ást er erfitt nám, og þó þú fellur þá áttu samt alltaf séns á að útskrifast... Bara ekki svindla á prófunum...
Enn önnur helgi þar sem lítið var brugðið á leik... Skólavinna í fyrirrúmi og fyrir rúminu, svo stutt var sofið... Er nú orðin all veruleg stund síðan ég vætti aðeins kverkanar... Það breytist brátt, því í kvöld er tilefni til fagnaðar... Í dag verður nefnilega stuttmydnunum sem við tókum upp fyrir jól og höfum verið að fínpússa skilað inn... Þannig það verður svona frumsýningarskrall...
Engin rauður dregill að vísu, spariföt eða glamúr... Miðað við hvað fólk er hér í síðustu mínútum að klára, þá er það heppni ef einhver kemst á annað borð í sturtu... Verður maður í staðinn að bjarga sér með því sem maður finnur hér... Kæmi mér ekki á óvart að heyra á eftir: "Er þetta jarðarberja ilmkerti í buxum þínum eða ertu bara svona glaður að sjá mig..."

föstudagur, febrúar 11, 2005

Ég hélt alltaf það væru aðeins til þrjú stig af kulda... "Kallt", "Kaldara" og "Kanada Kallt"... Ég var hinsvegar að uppgötva enn annað stig fyrir ofan þetta...
Málið er ég var kominn á "Kanada Kallt" stigið á leiðinni heim klukkan 1:00 um nótt... Gæti ekki verið kaldara... eða svo hélt ég... Ég var að labba eins og vanalega í gegnum niðdimma skóginn... og skyndilega kemur þetta þvílíka þröskur við hlið mér og ég sé hreyfingu í runnanum... Ég fékk þennan þvílíka hröll við að bregða svona... að viðbættu rann svo svakalega kallt vatn milli skins og hörunds... Samanlagt myndaði þessar aðstæður kulda tilfinningu kaldara en nokkuð annað... Mér er alveg sama hvað eðlisfræðingar halda fram, ég segi ég fór niður fyrir alkul og út hinu meginn...
Þetta tafði heimfeðr mína því ég varð að bíða þarna um stund svo skuggi minn gat afþyðið sig...
P.S. Ef maður er að "þýða" eitthvað sem er frosið, hvað er gerist þá þegar maður er að "afþýða"...? Ætti það ekki þýða (þýða/tákna pun not intended) það sama og "frysta"...?

fimmtudagur, febrúar 10, 2005

Hvað er málið... Í gær vildi svo til að ég átti í fyrsta sinn á langan tíma, ágætis frítíma aflögu, þannig ég áhvað að bjóða líkama mínum uppá smá sprikl í ræktinni... og hvernig þakkar hann fyrir sér...? Með því að dæla í mig þessu þvílíkum harðsperrum svo ég er stífari en harðar sperrur (eða harðari en stífar sperrur (sperrari en harðar stífur?))...
Í þokkabót þá skeytti hann á mig lítilli en viðkvæmnri blöðru á aðra löppina þannig ég get ekki gengið í neinum skóm nema sandölum, og það er ekki alveg veðrið til þess...
Sökum þess er nú 15 mínútna labb í skólann orðið hálf tíma haltur... og það þýðir ég verð að vakna fyrr og það þýðir minni svefn... Líkaminn er greinilega stílaður á að gera allt vont fyrir sjálfan sig... Þvílíkt vanþakklæti...

miðvikudagur, febrúar 09, 2005

Spakmæli dagsins:
09/02/05: Ekki gott að fara úr öskubusku í eldabusku, því sú fyrri verður prinsessa...
Búið að vera mjög fjölbreytilegt veður hér... Það virðist handahófskennt en svo er ekki... Það er alveg þaulskipulagt...
Það byrjaði með mikilli snjókomu í nokkra daga svo allt var í djúpri fönn... Svo rigndi í tvo daga til þess að bræða lang mest af snjónum og skilja eftir djúpa polla út um allt... Loks í dag kom frost á hárréttu hitatigi (útskýri eftir smá) og svo snjóaði aftur vel svo allt er aftur falið undir fönn...
Ástæðan af hverju ég segi á "hárréttu hitastigi" er vegna þess að djúpu pollarnir sem voru búnir að myndast frosnuðu akkúrat nóg til þess að hægt var að labba á þeim, en voru svo passkega ófrosnir að þeir gæfu undan þegar maður flýgur svo á hausinn því maður sá ekki klakann sökum nýju snjókomunar...
Eins og ég sagði... Mjög skipulagt... Hún er slungin móðir náttúra...
Jæja, farinn að skipta yfir í þurr föt...
Farinn tiltölulega snemma í bólið í nótt (miðað við vanalega)... Svaf nefnilega ekki sérlega vel fyrrinótt... Málið er að það var bévítans reikskynjari að áreita mig (andlega (ekki líkamlega))... Reikskynjarinn var nefnilega að verða batteríislaus, þannig hann pípti á nokkra mínútna fresti hátíðni pípi sem hljómaði eins og engispretta með gjallarhorn og magnara...
Þetta var samt ekki reglulegt píp því það er hægt að venjast því... Þetta píp var alveg sérlega hannað af vísindarmönnum, verkfræðingum og vitleysingum til þess að pípa akkúrat á þeirri sekúndu sem maður er alveg að festa svefn... Þannig ég lá þryettur í rúminu, reynandi að sofna... er að fljóta inní draumaheiminn og þá *PÍP!*... og sofna meira og *PÍP*...!
Þessir reikskynjarar eru alveg farnir yfir strikið... Fyrst trufla þeir mig við hverja einustu eldamennsku tilraun... og núna líka lúllutíma minn...
Hvað haldiði að maður geri...? Á ég að fara fram, slökkva á skynjaranum og enda þjáningarnar á skammri stund...? eða á ég að liggja áfram uppí rúmi í þrjóskukeppni i við huglausann hlut sem sýnir enga vægð...?
Ef þið þekkið mig þá vitiði auðvita hvað ég valdi... Fer ekki að gefast upp fyrir einhverju plastdrasli... Lét meira segja skeppnuna afskiptalausa í gegnum allan morguninn og daginn í dag... Þetta píp mun ekki buga mig... Endaði þetta náttúrulega á að herbergisfélagi minn (sem hlýtur að sofa með eyrnatappa (eða vera á sterkum svefnlyfjum)) skipi um batterí þegar hann kom heim úr vinnunni...
Raggi 1 - Ólífrænn hlutur 0
Fylgist með næstu þegar Raggi keppir við ónýtan (og þrjóskann) dósaopnara...

þriðjudagur, febrúar 08, 2005

Spakmæli dagsins:
05/02/05: Tímaþjófur skal hugsa um stundarsakir...
06/02/05: Sá sem vakir á næturnar getur samt dagdreymt...

Hátíðarspakmæli í tilefni daganna:
07/02/05: Haltu um ástina eins og þú heldur um bollu. Ekki of fást, því þá fer fyllingin úr henni...
08/02/05: Ef þú villt mergsjúga lífð, þá verðuru fyrst að njóta kjötsins utan um það...
Ye minn eini... Er strax komin bollu/sprengju/öskudags tíð...? Hver stjórnar eiginlega dagatalinu...? Var bara að sjá það í tölvupósti sem ég var að fá... Ég sem var svo algjörlega búinn að lofa mér í fyrra að í ár myndi ég svo þokkalega baka bollur... Sveiattan... Ætla ekki að leggja í það að fara í bakarí og spyrja um "Water-dough-balls", sérstaklega degi of seint... How embarresing is that...
Svo missi ég náttúrulega af saltkjötsáti... léttir fyrir margar kindur (þó að vísu er búið að slátra þeim)... Spurning bara hvort ég bæti það upp með því að háma í mig einhverju öðru söltu í kvöld... Erfitt að finna lamb, en ég hlýt að geta hrist eitthvað fram úr erminni... Það er til hér eitt sem kallast Montreal Smoked meat og er það skuggalega líkt... Ef mér tækist að kenna nautinu að jarma, þá væri það komið... Eða ég ég labba um sveitirnar kallandi "kibba kibb" með saltstauk í einni og gaffal í hinni og ræðst á fyrstu skepnuna sem svarar... Ohhhh, komin með garnagaul...
Löng vinnuhelgi búin... Stíg vaxandi er leið á hana... Var að vesenast frá 10 um sunnudags morgun langt fram á dag og í gegnum nóttina... Byrjaði á að ganga um með hlussu tökuvél (hver vissi að blý er uppistaðan í þeim) um hverfið og skólann að mynda ýmislegt fyrir sjónvarpsverið... Svo var vinna í sjónvarpsverinu sjálfu... Svo varð ég að drösla vélinni frekar um á milli staða (allt fótgangandi (fótdragandi))... Loks endaði ég með því að klippa saman myndefni inní klippiverunu í skólanum, frá miðnætti til 7:30, en þá varð ég að hlaupa heim til þess að fá far í skólann... Ég veit það hljómar silly fyrst ég var í skólanum, en það var drasl heima sem ég vildi láta skutla... Hélt ég svo áfram að klippa og kláraði það klukkan 10:30 um morgun, hálftíma áður en ég átti að skila verkefninu... Þá var ekkert eftir nema að sitja í gegnum heilann kennsludag þar sem var erfiðara að halda uppi augnlokunum heldur en tökuvélinni frá deginum áður...
Needless to say, þá svaf ég í gegnum kvöldið, mun eflaust ekki getað sofnað í nótt og vera svo dauðþreyttur aftur á morgun... Ahhh... frískandi að vera í skóla...

mánudagur, febrúar 07, 2005

Þá er ég loksins kominn með farsíma minn í gagnið aftur úti... Ég nefnilega týndi kanadíska SIM kortinu heima og hef ekkert verið að fá mér nýtt... Það er hinsvegar alveg lamandi að vera farsímalaus, sérstaklega þegar öll verkefni þurfa stanslaus tjáskipti einstaklinga... Furðulegt að ég skuli hafa komist svona lengi af... án farsíma heima finnst mér oft eins og vanti á mig útlim...
Engu að síður er viss værð að hafa engan síma... Drungaleg þögn sem umlykur mann... en nú er friðhelgi einkalífsins rofin á ný þannig það er ekkert til fyrirstaðar að birta aftur númerið mitt hér ef ske kynni að fólk við eiga við mig orð (eða SMS)...
Númerið mitt er +1-905-617-4878...
P.S. Þetta er ekki stærðfræðidæmi (einn mínus níuhundruð og fimm mínus...)... Svarið er beint fyrir framan ykkur...
Næsta skref í að koma handriti mínu á markaðinn er komið í gang... Það er til sérstök snilldar síða ætluð handritshöfundum, umboðsmönnum, leikstjórum og framleiðendum... Ætla ekkert að setja hlekk á hana, því það er lítið sem ekkert sem maður getur gert á henni án þess að hafa notendanafn og lykilorð... og til þess að fá notendanafn og lykilorð, þá þurfiði að vera eitt af ofantöldu (ef svo er spjallið meira við mig)...
Allavega... Þessi síða er tvískipt... Eitt er fyrir handritshugmyndir... Hver sem er getur sent in (skrásett) handrit á þessa síðu... og það kostar 40 dollara... Þú velur hvaða flokk það fer í (Comedy er mitt) og svo hakiði við alls konar auka upplýsingar um myndina (buddy film, romantic comedy o.s.frv.)... Svo er ótal aðrar upplýsingar eins og staðsetning, tímabil, aldurshópur og áfram og áfram og áfram... Þetta er allt listað við handitið og það verður þarna í sex mánuði...
Hin hlutinn er fyrir hitt fólkið sem er að leyta að handriti... Það er frítt... en til þess að fá notendanafn og lyilorð, þá þarf einstaklinguninn að vera löggildur framleiðandi, umboðsmaður eða leikstjóri... Þvílíkt skráningarferli til þess að tryggja að allt sé með feldu og það er verulegt eftirlit að enginn óprúttinn kemst inn til þess að stela hugmyndum...
Það er tonn af skráðum háttsettum kauðum... Svo gera þeir leit að handritum... Í hvert sinn sem einhver gerir leit að gamanmynd (eða buddy film (eða romantic (ekki á milli "buddy" samt))), þá birtist mín hugmynd... Þeir geta valið hana og skoðað það sem þeir vilja... Fyrst byrja þeir á "logline" sem er myndin lýst í einni setningu... Ég sé lista yfir hvern einn og einasta sem skoðar... Ef þeir fíla logline, þá velja þeir "synopsis" sem er eins blaðsíðu yfirlit... Ég fæ tölvupóst ef einhver gerir það... Svo geta þeir tekið handritið og þá fæ ég aftur tölvupóst með sambandsupplýsingar og mér er frjálst að hafa samband við þá...
Allt þetta fyrir aðeins 40 dollara... Ímyndið ef ég myndi senda í pósti bréf eftir bréf með handriti eftir handriti.. Það yrði enn dýrara... fyrir utan að þegar ég svo loksins kæmist í gegn, þá væri samtíma kvikmynd mín orðin að tímabilaverki...
Þannig núna er öngullinn kominn út í hafið... Beitan á endanum... Nú er bara að vona eftir að stór fiskur gleypi við þessu... Ég læt ykkur vita hvernig veðin verður... og engar flúgandi fiskisögur þarna...

föstudagur, febrúar 04, 2005

Spakmæli dagsins:
04/02/05: Hugurinn er leir sem þú mótar framtíðina með. Hjartað er hitinn sem herðir hann...
Búinn að setja öryggið komið á orðin... Fór á "Writers Guild of America" og skrásetti handrit mitt sem ég kláraði um jólinn... Kostaði bara 20$ fyrir 5 ára ábyrgð... Núna get ég brasast með að senda það á milli aðilla út um alla Ameríkuna öruggari um að engin steli því...
Ætla að vinna í því um helgina að finna besta staðinn til þess að byrja, og æða svo að stað... Vitleysa að láta þetta safna ryki þegar svo mikil orka fór í að klára það sem fyrst (fyrir utan þessi 7-8 ár sem liðu frá því ég fyrst fékk hugmyndina)...
Þrátt fyrir að hugmyndin sé steluheld þá mun ég samt ekki tala um innihaldið hér... Þið verið bara að finna útprentað eintak á flakki á Íslandi... en það er sjaldséð fyrst ég dulbjó það sem hvítann hrafn...
Nú er bara að vona mér gangi vel að selja það... Heppnis og velgengnis óskir mjög vel þegnar á þessu tímabili...
Var að brasa í eldhúsinu í kvöld við næringarsmíðar... Yrti aðeins á einn herbergisfélaga minn inná milli þegar hann átti leið hjá... Skyndilega sendi heili minn mér svona skilaboð um að kanski væri ekki allt með feldu... Eitthvað í undirmeðvitundi var að hóa í mig... Ég held áfram að elda og yrði aftur á herbergisfélagann... Þá kom aftur þessi tilfinning... Eitthvað er skrítið hér... Þá loksins fattaði ég það... Hann var kominn með skegg...! Ég sé hann daglega og aldrei er hann með skegg... Hvernig fór hann að þessu... Hljóta að vera mjög sterkir sterar... Ég reyni að pæla sem minnst í þessu...
Ég held áfram iðju minni og aftur seinna kemur kauði inn í eldhúsið... Alveg ný rakaður og fínn... Allt orðið venjulegt aftur... Flott segir heili minn, og gleymir öllu ruglinu...
Ég klára að elda, skelli pastaréttinum (þið voruð forvitin um matreiðsluna (ég veit það)) á disk og labba svo inní stofu... Þá sé ég að herbergisfélaginn er að horfa á sjónvarpið með einhverjum kauða... Ég spyr hvað þeir séu að horfa á... Herbergisfélaginn alskeggjaður lítur við og herbergisfélaginn nýrakaður gerir það líka... Þá á hann víst tvíbura bróðir... og þetta er svona svakalega eineggja að ég var hissa að þeir væru ekki fastir saman á tímabili...
Spes að fatta það svona...

miðvikudagur, febrúar 02, 2005

Spakmæli dagsins:
03/02/05: Í spili lífsins er ekki gott að trompast. Spilaðu bara Grand...
Jæja, kominn með flugmiða til Danmerkur fyrir Hróarskeldu í sumar... Fyrst ég vann ekki flugmiða, þá seldi ég Hjalta félaga mínum einn af miðum mínum inn á hátíðina og notaði það sem innborgun á flugmiðann þannig það var ódýrara...
Kíkti náttúrulega á bæði Flugleiði og Iceland Express... endaði með að kaupa miða hjá Flugleiðum því það var á betri tíma en var jafn dýrt... Fæ samt sektarkennd því ég vill styrkja litla flugfélagið því þeir eru að gera svo ofsalega góða hluti og þeir þurfa okkar stuðning... Er bara með þeim í anda...
Allavega, þá fer ég út laugardaginn 25. júní klukkan 07:45 og kem svo heim þriðjudaginn 5. júlí með 19:45 vélinni... Nú fyrst þið vitið dagsetninguna þá endilega bókið á sama tíma ef þið viljið ferðast með mér... Svo ef þið eruð sætar skvísur, þá skal ég segja ykkur sætisnúmerin mín báðar leiðinar svo þið getið pantað sæti við hliðina á mér *blikk**blikk*... Tími til kominn að ég fæ almennilegan sessunaut, sem er bókstaflega ekki sessu"naut"...
Je minn eini... Var að vinna í í gær í handritsgerð með öðrum gaur fyrir verkefni... Ég virðist vera með öðruvísi stíl miðað við fólk hér... Ekki svona svart/hvítar andstæður heldur meira svona svart/köflótt... Ég lennti svo í að vinna með manni sem var svona grár og líflaus í sínum stíl... Það var eins og að reyna hanna rússíbana með gauri sem kann bara að gera beinar línur og allar jafn langar... Blehhhh...
Við byrjum að pára verkefni... og ekkert gengur... Þessi þvílíka lífleysa var í öllu sem kom frá honum að hitastigið kólnaði í kringum okkur... Eins mikið og ég reyndi að blása lífi í það sem við vorum að gera þá var það samt svo andvana að ég vildi helst grafa það sex fet undir jörð og bæta við leggstein: "Hér hvílir dautt handrit."...
Ég ákvað að eina leiðin til þess að sleppa frá þessu sjálfur lifandi væri bara að drífa þetta af... Ég pikkaði eitthvað sorp á lyklaborðinu á fullu uns réttri lengd var náð fyrir verkefnið... Þetta var bara blaðsíðu úrdráttur... Ég vistaði skjalaið og sagði líksmjyrjaranum að ég myndi aðeins fiffa það til og senda svo afrit til hans...
Ég fer heim, rétt fiffa það (eins og ég sagði (engin lygari sko)) og sendi honum það og hann var ánægður... Svo vinn ég hörðum höndum um nóttina við að búa til handrit úr sömu forsendum og við höfðum og full kláraði allt verkefnið... 17 bls. í heildina... Mæti svo snemma daginn eftir og skila því inn, langt á undan tilsettri dagsetningu...
Lét svo gaurinn fá afrit svo hann sá hvað "við" vorum að gera... Ekki gat hann andmælt...
Svona á maður að leysa vesen með böggandi námsfélaga í hópverkefnum... Gerir ekkert nema að draga okkur upp í einkunn... Synd bara hvað svona vitleysingar komast langt í lífinu á vinnubrögðum annara... En einhverstaðar verða vitleysingar að vera...

þriðjudagur, febrúar 01, 2005

Spakmæli dagsins:
02/02/05: Seint mun syfjaður sigra...
Þvílíkt bras að bóka einn flugmiða... Er að vesenast með flug til Danmerkur fyrir Hróarskeldu... Þarf að punga út fyrir því sjálfur því ótrúlegt en satt, þá fylgdi ekki með flug þegar ég vann tvo miða á Hróarskeldu út af "Bestu Sögunni" í Hróarskeldusögusamkeppninni (ég virðist seint hætta að minnast á þetta)...
Bévítans Macintosh vélin sem ég er með er ekki alveg að fíla innslættina sem ég set í reitina... Búinn að prófa aftur og aftur á milli þrjá váfrara og ekkert gengur... Fór þá til herbergisfélaga míns sem er með PC, prófaði þar tvo váfrara nokkru sinnum og báðir hrundu... Loks fór ég til annars herbergisfélaga míns, reyndi þar nokkru sinnum en aldrei gékk neitt...
Verð ég að reyna aftur á morgun bara upp í skóla svo ég get full klárað málið... Ætli ég sé samt ekki kominn með bókaða allavega 37 farmiða út... Ætti að gera góða hluti fyrir flugpunktanna sem ég safna...
Spakmæli dagsins:
01/02/05: Það er of seint í hugmynd gripið, þegar allt er komið á markaðinn...
Orð af sönnu eftir uppgötvun mína (sjá fyrra bloggið)...
Gahhhhh...!!! Var að fara í gegnum litla vasabók frá 2001 sem ég hef fyllt með ýmsum hugmyndum, hugsunum og fleira... Á einni síðu skrifa ég:
"Hugmynd að handriti: Ofurhetjur setjast í helgan stein, giftast/eignast börn"...
Man svoooo eftir að hafa skrifað þetta... Sá fyrir mér hetjuna komna úr formi, reyna lifa venjulegu lífi, blah blah blah...
Getur nú einhver sagt mér hvaða mynd þetta er...?
Hér eru vísbendingar:
1. Hún var fimmtu tekjuhæsta myndin 2004 í U.S.A. þó svo hún opnaði ekki fyrr en í Nóvember...
2. Hún er þrítugasta tekjuhæsta mynd frá upphafi (í U.S.A.)...
3. Hún er tilnefnd til fjagrar Óskarsverðlauna tilnefninga þ.á.m. "Besta handrit"...
Enn og aftur sé ég hugmynd sem ég hef átt birtast annarstaðar... Ég þarf að vinna betur í að koma hugmyndum frá mér um leið og ég fæ þær í staðin fyrir að troða þeim í litla stílabók sem ég svo týni í nokkur ár...
Ef ég ætti krónu fyrir hversu oft ég haft tækifæri til þess að skrifa þetta handrit, þá ætti ég 258.011.487 dollara (og vaxandi)... fyrir utan allar tilheyrandi vörur sem hala inn örugglega nokkur gazilljón...!
Ég endurtek: "Gahhhhh...!"

This page is powered by Blogger. Isn't yours?