Raggi í Canada

Spakmæli dagsins:
29/04/05: Sá sem þráir heiminn endar samt með heimþrá...

Síðasta bloggið mitt í Kanada að sinni... Er að koma heim...
Flýg af stað um hádegi á sunnudag og kem heim á mánudags morgni...
Þétt dagskrá þangað til... Pakkað og tekið til í allan dag... svo The M.A. Awards... Djamm eftirá... Laugardagur meira pakkað og hlutum komið í geymslu til Jonathan herbergisfélaga frá í fyrra... og svo rólegt kvöld... ... kanski...
Minni aftur á slóðina fyrir The M.A. Awards ef þið viljið sjá þetta beint á netinu á miðnætti...
Annars bið ég yður góðra helgi og sjáumst svo á fósturjörðinni...
Skál...!

Klukkan er 5:20 um morgun og ég get ekki sofið...
Ég var vakandi allar nætur síðustu tvær vikur og auðvita dauðuppgefinn i gær sökum gífurlegra vinnu... en klukkan 15:00 í gær var allt búið... og náttúrulega gerði ég það sem allir myndur gera... Ég fékk mér bjór...
Jamm, hitti Jonathan herbergisfélaga minn og við slökuðum á heima yfir nokkrum öllurum meðan ég græjaði hluti fyrir heimferðina... Fannst nefnilega vissara að sökum vökunnar að vera vakandi fram að kvöldi svo ég gæti átt langann svefn og fram eftir morgni til að ná að snúa við sólarhringnum og endurhlaða mig...
Endaði með að sofna ekki fyrr en 22:30... Slökknaði þá á mér eins og kerti í vindgöngum...
Af einhverjum ástæðum vaknaði ég svo klukkan 5:00 í morgun, endurnærður og get ómögulega sofnað aftur...
Verð samt að græja það því það er laaaaangt kvöld frameftir... Loksins verður sýnt öll mín erfiði... og eftir það er fagnað og er það síðasta djammið mitt hér áður en ég kem til Íslands...
Var fyrst ekkert spentur því ég er búinn að sjá þetta allt skrilljón sinnum meðan vann að þessu svoooo lengi... Áttaði mig svo á því að það er ekki mest gaman fyrir mig að horfa á það, heldur er mesta ánægjan fyrir mig að sjá viðbrögð fólksins á þessu... Mér fannst eins og ég var bara að gera tæknibrellurnar því þær voru svo rosa mikil vinna, og gleymdi þá algjörlega að ég leikstýrði myndbrotunum og skrifaði hvert eitt og einasta mælta og sem verður á sviðinu í kvöld (mínus verðlaunaþakkirnar)... Jamm, meira að segja týpísku "verðlauna rabbið" sem kynnar segja fyrir afhendingar er eftir mig...
Þannig það verðu gaman að sjá hvernig fólk tiekur þessu... 500 manns í salnum að fylgjast með og svo bein útsending á netinu...
Kíkið á þessa slóð til þess að fylgjast með...
Þetta byrjar að vísu ekki fyrr en á miðnætti á íslenskum tíma, en ef þið hafið ekkert betra við föstudagskvöld ykkar að gera, eða eruð í tæri við tölvu á þessum tíma, þá endilega kíkjið á þetta...
The M.A. Awards...

Spakmæli dagsins:
28/04/05: Maður uppsker það sem maður sáir, svo niðursker maður það sem maður týmir í sallad...

Í byrjun vikunar var ljóst að það var of mikið af tæknibrellu efni fyrir einn mann (mig) að klára... Á þriðjudag var því leitað til fyrri nema sem er þessi þvílíki brellu gaur... Hann er stjórnandi í stærðsta eftirvinnu fyrirtæki Toronto (annast um 70% af allri eftirvinnslu nágrenisins)...
Hann kemur inn og sér efnið sem við erum með... Þetta er allt "bluescreen" efni... Þannig ég hef verið að hreinsa út bláa eða græna bakgrunni og setja nýja í staðinn... Málið er að það eru all svakalega erfiðar aðstæður í mörgum myndbrotanna og var mér ógerlegt að ná að hreinsa þau...
Kemur þá ofurbrellu kauði og segist mun taka erfiðu skotinn... Sum skotin var ég búinn að eyða 12-15 tímum í án þess að ná almennilegum árangri... Við skiptum efninu í tvennt, ég vinn í mín léttari í skólanum en hann fer með hitt flókna efnið í milljón dollara vél fyrirtæki síns og ætlar að græja þetta þar fyrir mig...
Þetta var þessi þvílíkur lúxus, því ég kláraði mitt efni um nóttina, þannig ég veit að ég var loksins búinn fyrir fullt og allt fyrst kauði hljóp undir bagga hjá mér...
Í gærmorgun skilaði ég sæll inn mínu efni og fæ þá símtal frá kauða... Hann segir að efnið er allt of flókið... Hann gæti þannig séð gert þetta en það tæki of langan tíma og mundi aldrei vera tilbúið fyrir helgina... Þannig hann verður að draga tilbaka tilboð sitt án þess að hafa gert neitt...
Þetta er eins og ef einhver ætlar að gera við björgunarbáta þína, en skilar þeim svo tilbaka ónýtum þegar skipið er að sökkva...
Hvað gera bændur þá...? Það hjálpar aldrei að fara í eitthvað stress eða vitleysu... Það dugar heldur ekkert að vera svartsýnn eða neikvæður...
Ég þakkaði honum pennt fyrir að reyna og sagðist bara muna klára þetta sjálfur...
Ég fékk mér smá næringu... tyllti mér rólegur inní tölvustofuna... og brasaði í einu af erfiðuðu skotunum...
Eftir tvær mínútur fann ég algjörlega nýja aðferð með forritinu sem virkaði svona svakalega... Allt leit vel út á mettíma... Samt viss hreinsun eftir... Ég æði út og læt smala til mín nokkrum fyrsta árs nemendum og kem þeim bak við tölvur... Ég geri flóknu hlutina og læt þá svo vinna í léttum hreinsunum eftir mig... Get unnið svona í mörgum skotum í einu...
18 tímum seinna... Klukkan er 10:30 um morgun og ég er að horfa á tölvuna keyra út síðasta skotið... Allra allra síðasta skotið... Hver þarf einhvern ofurbrellugaur...? Raggi reddar...!
Ég fæ þá frí í dag eftir allt saman...
Á ég samt að þora að yfirgefa skólann...? Kannski er vissara að flýja meðan ég hef tækifæri...

Mikið að gera í dag sem er ekki skóla tengt... Standard hlutir eins og að klippa mig, raka mig, pakka, afrita skjöl, koma í geymslu og fleira... Svo eru leiðindar hlutir eins og að þvo föt, hreinsa herbergið og svoleiðis...
Ég skal hinsvegar gera hvað sem er með bros á vör, svo lengi sem það er ekki skólatengt...
Ég tók saman atburði síðustu tveggja vikna... Þetta er frá mánudegi í síðustu viku klukkan 10:00 um morgun til fimmtudags í dag til 10:00 um morgun...
Af þessum tíu dögum þá:
Vann 184 klst.... eða að meðaltali 18.4 klst á dag...
Ég kláraði 37 skot af 47 (78,7%), hin tíu voru dreyfð á sjö manns...
Eyddi að meðaltali næstum fimm tímum á hvert skot...
Ég sá ekki rúmmið mitt ekki í sex nætur...
Kom ekki heim þrjá daga...
Að frátöldum einum degi sem ég svaf 17 tíma sökum veikinda, þá voru 24 stundir af svefni á 9 daga, eða að meðaltali 2 tímar 40 mín á dag/nótt (whenever)... Vanalega sofið í/á stólum...
Ég byrjaði fyrstu vikuna með hita, hausverk og hálsbólgu...
Ég endaði fyrstu vikuna með augnsjúkdóm...
Ef þetta myndi ekki líta vel út á starfsferilskrá... Hver myndi ekki vilja ráða mig (fyrir utan dýnuprófunarverkstæði)...?

Spakmæli dagsins:
27/04/05: Margar hendur rugla meira erfitt verk...

Fólki hér er svo svakalega annt um vellíðun mína... Alltaf heimtandi að ég fari nú að leggja mig... eitthvað sem ég lofa að gera ef ég finn eyðu í dagskrá minni...
Í dag um hádegi var einmitt passlegt svona tímabil... Ég sagðist ætla að leggja mig í einhverri skólastofunni því það tæki of langan tíma frá mér að labba heim og tilbaka... Aðalkennarinn lét mig þá fá lykilkort að einu tómu herbergi á heimavistinni til að ég gæti nú fengið rúm... Ég þáði það og rölti þangað til hvílu...
Ég kem inní herbergið og sé annað svefnherbergið er tómt en hitt er greinilega búið í... Ég fer í tóma herbergið vel þreyttur eftir meira en sólarhrings vökutörn og leggst í rúmið... Um leið og ég loka augunum þá kemur hljóðsprenging frá næsta herbergi nema mun lengri... Það var þessi þvílíka Heavy Metal tónlist í gangi eins og manneskjan hefði verið alin upp á heyraleysingarheimili...
Ég setti bara upp iPod og lét ljúfar ballöður svæfa mig í gegnum tónskjálfann...
Ég er sofandi rétt undir klukkustund dþegar ég rumska og lít upp... Það stendur yfir mér stór og stæðilegur gaur alvarlegur á svip... Eins og dyravörður nema meira kassalaga... Hann spyr hver ég sé, hvað ég sé að gera hér, segir ég á ekkert að vera þarna og var að reka mig út...
Ég nývaknaður frá klukkurstundar blundi eftir sólarhrings vöku var all sérlega lengi að gangsetja gráu sellunar... Loksins náði égáttum og útskýrði fyrir honum að mér var boðið þetta herbergi...
Þá vill svo til að í næsta herbergi var dama... og hún var að taka til og svoleiðis þegar henni er litið í herbergið og sér þar ókunnugann mann rænulausann í rúminu... All svakalega brá henni... Það átti að búa þarna lítil kóreysk stelpa... eitthvað sem ég var ekki...
Þetta var leiðrétt en ég varð samt að yfirgefa herbergið... Var því klippt skyndilega á eina blund dagsins, sem var hvort sem er mjög tæpur sökum víbringar í höggbylgjum frá rokkinu...
Þetta var samt besti blundurinn sem ég hef fengið í vikunni...

Það er nú búið að minnka vinnuálagið á mér... Ekki að það var eitthvað "álag" fyrir mig, heldur öðrum fannst það... Það er fínnt því núna ætti mér að gefast tími til að pakka fyrir heimferðina...
Það var sem sagt tekið af mér eitt starf því ég er með nokkur önnur... Við erum bara viss mörg í áfanganum og vinna flestir tvö minni störf eða eitt stórt... Ég leikstýrði leikna hlutanum og var það meira en nóg... Að vísu skrifaði ég líka allt handritið og var það í raun nóg... Ég samt áhvað að aðstoða til með tæknibrellunar í eftirvinnslu sökum þekkingu minnar á efninu þannig ég fékk annað minni starf þar... Það kunni samt enginn á hvað var að gerast hér, þannig ég var settur sem Special Effects Coordinator (tók starfið af öðrum (ætlaði ekki að gera það samt)) sem er mun flottari titill... Það starf var í raun meira en nóg... Ég var svo á milli að fylgjast með klippurunum til að aðstoða þá með hvaða skot væri hvar... Svo vill til að það varð meira vesenið í kringum klipparana (eins og ég hef áður minnst á) þannig ég var settur yfir þá alla líka... Titlaður núna Post Production Supervisor eftir að hafa tekið það starf að öðrum...
Fyrir þá sem eru ekki að telja, þá eru þetta sem sagt fjögur stór störf og eitt minni starf...
Til viðbótar, þá í upphafi setti ég mig sem tökumann á sýningardeginum sjálfum svo ég hefði eitthvað að gera þá... Núna hinsvegar var ég spurður hvort ég vildi það starf áfram eður ei, fyrst ég hef frekar mörgum öðrum hnöppum að hneppa... Ég hógværlega sagði ég þyrfti ekki endilega að vera tökumaður... og í staðinn fæ ég að slaka á lokadeginum og njóta sýningarnar eins og alvöru gestur... sá eini í hópnum...
Viðeigandi svo að gaur, sem ég hirti af starfið, var settur sem tökumaður í stað mín svo ég gæti fengið frí...

Spakmæli dagsins:
26/04/05: Vandræði eru til þess að leysa en ekki sitja á...

Ég fékk "Pink Eye" um helgina... Ekki rugla þessu saman við "Pink iPod" sem ég hef verið með síðustu vikur... Þetta er augnsjúkdómur og kaldhæðnislegt hvað hann er mikill orðaleikur á spilarann...
"Anything that can go wrong, will go wrong" er frægur frasi nefndur "Murphy's Law"... Það er fólk samt að deila um hvort sé ekki vissara að bæta við framhaldinu "Especially if Raggi isn't there"...
Það er satt... Hlutir bara virðast ganga betur þegar ég er á svæðinu... Algjört lukkudýr í einu og öllu... En því ver og miður skall óheppni all svakalega á mér, og dóminó áhrifin voru til staðar...
Til að byrja með erum við þvílíkt eftir á í að reyna koma frá okkur efni... Það eru fimm klipparar að reyna skila frá sér átta myndbrotum, en aðeins einn tæknibrellukall sem tekur öll myndbrotin og lagfærir þau þannig það myndast verulegur flöskuháls í vinnslunni... Merkilegt nokk er að flöskuhálsinn er ekki hjá eina tæknibrellugaurnum (Raggi *klapp**klapp*), heldur hjá þessu fimm fólki á undan honum...
En á föstudag "átti" hann að leysast... Set "átti" í gæsalappir, því annars hefði ég enga sögu...
Á föstudag voru loka atriðin þrjú klippt og tilbúin (tveimur vikum of seint)... Það eina sem átti eftir að gera var að taka uppí tölvuna sama efni í bestu gæðum fyrir tæknibrellur... Ekki flókið en ég ákvað þrátt fyrir tveggja daga vökutörn að bíða í skólanum meðan það gerðist því hlutir hafa tilhneigingu () til þess að fara í handaskol ef ég er ekki á staðnum...Eftir að hafa dottað í hálftíma á tveimur stólum er ég labbandu um á hádegi mjög sjúskaður... Einn kennarinn sér mig og segir ég sé full rauðeygður og ég ætti að kíkja til hjúkkunar... Ég segi það sé óþarfi því rauðu augun eru sökum langra vöku og að góna of mikið á tölvuskjá í heila viku... Hún heimtar samt að ég fari og ég geri það...
Ég fer til hjúkkunar... og hvað haldiði... Ég er kominn með augnsjúkdóm...! Ég þarf að fara rakleiðis til læknis og fá lyf við þessu... Ég helt að þetta væri aldeilis leið fyrir líkaminn að segja mér að slaka á, en þá fæ ég að heyra að þetta er sökum smitunar en ekki ofreynslu... Spælandi, því ég hefði getað unnið meira... Að vísu smitast þetta sökum þess að ég nef snert eitthvað smitað og nuddað augun og langar vökur láta mann nudda augun mun meira...
Ég má ekki vera lengur í skólanum sökum smithættu þannig ég kveð og segist muna koma aftur á laugardegi til þess að ná í efnið sem klipparanir voru að græja fyrir mig...
Ég fer til læknis, svo heim og sef í 17 tíma, vaknandi aðeins til þess að setja í mig augndropa... Næsta dag er ég fínn og kem mér í skólann um kvöldið til þess að halda áfram þar sem frá var horfið...
Þegar ég kem að vélinni þar sem allt átti að bíða mín, þá er þar miði... "Vélin full og við gátum ekkert gert"... Ég er ekki fyrr farinn fyrr en eitthvað klikkar og allir fara líka án þess að reyna laga vesenið...
Ég vinn alla nóttina í öðrum efnum fram undir morgun (8), legg mig og kem svo í skólann um hádegi til að hitta klipparana... Þeir sýna mér AVID klippivélina og segja hún sé full... Ég skoða hana og sé það er nóg af plássi... Þau segja "We know Avid and it's Smart. It knows when it is full"... Ég í fyrsta sinn hreyti fram móðun beint í opið geðið á manneskju... "I know you, and you're not Smart. It's not full."
Ég breyti einu smávægilegu og skyndilega er allt komið í fínan gír...
Sjálfumglaða glottið mitt sagði meira en "I told you so"... En nú fóru tveir dagar í rassgat fyrir vandræði sem voru ekki einu sinni vandræði... Mynduðust þegar ég fór og löguðust þegar ég kom...
Lögmálið stendur... Og síðan þá hef ég ekki þorað að fara úr skólanum... og það hef ég ekki gert...

Enn önnur vinnu nótt... Búinn að leggja mun meiri vinnu í lokaverkefnið en nokkur annar... Það er samt ekki endilega magnið heldur gæðin, og þarf er af engu að kvarta heldur...
Enda er maður all þokkalega kominn í góðu bækurnar hér í sjónvarpsverinnu... Ekki það að maður hafi ekki verið í góðu bókunum fyrir þetta, heldur er búið að bæta við sérstökum kafla eða viðauka fyrir mig... Kennarar heila manni með faðmalagi og kaupa handa manni i morgunmat... Þetta er ekki svona "Gaman að sjá þig" faðmlag, heldur meira svona "Hvað myndum við gera án þín?"...
Það er ekki mikið meira eftir af þessu... Örfáir dagar og þá get ég hvíllt mig all svakalega... Á föstudaginn verður þetta allt sett saman og getur fólk sem vill horft á þetta á netinu...
Kíkið á þessa slóð á föstudaginn og sjáið það sem ég hef verið að gera...
Engar áhyggjur ef þið týnið slóðinni... Ég mun minna ykkur á hana daglega...

Spakmæli dagsins:
23/04/05: Betra er kúkur á blaði en tveir í baði...
24/04/05: Góður óður til bróður bræðir bræði bræðra...
25/04/05: Ef augun eru gluggin inní sálina, þá skiptir ekki máli hvernig gardínurnar eru á litinn...

Ég ætla nú að pára fyrir ykkur atriði sem passar í sálfræði þriller... Þetta kom fyrir mig og eru hér engar ýkjur...

Það er nið dimm nótt og rigning...
Einmanna og þreyttur kvikmyndagerðarmaður situr dottandi í tölvuveri við tölvu eftir 40 stunda vinnutörn... Hann nær búinn að fullklára allt með því að vinna á 20 tölvum í einu og er á lokasprettinum þannig hann leyfir sér smá stund til þess að láta líða úr sér...
Skyndilega ómar líflaus og bergmálandi kvennmannsrödd yfir alla stofuna... "5 Minutes Remaining"... Drengurinn hrekkur upp mðe hroll og lítur í kringum sig en sér engan... Eitthvað er ímyndunaraflið að hlaupa með hann í gönur... Hann hallar sér aftur í sætur til að fá sér aðeins meiri slökun...
Aftur hljómar líflaus bergmálandi kvennmanns rödd... "4 Minutes Remaining"... Drengur inn hrekkur aftur upp en sér ekkert... Hann starir á vél sína og sér þar skilaboð á tölvunni... "In four minutes all information on the master drive will be erased and the computer reset. Please backup your data."... Hann reynir að loka glugganum en þá kemur þessi kvennmannsrödd með meiri ákafa... "Three Minutes Remaining" og gluggi sem segir aðeins þrjár mínútur eftir... Hann lokar þeim glugga og þá í mjög hárri rödd segir vélin: "Two Minutes Remaining!"... Hann reynir að stoppa þetta með tökkum á lyklaborðinu en vélin öskrar á hann... "ONE MINUTE REMAINING!" samstundis...
Drengurinn rýkur í tösku sína og nær í harðan disk sem hann svo tengir... Diskurinn birtist og drengurinn byrjar að afrita skjölin sín en þau eru svo stór að það tekur langan tima... Hann bíður og vonar að það gerist hraðar en talvan... Svo virðist sem það mun takast... Drengurinn varpar öndinni yfir að hafa bjargað því sem hann var búinn að vinna svo lengi að...
"Three minutes remaining" bergmálar yfir alla stofuna... Drengurinn skoðar næstu tölvu... Sér til skelfingar eru sömu skilaboð þar... og á næstu tölvu... og á næstu... Hver ein og einasta vél sem hann er búinn að vinna á og vista skjöl síðustu daga eru með niðurtalningu... Drengurinn byrjar í æsingi að hlaupa milli véla, bjargandi bara mikilvægu skjölunum... Skrá sig inná allar, tengja harða diskinn, færa og vista... Þetta tekur of langan tíma... of margar vélar... Hann hleypur á milli gerandi marga hluti í einu...
Í hæðandi kvennmannsrödd rödd kalla allar vélarnar í kring hátt á hann... "Two Minutes Remaining"... Hann vinnur eins hratt og hann getur... skjal eftir skjal... Bjarga... Vista...
Þær öskra allar á hann... "ONE MINUTE REMAINING!"... Röddinn sker hann inn að mergi... Hann mun aldrei ná þessu... Hann er enn að vista...
*CLICK!* Það slökknar á tölvunni hans... *CLICK!**CLICK!**CLICK!**CLICK!**CLICK!* Allar vélarnar eru að slökkva á sér...
Drengurinn kastar sér örmagna í sæti sitt viðurkennandi uppgjöf... Vélarnar ræsa sig upp hver á fætur annari... Bípin hljóm sem niðrandi hlátur...
Hann horfir á skjáinn og sér þær eru að tæma sig... Hann hefur tapað... Öll þessi vinna að hverfa beint fyrir sjónir hans... Líflausa tölvukvendið vann...
Úti rignir enn í gegnum myrkrið...

Frekar spennandi ha...? Jamm, all sérlega drungaleg stund þegar ég var þarna... Varð alltaf að líta vel í kringum mig þegar ég heyrði röddina endurtekna margfallt fyrir hverja vél, hækkandi í hvert sinn *hrollur*...
Fyrst frásögnin er búin, þá vill ég samt aðeins leiðrétta smá... Það var í raun ég sem vann... Það hljómar bara betra og dramatískara ef tæknin hefði yfirhöndina...
Það var ekki sökum hraða sem ég vann, heldur áttaði ég mig snemma á að diskurinn sem var að hreinsast var ekki þar sem ég geymi gögnin mín, heldur vista ég þau alltaf á sérvöldum stað...
Það var þá í raun ekkert að óttast... Er það ekki alltaf þannig...?
Beið samt með eina loka spurningu til þess að trufla ekki stemninguna í frásögninni...Hvað er annars "gönur" og af hverju hlaupa hlutir með mann þangað...?

Spakmæli dagsins:
22/04/05: Ekki reyna á þolinmæði þolna mæðra...

Stundum er ég fullkomnunarsinni og stundum er ég það ekki... og vanalega eru það öfga andstæður... Til dæmis er herbergi vel tiltekið herbergi þegar flestar rotnandi matarumbúðirnar eru horfnar... Tekur 2 mínútur og er fullkomið...
En þegar ég sit við tölvu og er að tæknibrellast, þá virðist ég aldrei geta fengið mig til þess að fínpússa hlutina... Ég er búinn að vera í tæknibrellusúpu síðustu daga, með þykka kekki af efni, en mér finnst ég knúinn til að skoða og gera allt ramma fyrir ramma, þrjátíu svoleiðis fyrir hverja sekúndu, og svo fleiri fleiri mínútur af efni...
Verst er ég er svo einbeittur að hverju skrefi að ég get ómögulega áttað mig á að það eru þúsundir svoleiðis framundan... Þetta er eins og þegar maður sér ekki skóginn fyrir trjánnum... og svo ætlar maður bjartsýnn að höggva hann allan með smjörhníf...
En þolinmæði vinnur þrautir allar... og svei mér þá hvað líður tíminn hratt á meðan...!

Það styttist óðum í heimkomu mína... og eins og vanalega þá er langur listi yfir hlutum sem maður er spenntum fyrir, svo sem ískenkum mat, íslensku lofti, íslensku vatni, íslenskri fjölskyldu, íslenskum vinum, íslensku djammi og íslenkum gáfum...
Maður hefur samt alltaf eitthvað með sér til útlanda ef löngunin í eitthvað íslenskt er sterkt... Ég tók t.d. með mér brennivín og gat skálað í Þorranum...
Það sem mér fannst hinsvegar best af öllu sem ég tók með, voru íslenskar S.S. pylsur... Þær voru mitt gull og gersemi... Ég setti þær í frystinn og passaði þær svo vel, svo ég gæti notið þeirra á góðri stundu... Áætlunin var að borða þær jafnt og þétt í gegnum önnina til þess að dreifa íslensku gæðunum...
Mér fannst samt þessar pulsur svo spes að ég áhvað að spara þær aðeins... og spara þær aðeins meira... og bíða eftir réttu augnabliki... og svo var ekki til gott sinnep þegar mig langaði í þær... og svo sparaði ég þær enn meira...
Nokkrir mánuðir seinna og þær eru ennþá óétnar inní frysti... og ég sem er að fara koma heim eftir örfáa daga... Allur ljóminn farinn... Ekkert sérlega spes að troða í sig tveimur freðnum pulsupökkum rétt áður en maður kemst í alvöru Bæjarins Bestu...
Verður þetta því eflaust gjöf til einhvers hér... og það er rúsínan í pylsuendanum...

Spakmæli dagsins:
21/04/05: Það er alltaf gott að hafa sér eitthvað fyrir stafni, nema þegar maður er að bakka...

Mikið er pirrandi að taka sér pásur... Þær eru auðvita fínar á meðan þeim stendur, en þær eru með hund leiðanlegan endi... Málið er að það er allt lokað og læst á þessum tíma... og ég fer út í búð fyrir smá orku, og hurðin að minni byggingu (skólinn eru nokkrar samliggjandi byggingar) snýr að búðinni og er rétt við hana... Svo þegar ég kem tilbaka, þá þarf ég sökum læsingar að labba í kringum allan skólann til að komast inn... Svo til viðbótar vill til að mín bygging er ekki tengd almennilega við skólann, þannig þegar ég er kominn inn, þá þarf ég að flakka í gegnum nokkra hluta til þess að finna mér leið inní kjallaragöng sem liggja svo loks afur tilbaka á byrjunarreit...
Þetta samsvarar að reyna komast inní Borgarleikhúsið með því að fara í gegnum öll bílastæðinn frá Miklubraut með viðkomu á tveimur hæðum...
Vill svo náttúrulega til að þegar ég kem tilbaka er ölvustofan læst og ég þarf að koma mér tilbaka til þess að redda einhverjum til að opna...
Pirr, pirr... en iss... pásur eru hvort sem er fyrir aumingja...

Það er ekki sérlega mikil heppni sem fylgir mér í þessi lokaverkefni...
Til að rifja upp... Við sjáum um verðlauna afhendingu í lok mánaðarins... Þetta er líka svona leikþáttur, þar sem myndböndum er blandað við framkomur á sviðinu, og allt virðist gerast á sama tíma... Myndböndin voru myndur mánuði fyrr og eru nú í eftirvinnslu og er því mikilvægt að allt sé eins frá upptökum til sýningardags...
En svo hefur ekki gengið... Það vildi fyrst svo til að aðalleikkonan klippti sig... Ekki nóg með það, heldur fór hún líka í hárlitun (tók að vísu ekki eftir því (enda er ég karlmaður og tek sjaldnast eftir svoleiðis (nema hún væri sköllótt (er það kallað "hárlitun" þegar sköllóttur maður fer í ljós?))))... Það er hinsvegar hægt að greiða úr þessu (bókstaflega) með því að aðlaga hárið hennar á deginum sjálfum...
Nú var að koma stærri kökkur í súpuna... Ég var að heyra að einn kennarinn sem kom fram í einu lykilatriðinu kemst ekki á sýningardag... Þannig það þarf að taka hans atriði upp aftur með nýrri útfærslu... Mjög slæmt því tímin er sama sem enginn... en verra er að leikkonan sem leikur á móti honum er ekki til taks fram að sýningardegi, þannig það er bara hægt að taka upp helminginn af atriðinu og svo þarf að klippa það saumlaust inní þar sem hún er að leika á móti honum til að allt passi...
Og getiði hver af þessum stóra hópi var settur í finna þessa lausn og verður svo sendur til að bjarga málunum...? Ég mynd i segja ykkur það en ég er of upptekinn eins og er...

Spakmæli dagsins:
20/04/05: Hógværir eru sælir, því þeir munu landa erfum...

Skrítin atburðarrás í gær... Var að labba heim um miðja nótt í gegnum skóginn... Skógurinn er að blómstra til llífs og þvílíkt krökkt af verum á flakki, mér ekki til ánægju (á næturnar)... Þetta eru aðallega þvottabirnir, en ég hef ekkert verið sérlega hrifinn af þeim síðan hópur af þeim eltu bróður minn uppá húsþak í U.S.A....
Var því mjög var um mig fyrir grímuklædda birni á röltinu... Er alveg að koma úr skóginum þegar ég geng yfir brú... og þessi þvílíku læti kom blossuðu skyndilega... Ég stóð á öndinni og var tekinn með andfælum, bæði bókstaflega... Málið var að það var önd undir brúnni og ég fældi hana þegar ég stóð yfir henni... Var eitthvað andstyggilegur... Svo mikið sjokk að ég fékk gæsahúð (svei, það passar ekki (*andvarp*))...!

Fyrir heppni náði ég að koma mér heim snemma (um 4:00) í gær, þannig ég gat loksins sofið eitthvað, fyrst vakning var ekki áætluð fyrr en 8:00... Því ver og miður var annað áætlað á heimilinu klukkan 7:00... Þá koma inn tvær smiðir/málarar sem hljóma eins og valhoppandi nautgripir í bjölluverksmiðju...
Spurning um að gista bara aftur í skólanum...

Spakmæli dagsins:
19/04/05: Þú lætur ekki grænmetisætu sjá um grísaveislu þótt hún geti búið til geðveikt salad...

Þá eru kennslustundirnar búnar í bili... en því ver og miður ekki skólinn... Þarf að vera hér í tvær vikur í viðbót að undirbúa verðlaunaafhendingu fyrir útskriftarnemana... Þetta átti að vera frekar róleg stund fyrir mig, fyrst ég átti bara að leikstýra leikna hlutanum og tæknibrelluskotunum... Kláraði það og allt var fínnt og hlutirnir fara í eftirvinnslu (klippingu, hljóð og brellur) og ætlaði ég að hjálpa aðeins til við brelludeildina...
Það leið ekki á löngu hinsvegar að ég var settur til þess að hafa yfir umsjón með öllum brellum og sjá um að kenna fólkinu réttu handatökinn... Stuttu seinna var svo umsjón minni færð yfir alla eftirvinnsludeildar til þess að halda öllu smurðu, þannig nú stakk frítími minn af og tók fyrsta flug heim, meðan ég sit hér alla daga og nætur merjandi saman þetta stóraverkefni...
Þetta er að hluta til vegna þess að ég skil efnið betur en aðrir, en að mestu leiti því ég er sá eini sem hefur þolinmæðina *hóst*þrjóskuna*hóst* til þess að gera þetta rétt, vel... og lengi... Vantar áfanga um "metnað" í þessum skóla...
Enn og aftur er ég fórnarlamb frasans: "If you want something done right, you have to do it yourself..."
Sit ég því núna einn í tölvuverinu um miðja nótt, hlaupandi milli 20 talvna (tölvna), púslandi saman myndefni... Multi tasking... Meðan ein talvan keyrir út efni, vinn ég á annari...
Ef maður uppskerir því sem maður sáir, þá mun ég brauðfæða heiminn...

Hitti loksins Lindy frænda/tónlistarmann um helgina... Eins og vanalega, þá dró hann mig á tónleika með einhverri óþekktri hljómaveit og var mjög svo gaman af...
Voru góðir fagnaðarfundir því ég hef ekki hitt hann síðan í Október sökum vinnu... Á þeim tíma hefur hann ferðast þrisvar sinnum yfir Kanada á tónleika ferðalagi, og hann var loks að fá dreyfingu í Danmörku, Noregi og Svíþjóð, þannig spurning hvort maður sér hann ekki á Hróarskeldu á næstu árum...
Hann er enn ekki með dreyfingu á Íslandi samt, þannig spurning hvort maður græjar eitthvað fyrir hann þegar ég kem heim...
Annars ákváðum við að í haust þá mun ég gera fyrir hann tónlistarmyndband... Tónlistarmyndbönd eru samt sérlega ekki mitt svið því ég hef bara horft á eitt og eitt í gegnum árin... Þannig ég veit eiginlega ekkert hvernig neitt tónlistarfólk lítur út nema auðvita það "tónlistarfólk" sem kemur sér áfram á útlitinu... Ef hlusta ekki á tónlist með augunum... bara það sem fellur mér vel að eyrum...
Allavega, þannig sökum vanþekkingu minnar á tónistarmyndböndum, þá bauð ég fram starfskrafta skólafélaga míns sem leikstjóra og mun ég bara vera aðstoðaleikstjóri... Hann stefnir einmitt á myndbandagerð í framtíðinni, þannig þetta passar allt mjög vel fyrir alla...
Maður veit sín takmörk... Þú ferð ekki að láta grænmetisætu sjá um grísaveislu þótt hún geti búið til geðveikt salad...

Spakmæli dagsins:
16/04/05: Siðblinda er verra en að vera blindaður af siðum eða vera siðaður af blindum...
17/04/05: Hver þarf sólina þegar maður hefur sæluna...
18/04/05: Sjaldan eru yfirhafnir yfir höfnum...

Fór á þennan fyrirlestur á föstudag með Jeffrey Katzenberg, einn öflugasta framleiðanda í Hollywood (heiminum)... Vill aftur minnast á að Jeffrey Katzenberg stofnaði og rekur "Dreamworks SKG" þar sem "K" í "SKG" er Katzenberg" og "S" er "Speilberg" (Steven)...
Hann hafði all sérlega góða hluti að segja um iðnaðinn og meira, og fylgist ég vel með af áhuga og eftirtekt...
Veit ekki hvort ég get kallað það "hápunkt" fyrirlesturins, en allavega lang eftirminniegasta stundin var þegar þessi ofur framleiðandi, undir aðdáun og lotningu heils sals af nemum, tók sér kókflösku og opnaði, þannig það frussaðist allt út um allt og yfir allt... Eftir samhljóma andvarp (eins og Andrés Önd segir "*GISP*" (nema x1000 meiri)), ríkti yfir sjokkeruð þögn í salnum er einn valdamesti maður Hollywood varð gegnumsósa af kaffeinríku og kolefnisfullu gosi (Diet Coke)... Hann hélt samt virðingu sinni og malaði áfram um himin og jörð (þar sem hann á 27% hlut í)...
Og hvað gerist svo... Eftir langan pistil þá rölltir ungfrú inná sviðið með sérvéttur... Hún hefði mætt fyrr en vildi ómögulega gera það svo hún trufli ekki umfjöllinarefnið (ólíkt það sem freyðandi flaska gerði)... Þegar hún loks réttir vétturnar (sérvétturar), þá er löngu búið að setjast í stórlaxinn gosið... og hvað gerir hann þá... Hann þurrkar af borðinu, stólnum og gólfinu...!
Ég verð ekki eldri... Ég kem til þess að fylgjast með og hlýða á einn af náttúruöflum Hollywood, og hvað sé ég... maður metinn á meiri en 100.000.000 dollara er að þurrka gos af borði og gólfi með sérvéttum...
Úfff... Þetta var merkilegra fyrir mig en að sjá Breta Drottingu að ryksuga eða Kofi Annan á öskubíl...

Full mikið að blogga um í einu... verð því að dreyfa atburðum síðustu daga yfir nokkra daga, í stað þess að blogga eitt langt blogg sem engin nennir að lesa...
Byrja á veðurfregnum... Kanadan greinilega hefur fyrir löngu gefist upp á "vorinu"... Í ár eins og í fyrra er skyndilega kominn skyndi blíðviðri nokkrum dögum eftir að allt þiðnar... Þeir eru með gull fallegt haust... ískaldan vetur... svo strax eftir það er sumar...
Laugardagur var því allur út í garði í yfir 25+ hita, ber á ofan í stuttmuxum, þar sem dreypt var á "sjandy" (bjór og límonaði) og "spritser" (vín og Sprite)... Ofur frískandi í sumar sælu...
Í lok dagsins smeygði maður sér inn þar sem hörundið var heitt og meyrt sökum geislanna og rjóður ljómur gaf í skyn vel bakaðann einstakling...
Best var, ég sendi skilaboð á nokkra kærkomna félaga á fróninu þar sem ég tjáði þeim hitastig, vökvaneyslu og slíkt... Fékk tilbaka: "2 gráður, rok og rigning. Kuldagalli og ullarnærföt. Hlakkar þér ekki til."
Kaldhæðnislega séð, þá get ég samt ekki annað en tjáð að mér hlakkar svo all svakalega til... Hver þarf sólina þegar maður hefur sæluna...

Spakmæli dagsins:
15/04/05: Betra er við séum nákvæm en að ná séu viðkvæm...

Stórt "Bjakk" sem kanadísk samkvæmi og skemmtana líf er hér...
Vorum að fagna í kvöld nær lokum annarinnar heima hjá félaga mínum... Gott samkvæmi þar sem árgangurinn safnaðist saman í sameiningu...
Það er varla liðinn hálf tími þegar lögreglu yfirvöld mæta á svæðið til þessað binda enda á kvöldið... Við verðum því að hverfa og færum samkvæmið... Hálf tíma seinna eru yfirvöldin aftur að yfir valda, þannig aftur færum við samkvænið... Þriðja sinn samkvæmi og sameining... og hvað gerist... enn og aftur yfirvalda valdataka...
Sem betur fer fundum við vanrækt hús em hýsti okkur undir lokinn og entist það skrall fram á nótt...
Annars er bara fín helgi framundan... Ennþá mikil vinna í gangi en ég ætti að geta leyft mér smá tjútterí og látið vinnuna bíða fram á næstu viku...
Góða helgi... og leikið ykkur fallega...

Það versta em getur gerst fyrir kvimyndagerðarmann er þegar hlutir breytast milli upptökna sem eiga ekki að breytast... Sökum vinnu ferla kvikmyndagerðarmanna þá tekur eins mínútna atriði kanski nokkra daga í framleiðslu, en allt þarf að vera eins...
Það næst ekki alltaf og vanalega eru smáatriði sem breytast... Ég var hins vegar að lenda í all svakalega stór-smáatriði í breytingum...
Við vorum að taka upp atriði fyrir "verðlaunaafhendingu" sem verður i lok mánaðarins... Það er fullt af smá skemmti atriðum á milli verðlaunanna og leikstýri ég þeim... Málið er að kynnirinn á sviðinu er í atriðunum sem við sýnum, og hún verður að líta alveg eins út í atriðunum sem við tökum upp og á móts við hvernig hún lítur út á sviðinu...
Þetta er ekkert mál sökum góðrar skipulaggningar, þannig þegar ég var að taka upp, þá var kynnirinn í sínum besta gír... Allt sem kynnirinn er í, þegar við sýnum atriðin, er nákvæmlega það sama og hann er í á sviðinu á alvöru kvöldinu...
Vel gert Raggi...
En hvað gerist...? Þegar alvöru dagurinn nálgast og ævingar hefjast, þá mætir kynnirinn aftur til þess að vinna með okkur... í sama búningi og öllu... Og hvað sé ég... Kynnirinn er all svakalega búinn að klippa á sér hárið...!
Hvernig moðhausast moðhaus til þess að moðhausa á sér hausinn...? Usss... Þvílíkt Vesen... Ef þetta væri venjuleg framleiðsla þá væri tæknilega séð hægt að tæknilega brella þetta...
Verð ég því að greiða úr flækjunni,. þó stutt hár eru all sérlega flækjulaus...en það reddast... Raggi reddar alltaf... og þannig verður það...

Spakmæli dagsins:
14/04/05: Gott er að láta hugann reika óbeislaðann, en fjarlægið samt saur eftir hann...

Alltaf gaman að fá góðar fréttir, en það er viss spæling ef það er langt í vinina eða fjölskylduna... Fékk í gær mjög góðar fréttir seint um kvöldið og engin í kringum mig til að fagna... Sökum tíma mismuns, þá var heldur ekki hægt að ná í neinn... Varð ég að rífa herbergisfélagann úr rúminu og drösla honum á næsta bar til þess að taka eins skál með mér... en það er ekki það sama...
Ég ætla ekki að fara út í hverjar þessar fréttir eru... of snemmt til að þær séu eitthvað af viti þannig ég vill ekki minnast á þær opinberlega... Þær eru í raun að gerjast og munu gerjast yfir næstu vikur...
En ef þær gerjast vel, þá mun ég auðvita blogga um það hér... en ekki fyrr en eftir að ég fagna með félögunum almennilega, því ég verð á örugglega á landinu þegar það gerist... Gerjaðar veigar fyrir gerjaða frétt... Gergjað...!
P.S. Það vill svo til að ég sá stjörnuhrap á leiðinni heim þessa nótt... Hægt að nota það til frekari gerjanna... Tilviljun...? I think not...

Þá er það formlegt... Ég get ómögulega verið að ganga um með iPod... Það var (og er enn) frábært að geta fyllt hverja stund með tónlist en það hefur sína galla... og stórann galla fyrir mig... Ef ég hlusta á tónlist, þá er ég ekkert að hugsa... Alveg tómur... Bergmálálálll...
Vanalega þegar ég rölti um, þá er hugur minn reikandi meira en býflugnaský í hvassviðri... Konungur dagdraumanna... Gæti verið að pæla í framtíðinni, fortíðinni, handritshugmyndum, blogghugmyndum, skvísum, mat, bjór, draumum, vonum og væntingum... en þegar ég er með tónlist þá er algjörlega slökkt á allri heilastarfsemi... og hugmyndirnar sem væru vanalega í gangi hlaðast ekki upp, heldur hverfa út í buskan eins og sokkar í þurrkara...
Verður því dregið verulega úr iPod notkun núna... Verð að láta hugann flakka... Mjög miklar pælingar nefnilega í gangi... og góðir hlutir... Segi meira er mál þróast...

Spakmæli dagsins:
13/04/05: Tannlæknar uppfylla tennur betur en óskir...

Ég ætti ekki í augnablikinu að vera í aðstöðu til þess að leggja fram þessa kvörtun... En mig vantar fyllingu í líf mitt... Þá aðallega í sitthvoran jaxlinn í neðri góm... Missti hálfa fyllingu um daginn þegar ég var að tyggja tyggjó, og svo fór önnur (hálf) fylling hinu meginn í kvöld...
Þetta er þvílíkt pirrelsi en ég vill ómögulega fara til tannsa hérna og í raun veit ekki hvort ég hef tíma aflögu til þess... Verð bara að halda út þessa síðustu daga og mæla mér mót við íslenskan fagmann og sérfræðing um leið og ég kem heim til þess að uppfylla mínar óskir...
Þangar til er tannhirðan í fyrirrúmi til þess að halda svæðinu hreinu og beinu... Spurning um hvort málið sé ekki að skola munnin vel og vandlega uppúr alkahóli til þess... Best samt að bíða þar til eftir prófin áður en ég prófa það...

Var að redda mér miða á sérstakann fyrirlestur sem mjög merkilegur gestur mun flytja í skólanum á föstudag... Ég er ekki viss hvort þið vitið hver hann er, en segjum sem svo að hann er mjög (MJÖG) valdamikill í Hollywood og á enn valdameiri vini...
Maðurinn heitir Jeffrey Katzenberg og vann um tíma hjá Disney og ber ábyrgð á smellum sem Pretty Woman og The Lion King... Svo stofnaði hann öflugt kvikmyndafyrirtæki sem kallast "Dreamworks SKG", þar sem "K" í "SKG" stendur fyrir Katzenberg, og "S" stendur fyrir "Spielberg" (Steven (Ég sagði hann ætti valdamikla vini))...
Ég hald að málið sé að mæta snemma og að sitja á fremsta bekk... Næst á dagskrá er að útbúa nafnspjöld til að dæla í vasa hans... Það ætti að vera plássí veski mínu fyrir hans...

Spakmæli dagsins:
12/04/05: Snemma beygist krókurinn um krókinn frá krókinum til króksins...

Ég verð að fara láta fólk kalla mig réttu nafni hér... Það eru lang flestir hættir að kalla mig "Iceland" og nota auðvita "Raggi" eins og allir heima gera... Notaðist ég sérlega mikið við Raggi því það er auðveldara í framburði en Ragnar... En þegar kemur að því að sjá nafn mitt í credit lista í lok verkefnis, þá stendur alltaf "Raggi Eythorsson" eða "Raggie Eythorsson" því engin veit að Raggi er stytting á Ragnar...
Ætla ég því að taka uppá því að láta fólk hér kalla mig Ragnar þó svo ég myndi ekki gera það heima (þótt Ragnar er náttúrulega snilldar nafn og endilega skírið börnin ykkar það)...
Þetta er af nokkrum ástæðum...
1. Hér er "Raggi" borið fram "Raggy" (rímar við "Shaggy"), og hljómar það eins og borðklútur eða tuskudúkka með rautt hár...
2. Ragnar hljómar meira sem erlent nafn og vekur það athyggi á að ég er íslenskur (annars fattar fólk það ekki)...
3. Með því að bera fram Ragnar á sérstakann hátt, þá er það all sérlega víkingalega og er það sterkt og valdamikið nafn sem sýnir stöðugleika og trausts...
Er ég því hér með Ragnar... eða RAGNAR eins og ég ber það fram (notið ímyndunaraflið)...
Svo öflugt finnst félaga mínum nafn mitt að hann heimtar að titla mig í verkefum sínum "Ragnar Son Of Eythor", til að tryggja að fólk veit það er víkingur að vinna með honum...
"Ragnar Son Of Eythor"... Freistandi að nota það sjalfur... en það er kanski full mikið af hinu góða...
Allavega... Ég tek samt aftur fram að fólk á Íslandi á vinsamlegast ennþá að kalla mig Ragga...

Það á greinilega ekki að ganga að félaga mínum að koma sér til Bandaríkjanna... Í síðasta mánuði panntaði hann sér flug á netinu til Los Angeles (fyrir liðna helgi) en fimm tímum eftir bókunina, þá fór flugfélagið á hausinn og miðinn hvarf, ámast auðvita peningnum... Ekkert endurgreitt eða neitt... Heimasíða þeirra horfin...
Til að bæta þetta upp, þá áhvað drengurinn þess í stað að keyra bara til Bandaríkjanna þessa sömu helgi... Ég kveð hann á föstudags morgni, en svo birtist hann aftur á föstudags kvöldi frekar á bömmer... Þá bilaði bílinn hanns þegar hann var ný kominn yfir landamærin til Detroit... Varð hann að láta draga bílinn sinn og keyra svo beint heim...
Í staðinn ætlaði hann bara að fá far með vinnufélögum sínum á laugardeginum... en hann svaf yfir sig þannig hann missti af farinu...
Lét hann því gera almennilega við bílinn sinn og keyrði þess í stað til Montreal... Bandaríkin eru ekki fyrirhafnarinnar virði...
Bara eins gott við erum ekki samferða þegar ég fer heim um mánaðarmótin...

Spakmæli dagsins:
09/04/05: Það sem ungur nemur, þungur kremur...
10/04/05: Sá sem sér ekki sólina fyrir einhverjum, lifir samt ekki í myrkri...
11/04/05: Betra að miða hátt og skjóta yfir, heldur en að reyna ekki einu sinni að sparka...

Þetta kalla ég góða helgi... Fullkomin bland af slökun og djammi... Kom heim úr skólanum á föstudag eftir að hafa verið þar í þrjár nætur... Lagði mig aðeins áður en var lagt í að dreypa á léttum veigum með öllum flestum bekkjarfélögunum...
Laugardagur var leti dagu framanaf, lá í makindum allan daginn meðan hnausþykk (hvað er hnaus? (of af hverju er það svona þykkt)) nautasteik lá og marenaðist...
Jonathan herbergisfélagi frá í fyrra kom í heimsókn, við átum mumu og skoluðum henni niður með góðu víni... Svo var farið á írska krá og sötrað meira í góðum félagskap...
Sunnudagurinn leit út fyrir að bjóða uppá þynnku en sem betur fer var lausn á því... Sökum ljúfs hita (20+ (sumarið komið)) þá fórum við í áfengisverslunina og keyptum smá þynnkumeðal (öl)... Svo sátum við úti í sólinn í allan dag á stuttbuxum og sötruðum ískaldan bjór fram yfir sólsetur...
Fyrsta sinn á árinu sem ég sötra veigar þrjá daga í röð (um 25% af neyslu ársins (no joke)), en ég held að ég átti það alveg skilið...

Spakmæli dagsins:
08/04/05: Betri eru ör forlög heldur en for örlög...

Það er oft sagt maður á ekki að telja ungana fyrr en eggin eru búin að klekjast (Don't count your chickens untill they hatch (hljómar mun betur á ensku))... en ég get ekki staðist að minnast á svolítið sem gerðist í dag, sem er frekar hæpið en mér finnst samt gaman að...
Það vill svo til að tímabundinn kennari hér í skólanum heyrði af handriti mínu og bað um afrit til aflestrar... Hann er "tímabundinn" kennari því hann getur bara kennt nokkrum sinnum í aukastarfi sökum mikillar vinnu utan skólans sem framleiðandi á sjónvarpsefni og kvikmyndum...
Mér fannst auðvita fínnt að láta alvöru framleiðanda fá handrit mitt, þó svo að hann er ekki að gera stóra hluti núna... eða svo hélt ég... Næsta verkefni hans er að framleiða þáttaröð á HBO (fyrir utan kvikmyndir gerir HBO gerir ALLA verðlaunaþætti síðustu á (Sex In The City, Six Feet Under, Sopranos o.fl.))... og hann er að framleiða þáttaröðina fyrir einn Ben Stiller (Something About Mary, Meet The Parents o.fl.)...
Ég er nú ekki að segja að hann mun láta Ben Stiller fá handrit mitt... en það er ekkert að því að pæla í möguleikanum að svo gæti gerst... þá sérstaklega sökum þess að ég hafði Ben Stiller í huga þegar ég bjó til aðalpersónuna... tilviljun...? eða forlög (örlög?)...?
Maður verður að eiga sér draum til að hann rætist...

Spakmæli dagsins:
07/04/05: Seint kemur sumar en kemur þó...

Svei... Þarf að græja mér nýja vistarveru fyrir næstu önn... Málið er að húsið sem ég leigi herbergi í verður selt í sumar þannig ég get ekki komið þangað aftur í haust og í raun ekki geymt allt draslið mitt hér... Til viðbótar reikna ég bara með að vera á þessu svæði bara næstu haust önn og svo einhverstaðar annarstaðar á vorönninni þegar ég þarf að vinna hjá fyrirtæki... Þetta vandræðir málinn enn frekar því vanalega er maður alltaf bundinn með árs samningi á hverjum stað... Hvað gera bændur þá...?
Ætli sé ekki ódýrara bara að leiga bílaleigubíl með góðu baksæti, leggja nálægt skólanum og stunda sturtunar í líkamsræktarstöðinni til frískunar...
Miðað við hvernig síðasta önnin er hvað varðar vinnutíma í skólanum, þá er þetta ekki sérlega óraunsæ hugmynd...

Fékk einn besta svefn ársins síðustu nótt... Það er sérlega skrýtið því ég eyddi nóttinni á gólfinu inní skóla... Var að vinna langt fram undir morgun og fann mér pláss undir klippitölvu til þess að leggja mig aðeins... Lagði hausinn á fartölvutösku mína, breiddi yfir mig jakkann og svaf svona furðuvel miðað við aðstæður að ég stein svaf yfir mig fyrir fyrstu kennslistundina...
Ég ætti svo að vera vel hvíldur næstu daga því ég sé ekki annað fyrir en að ég þarf að sofa aftur á gólfinu næstu tvö kvöld sökum vinnu... Spurning samt að hafa vekjaraklukku í þetta sinn ef ske kynni að það fer aftur svona "vel" um mig...
Á föstudag er svo flestu skilað inn og þá get ég loks fengið alvöru hvíld, en ég veit ekki hvort það tekst því ég þarf að sofa uppí rúmi með sæng og kodda... En það ætti vonandi að vera nóg gólfpláss undir skrifborði mínu til þess að ég kemst þar fyrir... Það eina sem mig vantar er suð tuga tækjabúnaðar og stanslausra fótaumferð í kringum mig og þá er ég fínn...

Spakmæli dagsins:
02/04/05: Góður er sá sem gefst ekki upp þótt uppgefinn sé...
03/04/05: Vonleysi er tilgangslausara en hvað tilgangsleysi er vonlaust...
04/04/05: Letiblóð nennir ekki einu sinni að blæða...
05/04/05: Heilsulítill maður heilsar lítið...
06/04/05: Bragðlaus er margtuggin tugga...

Er að vinna náið með nokkru fólki núna á kvöldin við að astoða þau við að klippa myndefnið sem ég skaut í síðustu viku... Sitjum við öll í loftlausum (andrúmsloftlausum (það er þak yfir okkur)) kjallara við nokkrar tölvur og vinnum í fleiri fleiri stundir...
Það er alveg sérlega misgott að vinna með þeim hér því allir hafa sína galla og oft fleiri en einn... Ein er háð netinu og er stanslaust að spjalla á því eða leggja kapla ef ég lít undan henni... Svo eru letingjar sem slóra í öllu... og vapparar sem eru aldrei í sætum sínum... Moðhausarnir sem skilja ekki neitt... Klúðrararnir sem standa undir nafni... Klaufarnir sem skemma allt sem þeir snerta... Hungurdollan sem fer fleiri fleiri ferðir í sjálfsalanna... Míníblaðran sem er alltaf á klósetinu... og svo auðvita reykingarfólkið sem verður sífellt að taka sér pásur til þess að fá sér "ferst" loft og kemur svo aftur inn angandi og sest klest við hlið manns...
Þetta eru allt standar steríótýpur sem fólk kannast viðog er vannt að umgangast... en... verst er ein ný týpa sem ég hef aldrei lent í áður... Tóbakstuggan... Hann er sífellt troðandi tóbak í kjaftin á sér, hann angar verri en reykingarmanneskja og svo er hann sífellt að skyrpa brúnum safa í ílát... Þetta er eins og úlfaldi með ofvirka munnvatnskyrtla... Að viðbótu er hann með rífandi hósta sökum tuggu svo frussast safi yfir mann, tæki og annað...
Í þokkabót er hann einnig klúðrari og moðhaus þannig þetta er án efa versti vinnufélagi sem ég hef nokkurn tímann þurft að þola... Andlegt, verklegt, ilmlegt áreiti... Fyrir vikið er ég orðin vappari, sem gerir sér upp míníblöðru svo ég þarf ekki að eyða eins miklum tíma í kringum hann... Ekki nema vika eftir af þessu... í bili...

Gó-hó-hóóóð helgi... og ég átti það svo innilega skilið... Byrjaði vikuna veikur og slappur en keyrði í gegnum 16 tíma vinnudaga daglega alla vikuna til þess að reyna að ná mikilvægu "deadline"... sem mér tókst við mikin fögnuð kennara og samnemanda... Þá brugðum við okkur út á föstudag á pöbbarölt... Laugardagur var svo yndis veður, þannig sötrað var snemma áður en farið var í keilu, bíó, út að borða og svo KegParty rétt hjá (Bjórkútsskrall)...
Fór úr að vera raddlaus sökum veikinda yfir að vera raddlaus sökum skemmtunar... Er enn eitthvað slappur því það var engin slökun um helgina þótt góð væri...
Er samt nú í góðum málum því ég afhenti mitt efni frá mér fyrir aðra til þess að vinna og þarf ég ekki að gera neitt í viku nema hafa umsjón með öðrum vinna...
Þá náttúrulega vill svo til að fólk er að gera hlutina afskaplega erfiða með því að týna mikilvægum skjölum sem ég hafði útbúið þeim til aðstoðar og svo loks í dag týna myndefninu sjálfu þannig flogakast lagðist næstum á alla kennaradeildina...
Sem betur fer reddaðist allt að lokum áður en pyntingar voru settar inní stundarskrámnna... Skiptir mig samt ekki svo miklu því ég hefði verið "gerandi" en ekki "viðtakandi" þannig ég hefði ekkert þjást...

Spakmæli dagsins:
30/03/05: Sá sem hungrar í völd, verður vannærður af vináttu...
31/03/05: Ekki klappa svöngum dreng, því puttar eru kjöt...
01/04/05: Það er ekkert spaug að reyna vera fyndinn...

Tákn um að maður vinnur of mikið...
Í upphafi annarinnar keypti ég í matinn fyrir 200 CAD (um 10.000kr)... Þessi matur entist mér í 2 heila mánuði... Þetta voru góðar svína og nauta steikur, kjúklingabringur, hakk og meirameðlæti (pasta, hrísgrjón og alls konar sósur)... Þegar febrúar var búinn átti ég ekkert eftir nema fimm pakka af "Instant Mac&Cheese" sem var svona til vara ef mig vantaði skyndi máltíð...
Í byrjun næsta mánaðar ætlaði ég að versla aftur inn eins mikið og áður til þess að hafa nóg fyrir afganginn af skólaárinu... Svo vill til að ég hafði aldrei tíma í að fara að versla allan mánuðinn þannig í mars átti ég alltaf engan mat (eða "átti ég aldrei einhvern mat")... en... nú þegar mánuðurinn er búinn... þá á ég ennþá tvo pakka af þessum "Instant Mac&Cheese"... Þannig það sést hversu neysla mín á matvörum á heimaslóðum hefur verið all sérlega lítil...
Hlakkar mig því til fyrir næstu lægð í vinnutörn svo ég get græjað mat sem er ekki í frauðplasti... Steikurnar skulu baula á ný og meðlætið skal vera með læti...
Annars skora ég á mann og annan til þess að bjóða mér í mat þegar ég kem heim á fósturjörðina, til þess eins að fá að kynnast þakklátasta neytanda sem þið hafið hitt... Sveppir og hryggleysingar samt afþakkaðir...

Loksins... Búinn að taka upp stærðsta verkefni ársins... Það er búið að éta upp tíma minn hér eins og sveltandi svínahjörð í sultuverksmiðju... Í samblandi við næst stærðsta verkefni ársin, þá hefur ekki ein mínúta verið aflögu fyrir mig og/eða mig... Svo klárast hitt (næst stærðsta) verkefnið á þesusm föstudegi, og þá loksins fæ ég frið/griðarstund... Verðir því frátekin stund um helgina til þess að liggja í slökun og rólegheit... Vona bara ég hafi tíma á kvöldin til þess að eiga afslöppunina skilið...